Gepost op

Blog nr. 18… – 11 maart 2016.

Blog nr. 18…

Mae Rim, 11 maart 2016.

–  Breeje durpers – dorpsgenoten
–  Waarom Thailand Luc?
–  Eenvoudig, natuurlijk en opgewekt…
–  Dáárom..! + Vrijheid..
Ps: Happy..!!!

‘Breeje durpers’…

Bezoek van Breeje durpse dorpsgenoten – [vervolg vorige Blog]…
Heerlijk om ‘ouwe koeien’ voor de dag te halen en ‘s-Gravenzandse nieuwtjes te horen!
Ze bezochten Thailand al 3 x eerder en konden maar 1 dag bij ons zijn, want hadden maar 3 weken vakantie en wilden verder naar het noorden en terug via Laos en Cambodja, deels over de Mekong rivier – daarna nog varen door de kanalen in Bankok én zon-happen op een Thais eiland.
Ze zijn ongeveer 10 jaar jonger dan ik, dus vroeger de ‘jongkies’ – nu groot en wijs. Alle vier met het hart op de juiste plaats – prettig om over de vloer te hebben!

We bezochten onze geliefde tempels, lunchten in ons favoriete straatrestaurantje, gingen naar een waterval van 10 niveaus – (“wil je me dood hebben Luc?”) – toonden ‘ons land’ en toerden door de buurt. De mannen in de open laadbak van de pick-up – “geweldig, net schoolreis.” Tot besluit serveerde Sa Thaise hapjes terwijl wij genoten van elkaars verhalen. Daarna bracht ik hen terug naar Chiang Mai – allemaal tevreden en voldaan.

Het was reuze gezellig en veel te snel voorbij. Uit hun email erna: “Warm welkom, prima uitleg over Boeddhisme en tempels en een mooie rit door de omgeving – supergezellig, grote klasse, het Westland zal het horen: ‘met Luc gaat het goed’!” Weer thuis in ‘s-Gravenzande mailden ze verder: “De hele reis was prachtig en indrukwekkend, alles moet nog bezinken.”
Bedankt Frans, Nico, Marieke en Pieta! – (ook voor de drop, ik kan voorlopig vooruit…)

Ik leerde weer van dit bezoek, om te onthouden:
–  “Jeetje Luc, ik had me jullie plek héél anders voorgesteld, prachtig!” – in het echt is alles anders dan de beelden in je hoofd.
–  Thailand is heel makkelijk op eigen houtje te bereizen.

Waarom Thailand Luc..?

Geen nieuws: ik voel me erg Thuis in Thailand en krijg regelmatig vragen waarom? Er zijn veel redenen en elk heeft zijn eigen betekenis voor mij – denk aan de cultuur, het klimaat, de Boeddhistsche sfeer enzovoort – teveel voor een Blog! Vandaag ga ik enkele belangrijke noemen, de rest komt later.

Voordat ik het vergeet: een Top-reden is natuurlijk mijn leven met Sa en Cream en Ice!
(Brengt me op nóg een veel-gestelde vraag: ‘Waarom zijn Thaise of Aziatische vrouwen toch zo aantrekkelijk voor veel Westerse mannen Luc?’ – het antwoord vult ook makkelijk een Blog. Dat Blog komt – kan alvast zeggen dat het Romantische én Dramatische verhalen oplevert.)

Eenvoudig, natuurlijk en opgewekt…

Twee voorname redenen om voor Thailand te kiezen: de Economie en de Leefstijl.

Economie – de basale leef-kosten zijn erg laag en dat past perfect bij deze zuinige Hollander-met-pensioen. Thailand floreert economisch redelijk – buurlanden Myanmar, Laos en Cambodja zijn lang niet zo ver. Toch heeft de doorsnee Thai veel minder te besteden dan de doorsnee Nederlander – ja, ook na de crisiskortingen! De meeste Thai zijn daardoor zuinig op wat ze hebben en er wordt veel hergebruikt en gerepareerd. Ook delen Thai veel onder elkaar*. Ik denk vaak aan m’n jeugd, toen ook wij nog weinig konden kopen.

* Het ruimhartige Deel- en Doneer-gedrag van de Thai zit diepgeworteld en heeft volgens mij meerdere oorzaken. Ook iets voor een volgend Blog.

