Blog nr. 13a – Bijlage: Foto’s…

Blog nr. 13:
Fotoreportage

Hakken & Snoeien & Branden…

Veel wildernis werd weggehakt of ingetoomd.

< eerlijk is eerlijk: Sa deed 80% van het hak en snoeiwerk, “ingepakt” tegen de verzengende zon – (‘gebruindzijn’ vinden Thai afschuwelijk).
Hier kapt ze wilde bamboe die bomen het leven beneemt.
Het vlijmscherpe, kromme kapmes is in Thailand toegestaan (zonder vergunning).

 

 

 

Hierboven: 2 brandstapels bij het riviertje langs de zuid-grens. Zie hoe bamboestruiken achter de rechter-stapel vlam vatten, ze doofden vanzelf – de natuur was hooidroog.

Branden is toegestaan – in maart en april een poos verboden vanwege risico op natuurbranden en smogoverlast. Ons land was voor die tijd ‘brandschoon’.

Een verhaal: Op een dag verbrande ik wat blad langs de grens. De wind blies een brandend blaadje naar bananen-land van de buren, en… dood bananenblad brandt als de hel, het vuur giert er werkelijk doorheen.
Sa zag het gebeuren, gaf een gil, greep een bamboestok en rende naar de vlammenzee. Ik zag nog een perceel vlam vatten en worstelde me door struiken  en prikkeldraad om daar de boel te redden – moest een paar keer vluchten om op adem te komen (1 x omdat ik bijna door uur was ingesloten). Na een heet half uurtje waren de branden onder controle.
Geschroeid, verhit, kuchend en met brandende ogen, leunden we op onze bambestokken. Toen pas zag ik de enorme scheur in m’n broek en bloedende japen aan een knie – het prikkedraad had haar werk gedaan.
Advies van een Thai: als je iets wilt verbranden doe het ‘s morgens vroeg, dan is de natuur nog nat en gaat het niet zo snel. Sa en ik dachten dat het zo’n vaart niet zou lopen – nu weten we beter… eigenwijzerikken.

Onze eerste oogst…

Enkele Bamboepollen werden geruimd – t.b.v. de nieuwe toegangsweg met gunstiger helling, en voor een plateau waarop ik (later) mijn werkplek-met-uitzicht wil bouwen.
Sa verkocht onze 1e oogst: 2 vrachtwagens bamboestengels voor duizend Baht [bijna 30 Euro]. >

Verrassing…

Wéér een meevaller: het riviertje langs de zuidoost grens was deels overwoekerd door wilde bamboe. Toen we die sloopten (hulp van de graafmachine), kwamen 2

watervalletjes tevoorschijn – zie pijlen – weliswaar zonder water buiten het regen en rijstseizoen, maar toch

Graven & Baggeren…

< De toegangsweg mét autovriendelijke helling wordt gegraven door het bamboebos…

 

 

 

 

Hieronder: de grond gaat op het land onder ons huis – (t.b.v. het uitzicht en droge voeten).
Let op: Heet + Droog = Stoffig..!

Grote buizen onder de weg – vrije doorstroming van het riviertje tussen Bamboebos en Rijst-Woon-land is een eis, veel rijstboeren ‘na’ ons zijn daarvan afhankelijk.
Let op: de baas van de graafmachine is een ‘gewichtige’ Thai. >

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hieronder: dit wordt onze visvijver – de grond wordt onder het huis gebracht.

Hieronder: restaureren en uitdiepen van de lotusvijver – 2 m water op het diepste punt.

Grond en bagger wordt door-gezet naar de hoogstgelegen terrassen… >
(zie ook de foto hieronder)…

 

 

 

 

 

Hierboven: de twee bovenste terrassen bij de zuidoostgrens zijn opgehoogd – witte pijlen (onder de rechtse het toegangspad). Hier creëren we (later) een “Sala” en een meditatiegelegenheid* – het is er weldadig stil met uitzicht over de valleien. De 2 kleine blauwe pijlen wijzen naar de herontdekte watervalletjes. Onder de grotere lichtblauwe pijl is de lotusvijver.

* ‘Sala’ is een overdekte ruimte. Ze bestaan in vele uitvoeringen, van schamele afdakjes bij rijstvelden en wachthokjes bij bushalten, tot super-de-luxe orangerie of prieel-achtige tuinhuizen bij Thaise villa’s. Veel Thaise huizen hebben een ruime veranda plus een aparte Sala.
Onze Sala – liefst van hout en bamboe met teakbladeren of riet gedekt – is bedoeld om te genieten van stilte en uitzicht – met of zonder bezoek en met koffie of iets anders.

Resultaten…

Hieronder: de toegangsweg slingert door het Bamboebos.
Midden, rechts van de weg, het plateau (ca. 15 x 20 m) waarop ik later mijn werkplek wil bouwen.
De weg en het talud naar het riviertje (niet zichtbaar) lopen geleidelijk af.
Rechts-onder een stukje uitzetting van ons huis – meer daarover in het volgende Blog.

Hieronder: door de riviertjes stroomt weer water – deze langs de zuidhelling voedt de lotusvijver, de verbreding vóór een betonnen inlaatdrempel is bedoeld om aanstromend zand en slib te laten bezinken zodat de vijver minder snel dichtslibt, het brede stuk moet daartoe regelmatig worden uitgediept.
Let op: 2 weken voor deze opname was de helling nog brandschoon, zie hoe snel hij weer groen wordt;
Rijst-walletjes aan de buitenranden van het land zijn verbreedt tot wandeldijkjes.

Hieronder: kijkje vanaf de zuid-helling…
– de paarse pijl (midden) wijst naar het plateau onder mijn toekomstige werkplek
– de bovenste blauwe pijlen: rechts de visvijver, links een sier en buffervijver
– de blauwe pijl onder wijst in de lotusvijver
– de dunne oranje lijn – goed kijken, sorry – volgt het pad van huis naar de hoge terrassen – (alle rijst-velden zijn nu bereikbaar voor machines, voorheen werd het werk met de hand gedaan)
– in het midden wijzen twee dunne witte pijlen naar de eerste fundatiepalen van het huis, op 15 maart geplaatst en gezegend met een Boeddhistisch ritueel – meer daarover in het volgende Blog…

Tevreden…


Tot besluit een doorkijkje vanaf het begin van de toegangsweg – wij zijn tevreden..! – en… kijken uit naar de volgende fase: bouwen en wonen en telen en…
Afijn: wordt vervolgd…

Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Emai: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…