Geplaatst op

Blog # 81 – Mijn ontwikkeling

Blog # 81:

Mijn ontwikkeling – van jacht naar oogst.

Hoi allemaal,

Uit blog # 77: “misschien lijkt het aan de oppervlakte rustig, onder de motorkap gebeurt van alles” – dat ging toen  over mijn eigen ontwikkeling.
Er gebeurde veel en dat houdt niet op. Dáár ga ik nu over schrijven.

Eerst even context:
Sommige stukjes hierna komen misschien bekend voor – ze staan er vooral voor het overzicht.

Ontwikkeling kun je bekijken vanuit talloze hoeken – lichamelijk, economisch, psychologisch, spiritueel. Ze hangen samen.
Hier focus ik vooral op het psychologische en intuïtieve/spirituele deel.

Leeftijden en hun betekenis…

Veel van jullie weten het al: ik heb iets met levensfasen.
Elke fase heeft haar eigen aandachtsgebied voor groei.

In sommige tradities wordt gesproken over de 7-jarige kleine cyclus en een 28-jarige grote cyclus.

Ik gebruik zulke theorieën niet als wetten, maar als aanwijzers.
Als gedrag of situatie afwijkt van wat ik passend vind, zoek ik naar bijzondere aanwijzingen.

Er bestaat geen volmaakt model – ieder mens doet het met wat hij meekrijgt en waar hij terecht komt.

Mijn leven, kort gezien vanuit zo’n filosofie:

Babyboomer, geboren in een tamelijk streng gereformeerd arbeidersgezin, middelste van 7 kinderen. Ambitieus, creatief, introvert, gevoelig en onafhankelijk.

In mijn jonge jaren was er nauwelijks aandacht voor psychosociale ontwikkeling. Kort na de oorlog draaide alles om heropbouw en economische overleving.

Achteraf zie ik dat mijn eerste 28 jaar vooral gingen over financiële onafhankelijkheid en respect verdienen.

Ik zette mijn creatieve en ondernemerskwaliteiten geconcentreerd in en bereikte dat doel.
Pas veel later ontdekte ik dat dit ten koste ging van mijn sociale leven.

Het begin van mijn tweede grote  cyclus of fase (28 – 56) was top –  succes, aandacht, erkenning – totdat…

Mijn streven naar méér dreef me over mijn grenzen. Ik raakte mezelf kwijt en belande in een crisis – nu zouden we het waarschijnlijk een burn-out of midlifecrisis noemen.

Het leven leerde me een les:

| “Een mens kan slechts zo hard lopen als zijn benen hem kunnen dragen” [oosterse wijsheid]

Ik geloof dat we geen ontwikkelstappen kunnen overslaan. Als we niet leren waar we aan toe zijn, blijven we struikelen.

Zonder hart en hoger doel zijn status en rijkdom leeg.
Het duurde jaren voordat die inzichten doordrongen en ik er iets mee kon.

Ik las veel, deed studies, volgde opleidingen en bezocht oosterse meesters en sjamanistische healers – zowel vrouwen als mannen.

(Foto) symbolisch: Eenvoud & Dankbaarheid – monnikenwerk.

Dat duurde meer dan 9 jaar, met nare ongemakken, schade, schande en ontelbare keren vallen en weer opstaan.
Tijdens mijn jaren als coach en trainer ontdekte ik dagelijks nieuwe inzichten.

Nu kan ik zeggen: “ik had deze periode voor geen goud willen missen – ik ben er erg dankbaar voor”.

Meester…

In het blog-intro staat het al: als ik “Meester” zeg doel ik niet op één specifieke persoon.
Het is een innerlijke raadgever die er altijd al leek te zijn en in de loop der jaren helderder is geworden door alle lessen en ervaringen die ik heb opgedaan.

Voor mij voelt dat heel natuurlijk en concreet.
Ik besef echter dat het voor sommige lezers misschien onbekend of vaag overkomt. Dat is begrijpelijk.

Bewust en met gevoel…

“Ken uzelf, wees bewust en compassievol” – dat is de kern van bijna alle tradities.
Maar het blijft vaak theorie, totdat het leven je een schop geeft en je er rijp voor bent.

Negativiteit, veroordelen, inhalig zijn – dat vreet aan jezelf.
En je wordt letterlijk giftig voor de mensen om je heen.

Pas toen ik mijn oude succesjacht kon parkeren en ontdekte wat ik écht wilde, vond ik mijn eigen pad terug.

In de elfde cyclus…

In een eerder blog bij mijn 77e verjaardag stond: “ik begin aan de 11e cyclus van 7 jaar”.
De fase waarin bouwen en groeien plaatsmaakt voor overdragen en loslaten.

Ik ben nu 79 en die overgang wordt met de dag duidelijker.
Mijn ambities en aandacht verschuiven langzaam van “meer verdienen en bereiken” naar “doorgeven wat ik heb geleerd” – zonder economische drijfveren. 

