Geplaatst op

Blog # 81 – Mijn ontwikkeling

Blog # 81:

Mijn ontwikkeling – van jacht naar oogst.

Hoi allemaal,

Uit blog # 77: “misschien lijkt het aan de oppervlakte rustig, onder de motorkap gebeurt van alles” – dat ging toen  over mijn eigen ontwikkeling.
Er gebeurde veel en dat houdt niet op. Dáár ga ik nu over schrijven.

Eerst even context:
Sommige stukjes hierna komen misschien bekend voor – ze staan er vooral voor het overzicht.

Ontwikkeling kun je bekijken vanuit talloze hoeken – lichamelijk, economisch, psychologisch, spiritueel. Ze hangen samen.
Hier focus ik vooral op het psychologische en intuïtieve/spirituele deel.

Leeftijden en hun betekenis…

Veel van jullie weten het al: ik heb iets met levensfasen.
Elke fase heeft haar eigen aandachtsgebied voor groei.

In sommige tradities wordt gesproken over de 7-jarige kleine cyclus en een 28-jarige grote cyclus.

Ik gebruik zulke theorieën niet als wetten, maar als aanwijzers.
Als gedrag of situatie afwijkt van wat ik passend vind, zoek ik naar bijzondere aanwijzingen.

Er bestaat geen volmaakt model – ieder mens doet het met wat hij meekrijgt en waar hij terecht komt.

Mijn leven, kort gezien vanuit zo’n filosofie:

Babyboomer, geboren in een tamelijk streng gereformeerd arbeidersgezin, middelste van 7 kinderen. Ambitieus, creatief, introvert, gevoelig en onafhankelijk.

In mijn jonge jaren was er nauwelijks aandacht voor psychosociale ontwikkeling. Kort na de oorlog draaide alles om heropbouw en economische overleving.

Achteraf zie ik dat mijn eerste 28 jaar vooral gingen over financiële onafhankelijkheid en respect verdienen.

Ik zette mijn creatieve en ondernemerskwaliteiten geconcentreerd in en bereikte dat doel.
Pas veel later ontdekte ik dat dit ten koste ging van mijn sociale leven.

Het begin van mijn tweede grote  cyclus of fase (28 – 56) was top –  succes, aandacht, erkenning – totdat…

Mijn streven naar méér dreef me over mijn grenzen. Ik raakte mezelf kwijt en belande in een crisis – nu zouden we het waarschijnlijk een burn-out of midlifecrisis noemen.

Het leven leerde me een les:

| “Een mens kan slechts zo hard lopen als zijn benen hem kunnen dragen” [oosterse wijsheid]

Ik geloof dat we geen ontwikkelstappen kunnen overslaan. Als we niet leren waar we aan toe zijn, blijven we struikelen.

Zonder hart en hoger doel zijn status en rijkdom leeg.
Het duurde jaren voordat die inzichten doordrongen en ik er iets mee kon.

Ik las veel, deed studies, volgde opleidingen en bezocht oosterse meesters en sjamanistische healers – zowel vrouwen als mannen.

(Foto) symbolisch: Eenvoud & Dankbaarheid – monnikenwerk.

Dat duurde meer dan 9 jaar, met nare ongemakken, schade, schande en ontelbare keren vallen en weer opstaan.
Tijdens mijn jaren als coach en trainer ontdekte ik dagelijks nieuwe inzichten.

Nu kan ik zeggen: “ik had deze periode voor geen goud willen missen – ik ben er erg dankbaar voor”.

Meester…

In het blog-intro staat het al: als ik “Meester” zeg doel ik niet op één specifieke persoon.
Het is een innerlijke raadgever die er altijd al leek te zijn en in de loop der jaren helderder is geworden door alle lessen en ervaringen die ik heb opgedaan.

Voor mij voelt dat heel natuurlijk en concreet.
Ik besef echter dat het voor sommige lezers misschien onbekend of vaag overkomt. Dat is begrijpelijk.