Leefstijl – met name op het platte land leeft de bevolking eenvoudig en dichtbij de natuur. Bijvoorbeeld Sa ‘s familie en onze dorpsgenoten hier, leven sober en maken optimaal gebruik van de natuurlijke rijkdom. Ze doen het met wat beschikbaar is en verspillen zeer weinig. Ook leven ze zonder veel luxe en franje en zonder poespas of dikdoenerij.

Ik ontmoet hier veel ‘eenvoudige zielen’ die blijheid en geluk uitstralen, en ontdekte dat ze nauwelijks waarde hechten aan status en bezit – én… het leven aanvaarden zoals het komt.

Apart: Jon Jandai…

Een apart voorbeeld is het dorpje Pun Pun van Jon Jandai, ongeveer 30 km bij ons vandaan.
[‘Pun’ heeft 2 betekenissen: duizend + variëteit, dus Pun Pun = “1.000 variëteiten”]

Jon is in deze streek geboren en heeft in Pun Pun zijn droom gerealiseerd. Met familie en vrijwilligers bouwde hij een dorpje van lemen huizen. Ze telen biologische groenten en geneeskrachtige kruiden en verzamelen zaad van bedreigde planten. Er komen vrijwilligers uit de hele wereld en je kunt er leren om huizen van leem te bouwen. Ik heb Pun Pun bezocht en wil eventueel wel een lemen huis bouwen op ons land – mooi, goedkoop en natuurlijk.

Drie jaar geleden zag ik op YouTube een TED-X filmpje van Jon. Eén punt in zijn presentatie raakte mij. Jon vraagt hardop: “Waarom maken we het ons toch zo moeilijk?” Wie mij een beetje kent weet dat ik daar veel over nadenk. Het verhaal van Jon klonk dan ook als muziek in mijn oren. Hij legt mooi uit hoe kalm en natuurlijk de leefstijl van de plattelandsbevolking vroeger was (en vaak nog is) – ‘werken om te leven’ en niet andersom.

» naar het filmpje van Jon Jandai…
(Jon spreekt Engels maar is in het filmpje soms matig te verstaan.)

Dáárom…

In Thailand leer ik continu zaken te relativeren en anders te zien. De opgewekte en aanvaardende houding van mensen in m’n omgeving werkt daarbij als een voorbeeldige spiegel.
Dáárom… door te aanvaarden en genieten van wat hier-nu is, voel ik me eigenlijk overal thuis en overwegend tevreden en ‘gelukkig’.

Noot: ik realiseer me dat ik hier vaker over schreef. Als dat irriteert mis ik doel want… ik gun iedereen dit ‘geluk’ en hoop een soort inspirerende wegwijzer te kunnen zijn.

Vrijheid…

Toen ik las wat ik had geschreven, mistte er iets en al snel kwam het woord Vrijheid boven.
Thailand – ‘Phratet Thai’ of ‘Meuang Thai’ – kan worden vertaald met ‘Vrij land’ of ‘Land van de vrije mensen’.
Thailand werd nooit gekolonialiseerd en er bestaan indrukwekkende verhalen over Thaise koningen die met iedereen vriendschap sloten en zo uit de handen van anderen bleven. Elke Thai lijkt die kunst te beheersen; met iedereen vriendjes blijven en tegelijkertijd de eigen vrijheid behouden. Een intrigerend fenomeen. Stuf voor volgende Blogs – deze is alweer ‘vol’.

Hier eindigt Blog nr. 18 – bedankt voor het lezen!

Hartelijke Groeten,
Luc
PS: Vandaag ben ik jarig! – (dank je..)
Opmerkelijk: in Thailand ben ik ouder dan in Nederland. Hoe zit dat? Een doordenker, let op.
Een Nederlander telt wat ie achter de rug heeft – ‘ik ben 69 geworden’ – Thai tellen wat je hebt bereikt – ‘je bent nu in je 70e gekomen’. Dat dit hier in huis ferme discussies oplevert, begrijp je misschien wel – “Nee, zó oud ben ik niet!” – “Welles, zo oud ben je wél!” Hahaa…

» naar het filmpje van Jon Jandai…

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente Blogs…