Vrij van titels en ambities…

Ik kreeg steeds meer moeite om wat ik doe in een titel te vangen – coach, adviseur, trainer – niets voelde nog goed.
Dat proces was al jaren gaande.

Het zakelijke en commerciële past niet meer.
Mijn ondernemersambities zitten nu op de achterbank – al willen ze zich er soms nog mee bemoeien, haha.

Genuanceerder & lichter…
Ik schreef vroeger regelmatig over psychologische zaken, soms vrij uitgebreid en achteraf gezien wat langdradig of lesachtig.

Ook dat past niet meer bij hoe ik er nu tegenaan kijk.
Ik zie het nu lichter en genuanceerder.

Oogsttijd…

Tai Chi, een gezonde leefstijl en goede genen houden mijn lijf kwiek, maar ik ontkom niet aan de natuurwetten van ouder worden.
Mijn lijf kan eenvoudigweg minder aan dan 10 jaar geleden.
Gelukkig ben ik geestelijk helder, en dáár ligt nu mijn wens en aandacht.

Een beeld – denk maar aan de levensherfst…

“Herfst” komt van “harvest”, oogsten.
Stel je een boom voor: zij hangt vol rijpe vruchten.
De boom schiep die vruchten niet om zelf op te eten, maar om ze los te laten of uit te delen.
Daardoor kan zij voortbestaan – uit het zaad wat ergens goed terecht  komt, groeit weer een volgende versie.

De boom is uit op continuïteit – een eindeloos proces van ontstaan, groei, bloei, vrucht dragen, loslaten en opnieuw beginnen.

Cirkel rond…

Oplettende lezers hebben het al gemerkt – mijn ontwikkeling bracht me bij het volgende:
Ik geloof dat al mijn groeistappen voorbereidingen waren voor wat ik nu wil:
liefst doorgeven of overdragen wat ik tijdens mijn leven heb geleerd en verzameld.

Kortom: de cirkel is rond – wat ik van en via anderen ontving mag ik nu doorgeven.
En dat voelt goed, rijk en vervullend.

Alleen al de gedachte dat een van jullie baat heeft bij mijn (soms pijnlijk verkregen) inzichten, laat mij glimlachen.

Hier eindigt dit blog.
Erg bedankt dat je hebt meegelezen.
Ervan genoten, of iets herkent, of een vraag…?
Reageer gerust – ik lees alles en reageer echt. Tot snel!

Hartelijke groeten,
Luc

Mae Aen, 26 maart 2026.

PS:
Wil je geen mails meer van mij ontvangen?
Laat het me gewoon even weten (reply met “stop”) – ik haal je direct van de lijst.
Hartelijk dank alvast!

» Blog-intro…
» Blog # 77… – “Terug van weggeweest” | Update…

» Email… – voor vragen of wat anders
» Contact… – meer contact-opties
» Steuntje voor Luc? – voor als je iets terug wilt doen (geen verplichting)
» Disclaimer & Privacy – met juridische info.

Geplaatst op

Blog # 79 – Beperkingen van woorden

Beperkingen van woorden…

Waarom mijn pen soms diensten weigert.

Hoi allemaal

Herinneren jullie je mijn belofte uit # 77 nog..?
Over hoe woorden soms tekort schieten voor die diepere lagen..?

Hier is-ie dan – geen ingewikkeld verhaal, geen excuses, maar een heldere duik in waarom mijn pen soms dienst weigert.

Misschien herken je er iets in, of trekt het bij jou iets los wat vastzat.
Laten we  gauw verder lezen.

De kern: ‘Woorden zijn maar woorden’…

Intuïtief en spontaan óf Ratio en orde…

Ik ‘lees’ mensen en situaties meestal intuïtief – spontaan, als een eerste ingeving.
De ratio komt later, als afgeleide en logisch gevolg.

Dat werkt super in directe gesprekken: mensen boeken vaak instant vooruitgang, omdat ik de kern van hun vraag aanvoel en daar direct in kan duiken.

Maar mijn gedachten opschrijven..? – dat is inderdaad een heel ander verhaal.
Praktische updates over Thailand of schrijven over klussen..? – Easy..!

Zodra ik dieper wil – over psychosociale krachten, emotionele golven of esoterische inzichten – dan hapert het en wordt het troebel.
Woorden marcheren in het gelid, maar de werkelijkheid doet dat niet.

Ik weet ook: woorden betekenen voor iedereen iets anders, en ik wil zo duidelijk mogelijk overbrengen wat ik bedoel.

Verschillen in waarneming – ‘De Kloof

“Woorden zijn er om een idee over te brengen – en een idee is niet de ervaring” [Oosterse wijze]

Hoeveel of wat we uit woorden begrijpen hangt af van wat we weten, en de kaders of ervaringen van waaruit we associëren of herkennen.
Dat noemen we ook wel “referentiekader”.

Daarnaast speelt de individuele emotionele- en karaktertoestand een enorme rol.