Bewust en met gevoel…

“Ken uzelf, wees bewust en compassievol” – dat is de kern van bijna alle tradities.
Maar het blijft vaak theorie, totdat het leven je een schop geeft en je er rijp voor bent.

Negativiteit, veroordelen, inhalig zijn – dat vreet aan jezelf.
En je wordt letterlijk giftig voor de mensen om je heen.

Pas toen ik mijn oude succesjacht kon parkeren en ontdekte wat ik écht wilde, vond ik mijn eigen pad terug.

In de elfde cyclus…

In een eerder blog bij mijn 77e verjaardag stond: “ik begin aan de 11e cyclus van 7 jaar”.
De fase waarin bouwen en groeien plaatsmaakt voor overdragen en loslaten.

Ik ben nu 79 en die overgang wordt met de dag duidelijker.
Mijn ambities en aandacht verschuiven langzaam van “meer verdienen en bereiken” naar “doorgeven wat ik heb geleerd” – zonder economische drijfveren. 

Vrij van titels en ambities…

Ik kreeg steeds meer moeite om wat ik doe in een titel te vangen – coach, adviseur, trainer – niets voelde nog goed.
Dat proces was al jaren gaande.

Het zakelijke en commerciële past niet meer.
Mijn ondernemersambities zitten nu op de achterbank – al willen ze zich er soms nog mee bemoeien, haha.

Genuanceerder & lichter…
Ik schreef vroeger regelmatig over psychologische zaken, soms vrij uitgebreid en achteraf gezien wat langdradig of lesachtig.

Ook dat past niet meer bij hoe ik er nu tegenaan kijk.
Ik zie het nu lichter en genuanceerder.

Oogsttijd…

Tai Chi, een gezonde leefstijl en goede genen houden mijn lijf kwiek, maar ik ontkom niet aan de natuurwetten van ouder worden.
Mijn lijf kan eenvoudigweg minder aan dan 10 jaar geleden.
Gelukkig ben ik geestelijk helder, en dáár ligt nu mijn wens en aandacht.

Een beeld – denk maar aan de levensherfst…

“Herfst” komt van “harvest”, oogsten.
Stel je een boom voor: zij hangt vol rijpe vruchten.
De boom schiep die vruchten niet om zelf op te eten, maar om ze los te laten of uit te delen.
Daardoor kan zij voortbestaan – uit het zaad wat ergens goed terecht  komt, groeit weer een volgende versie.

De boom is uit op continuïteit – een eindeloos proces van ontstaan, groei, bloei, vrucht dragen, loslaten en opnieuw beginnen.

Cirkel rond…

Oplettende lezers hebben het al gemerkt – mijn ontwikkeling bracht me bij het volgende:
Ik geloof dat al mijn groeistappen voorbereidingen waren voor wat ik nu wil:
liefst doorgeven of overdragen wat ik tijdens mijn leven heb geleerd en verzameld.

Kortom: de cirkel is rond – wat ik van en via anderen ontving mag ik nu doorgeven.
En dat voelt goed, rijk en vervullend.

Alleen al de gedachte dat een van jullie baat heeft bij mijn (soms pijnlijk verkregen) inzichten, laat mij glimlachen.

Hier eindigt dit blog.
Erg bedankt dat je hebt meegelezen.
Ervan genoten, of iets herkent, of een vraag…?
Reageer gerust – ik lees alles en reageer echt. Tot snel!

Hartelijke groeten,
Luc

Mae Aen, 26 maart 2026.

PS:
Wil je geen mails meer van mij ontvangen?
Laat het me gewoon even weten (reply met “stop”) – ik haal je direct van de lijst.
Hartelijk dank alvast!

» Blog-intro…
» Blog # 77… – “Terug van weggeweest” | Update…

» Email… – voor vragen of wat anders
» Contact… – meer contact-opties
» Steuntje voor Luc? – voor als je iets terug wilt doen (geen verplichting)
» Disclaimer & Privacy – met juridische info.