Blog # 83…
Vragen, opmerkingen (en een kleine update)
Hoi allemaal,
“Nou Luc, je hebt de smaak weer aardig te pakken”, schreef een lezer laatst.
Dat klopt – schrijven stroomt weer lekker en ik vind het opnieuw leuk om te doen.
En dat komt mede door júllie reacties. Hartelijk dank daarvoor!
Na elk blog krijg ik berichtjes met opmerkingen en vragen.
Sommige zijn zo interessant dat ik ze graag met iedereen deel.
Daarom dit blog:
geen individuele antwoorden, maar een paar punten die me aan het denken zetten, plus een kleine update.
Ik houd het bewust kort en luchtig – anders wordt het zo’n ellenlang verhaal waar niemand op zit te wachten.
Politiek in Thailand
Er kwamen een paar vragen over de politiek hier.
Die kan ik kort beantwoorden: ik bemoei me er niet mee.
Ik ben hier te gast en probeer me aan te passen.
Wie ben ik om te oordelen hoe de Thai hun eigen land besturen?
Bovendien wil ik in mijn blogs graag een positieve toon houden.
Politiek lijkt me daar niet het juiste plek voor.
Vragen & opmerkingen:
Delen van je weelde…
Een lezer vroeg: “Thai verwachten dat je deelt van je weelde – betekent dat dat je alles moet weggeven?”
Nou nee, gelukkig niet.
Het is vooral een sociaal-cultuurding: een verwachting van gulheid en meegaandheid, geen harde verplichting.
In het Westen is gastvrijheid meestal voorwaardelijk en gepland:
je nodigt iemand uit, je bereidt iets voor, en het blijft meestal binnen duidelijke grenzen.
In Thailand is gastvrijheid meer spontaan en relationeel.
Men deelt makkelijker wat men heeft op dat moment – ook als het niet perfect is.
Het gaat minder om “ik heb je uitgenodigd” en meer om “we horen even bij elkaar”.
Voor mij was dat in het begin wennen.
Ik moest leren om vriendelijk maar duidelijk mijn grenzen aan te geven.
Dat wordt hier meestal gerespecteerd.
Een waardevolle les voor iemand die van nature nogal “meegaand” is.
Sympathiek…
Mijn French-coffee verhaal riep veel sympathie en meeleven op.
Sommige lezers wensten me sterkte met “al die moeiten” uit die tijd – en dat vond ik echt heel aardig.
Toch wil ik hier graag duidelijk zeggen: die heftige, ongezonde angsten en fobieën zijn inmiddels heus verleden tijd.
Het verhaal was vooral bedoeld als herinnering aan hoe een klein en simpel iets soms kan helpen – niet als een zielig relaas over hoe zwaar ik het had.
Denk-programma’s…
Met enkele lezers had ik interessante uitwisselingen over blog # 79,
“Beperkingen van woorden”.
Een van hen schreef: “Maar je kunt toch gewoon zeggen wat je voelt, Luc?”
Toen ik antwoordde “en dáár vind ik soms juist geen woorden voor”, was dat voor haar onbegrijpelijk.
Voor mij was dat een mooie bevestiging: we hebben allemaal onze eigen denk- en woord-programma’s, en die sluiten niet altijd naadloos op elkaar aan.
Spreken of zwijgen…
Een echte prater schreef:
“Als ik moet kiezen tussen spreken of zwijgen, kies ik zéker voor spreken.”
Mijn reactie:
“Nou… dan kies ik meestal voor zwijgen.”
We waren het roerend oneens – en moesten grinniken om hoe hopeloos verschillend we zijn ….
Update:
Website…
We waren lekker bezig met verbeteringen, maar helaas kreeg Marco een ongelukje en belandde in het ziekenhuis.
Zijn aandeel ligt even stil. Gelukkig is het niet heel ernstig, maar het kost wel tijd.
Snelle beterschap, Marco – jaja.., ook een beetje eigenbelang.
Ik heb zelf alvast een aantal aanpassingen gedaan.
De site werkt prima, al is hij nog niet helemaal up-to-date.
Tip-pagina’s…
Nieuw op de site: een serie tip-pagina’s.
Daar zet ik simpele dingen op een rijtje die mij hebben geholpen – en die ik vroeger soms ook aan cliënten gaf.
Nu in de hoop dat anderen er ook iets aan hebben.
Er staan er al vijf en er komen er meer.
Benieuwd? Ga naar » Tips uit mijn eigen ervaring…
Heb jij zelf een onderwerp waar je tips over zou willen lezen?
Laat het me weten – ik kijk er graag naar.
Mail-strubbelingen…
De overstap naar handmatig versturen via Gmail ging niet helemaal vlekkeloos.
Excuses als je daardoor mails dubbel kreeg of – nog erger – in de spam hebt gevonden.
Ik heb kort geprobeerd om via Substack automatisch te versturen, maar dat voelde als een commerciële achtbaan waar ik niet in wilde zitten.
Dus blijf ik het voorlopig gewoon zelf via Gmail doen.
Nu maar duimen dat het iets soepeler gaat!
Het hete seizoen…
We zitten volop in de droge, hete periode.
Overdag is het schroeiend en de smog in Chiang Mai is weer berucht.
De stad ligt in een kom tussen de bergen, dus de vieze lucht blijft hangen.
Ik blijf zoveel mogelijk binnen bij de luchtzuiveraar om mijn luchtwegen en ogen te sparen.
Cream in China…
Cream is al een paar weken in China voor haar “internship”.
De universiteit waar ze verblijft zorgt voor stages bij bedrijven.
Ze leerde al van alles over koffiebranden en barista-werk.
Ze geniet volop en belt elke dag. Mooi om te zien.
Nisa-massage blijft een succes…
Sa’s massage-praktijk draait nog steeds prima, ook nu in het laagseizoen.
Dat is super om mee te maken.
Mocht je ooit in de buurt van Chiang Mai zijn en interesse hebben in een massage:
Sa geeft ook tips en adviezen over welke stijlen het beste bij jou passen.
Laat het me weten!
Zo, dit was het weer voor deze keer.
Bedankt voor al jullie reacties en vragen – ze geven me veel inspiratie.
Heb jij zelf een vraag of opmerking die je wilt delen?
Laat het me gerust even weten. Ik lees alles met plezier.
Hartelijke groeten,
Luc
Mae Aen, 16 april 2026.
PS
Wil je geen mails meer van mij ontvangen?
Laat het even weten (reply met “stop”) – ik haal je direct van de lijst.
Hartelijk dank alvast.
Of… wil je juist op de hoogte blijven van nieuwe blogs en updates?
Reageer dan met “Inschrijven” – dan zet ik je op de lijst.
Verwante links:
» Tips uit eigen ervaring…
» # 82… – French coffee en de kunst van belonen…
» # 79… – Beperkingen van woorden…
Contact & meer…
» Email… – voor vragen of wat anders
» Contact… – meer contact-opties
» Steuntje voor Luc? – voor als je iets terug wilt doen (geen verplichting)
» Disclaimer & Privacy – met juridische info.