Mensen die van nature angstig of onzeker zijn, zijn continu alert op boodschappen die gevaar kunnen betekenen.
Zij horen of lezen gevaar waar dat helemaal niet bedoeld is. En meestal stoppen ze daarna met luisteren – de rest van de boodschap komt niet meer binnen.

Een assertief type, iemand die kritisch is en uit is op discussie, is alert op woorden of aanknopingspunten om te kunnen reageren.
Ook hier stopt het luisteren vaak al na de eerste trigger.

Beperkingen…

En dat is precies waarom woorden zo beperkt zijn voor mij.

Bij schrijven mis ik het non-verbale: klank, tempo, intonatie, houding, gezichtsuitdrukking.
Als intuïtief waarnemer heb ik dat juist nodig om mensen echt te begrijpen – op papier blijft het vaak een schim van wat ik voel.

Woorden slijten door overmatig gebruik.
Populaire ‘buzzwoorden’ verliezen hun betekenis: “liefde” wordt een werkwoord, “narcist” een scheldwoord voor wie zich netjes kleedt.
Wat ooit precies was, wordt vaag en hol.

Wat ik zeg of schrijf, komt nooit puur aan zoals ik het bedoel. Het wordt altijd gekleurd door de ander – door zijn of haar ervaring, emotie en karakter.

.. of het gevoel als iemand je glimlachend aankijkt?

Hoe beschrijf je de klik die je voelt als Thaise charme je glimlachend aankijkt?

.. en hoe voelt het kijken naar een fabelachtige zonsondergang?

Probeer het zelf maar eens: beschrijf niet wat je ziet als iemand je charmant lachend aankijkt, maar die warme klik die je vanbinnen voelt?
Of… wat je voelt bij het zien van een prachtige zonsondergang?
Zie je wat ik bedoel..? – Rationele woorden zijn vaak ontoereikend of het wordt wollig en poëtisch.

Bewuster kiezen…
Mijn eigen ervaring is dat ik dit vaker zie gebeuren.

Daarom probeer ik nu bewuster te kiezen welke woorden ik gebruik… en leer ik steeds beter accepteren dat ik nooit de volledige controle heb over hoe ze landen.

Poëtisch en beeldend…

Ben je dan gedoemd tot eeuwige twijfel en een weigerende pen, Luc..?
Nee… talloze schrijvers brengen hun boodschap wél over, vaak zo meeslepend dat mensen verslaafd raken aan hun werk.

Beeldend of poëtisch schrijven blijkt daarbij de sleutel.
Als het rationeel niet lukt, biedt mijn fantasie uitkomst – al ben ik dan misschien voor de rationele lezer wollig en onbegrijpelijk.

Wie ben ik om te schrijven..?

Dan nog de vraag: wie ben ik eigenlijk om dit op te schrijven?
Ik ben geen academicus, geen therapeut, geen goeroe.

Ik ben gewoon iemand die al jaren observeert, voelt, struikelt, opstaat en weer verder gaat.
En in dat proces heb ik het een en ander ontdekt – niet zo zeer in boeken, meer in het leven zelf.

Misschien is dat juist genoeg reden om erover te schrijven.
Niet omdat ik dé waarheid heb, maar omdat ik hoop dat iemand er iets in herkent of er een klein zetje uithaalt.

Die gedacht, dáár doe ik het nu voor – gewoon delen wat ik onderweg heb geleerd.

Tips uit eigen keuken…
Herken je dit? Worstel je zelf ook weleens met blokkades?
Hier wat simpele, beproefde dingen die mij helpen (geen wetten, geen all-in-fix):

  • Start klein: schrijf één spontane flits op zonder oordeel. Bouw later uit.
  • Blijf in beweging: stilstand maakt het erger – “stromend water zuivert zichzelf”.
  • Accepteer limieten: woorden zijn aanwijzers, geen toverstokken.
    Soms is “niet te verwoorden” het beste antwoord.
  • Lach erom: “Mijn pen is op vakantie – in Thailand, natuurlijk”.
  • Ik focus op mijn lezers – jullie reacties zorgen voor nieuwe input en richting.

De belangrijkste voor mij: jullie reacties.
Die geven mij nieuwe energie en inspiratie.

Wat komt hierna, Luc..?

Goeie vraag…
Misschien iets over de kracht van stilte? – juist als tegenhanger voor al dat woordengeweld om ons heen?
Of eenvoudig weer een update uit het Thaise leven.

Dank je wel voor het lezen.
Ervan genoten? Of heb je een vraag / herkenning?
Reageer gerust – ik lees en reageer écht!

Hartelijke groeten,
Luc

Mae Aen, Thailand, 12 maart ’26.

» # 77– sabbatical
» Klankbord & Spiegelpraat
» Wie ben ik… – wie ik ben en waar ik vandaan kom

» Email mij…  – voor je vraag of wat anders
» Contact… andere contact-opties
» Steuntje voor Luc? – als je iets terug wilt doen (geen verplichting)
» Disclaimer – Privacy… – met juridische info.