Geplaatst op

Blog nr. 61… – 4 juni 2021.

Blog nr. 61…

Mae Ann, Thailand, 4 juni 2021

– Inwijding + Toegift…
– Goed voor elkaar…
– Gehuwd & Spouse-visum…
– Focus op creëren…

– Wanneer foto’s Luc..?

Inwijding…

Hoera, we zijn verhuisd..! – [adres zie » Contact]

Vaste prik bij een nieuw huis in Thailand: een boeddhistische inwijdingsceremonie, met monniken, familie, buren en bekenden. Begint precies om 9 uur en eindigt rond 12, doorgaans met uitgebreid eten.
.. 9 is een belangrijk cijfer voor Thai – de vorige koning, de geliefde Bhumibol, was Rama IX.

Wij zijn geluksvogels; onze ceremonie was op 9 mei en begon klokslag 9 en hij werd geleid door onze favoriete monnik.
Adjahn Keng is de hoofdmonnik van ‘onze’ tempel – “Wat Mae Ann” ligt 500 m van ons huis.
[Adjahn = meester/leraar, Keng = steengoed.]

Wij hielden het privé en kleinschalig: Adjahn, Sa en Cream en ik – plus een oudere mevrouw (80+) uit het dorp. Zij was er voor de details, elk dorp heeft namelijk haar eigen gebruiken. Thaise ceremonieën zitten vol animistische uitingen.

De heer-des-huizes heeft een hoofdrol, maar ik ken niet alle ins en outs. Dankzij de voortreffelijke begeleiding van Adjahn en Sa en Cream was mijn bijdrage perfect. Wat er precies gebeurde (en de achtergronden ervan) is teveel om te beschrijven. Het zijn vooral gebeden en offeringen – om toestemming en zegeningen van de buurt-spirits te vragen.

Monnik-recitaties zijn voor mij altijd hoogtepunten. Meestal worden de melodieuze monnik-stemmen via grote luidsprekers het dorp doorgedragen. Nu reciteerde Adjahn ruim 45 minuten aaneengesloten, solo en zonder versterker.
Jammer dat we geen film- of geluidopname maakten – Adjahns’ stem vulde het huis en echode door de vallei en over ons land.
Meest spectaculaire vond ik het steeds snellere tempo – daar zou menig rapper jaloers op zijn. Ook Sa en Cream waren verbaasd. Na de recitatie hielden we een intens stille meditatie.

Drie details…
(1) Bij veel ceremonieën wordt katoendraad gebruikt om verbindingen te symboliseren – bekendst zijn de katoenen armbandjes welke bij vrijwel elke ceremonie worden omgebonden – meestal door monniken en soms door ouderen.
De dag voor onze inwijding had Sa rond het huis katoendraad gespannen en de uiteinden daarvan bevestigd aan ons Boeddhabeeld. Tijdens de recitatie hield Adjahn ook die uiteinden vast.

(2) Aan het eind van de ceremonie sprenkelde Adjahn gewijd water – (met geurbloesem en kruiden) – eerst over ons en daarna in alle ruimten van het huis. (De geur van wijwater brengt mij altijd terug bij ceremonieën in een klooster in de Ardennen waar ik ooit mediteerde.)

(3) Tenslotte tekende Adjahn een symbool boven de voordeur – teken dat ons huis is ingewijd. Thai geloven dat dit onheil buitensluit.

Adjahn tekent het inwijding-symbool…

Toegift…

Na het officiële gedeelte keuvelden wij met Adjahn en hij vroeg naar eventuele bijzonderheden.
Wie ons bouwavontuur heeft gevolgd, weet dat er forse tegenvallers en haperingen waren. Ik vroeg mij weleens af: is het wel goed dat we hier bouwen? Dus, ik vroeg of Adjahn daarover iets kon zeggen…  

Adjahn sloot zijn ogen kort en sprak daarna zacht en ‘onder ons’ met Sa en Cream*.
* Thai zijn erg beducht voor boze geesten en Adjahn wilde voorkomen dat de oudere mevrouw hoorde wat hij vertelde. Dat zou namelijk weleens angst in het dorp teweeg kunnen brengen, want…

Ons land ligt op een zogenoemde ‘krachtplek’ – (zijn er meer hier in de buurt) – en het heeft een bijzondere historie. Adjahn noemde details die een helderziende vriendin járen geleden exact hetzelfde vertelde.

“Krachtplek” betekent dat er sterke aarde-energiebanen stromen – (veel kerken en kathedralen zijn op zulke plekken gebouwd). Die energiestromen kunnen heilzaam zijn, maar ook onheil veroorzaken.
Welnu… veel Thai geloven dat zulk onheil wordt veroorzaakt door boze geesten en dát maakt hen bang.

Noot – ik constateer dat (ook) Thaise leiders angst gebruiken om gehoorzaamheid af te dwingen. Veel regels gaan gepaard met: “als je dit niet opvolgt, worden de geesten boos en dat kan nare gevolgen hebben”. (Die angsten zitten diep geworteld – Sa en Cream sidderen soms.)

Goed voor elkaar…

Daarom vroeg Adjahn of ik hier weleens vervelende dromen had. Ik beleef echter eerder het tegendeel; voel mij hier meestal erg goed. Toen ik dat zei, lachte Adjahn en zei “dan is deze plek goed voor jou en ben jij goed voor deze plek – heb geduld en mediteer regelmatig, dan zal het alleen maar beter worden..” – ik voel dat hij gelijk heeft.
Noot – ook veel bezoekers vinden dat onze plek ‘goed voelt’.

Adjahns’ reactie stelde mij dus gerust. Wij hebben al vaker genoten van zijn kwaliteiten en zien het niet als vage hocus pocus* – wel interpreteer ik geesten anders dan de meeste Thai.

* Adjahn doet niks speciaals..! Hij is geoefend in stil zijn en kan simpelweg waarnemen wat er op dit moment echt is – iedereen kan dat..!
(.. ook ik! – soms ben ik echter zó bezig met wat er allemaal speelt, dat stil zijn niet meer lukt. Iemand als Adjahn kan dan uitkomst bieden, hij is immers los van mijn sores.

Gehuwd…

Echtpaar Aalbrecht – Fuangyoi

Wij zijn getrouwd..!! – op 18 mei jl. werd ons huwelijk vastgelegd in Chiang Mai Cityhall.
Een korte, eenvoudige loket-formaliteit. Twee door ons uitgenodigde getuigen moesten ook tekenen. Verder hebben we er weinig aan gedaan.

Moeilijkste was om een hoofdambtenaar te vinden die (10!) handtekeningen wilde zetten. Na een Covid-sluiting gingen op 17 mei de huwelijksloketten weer open. Maar in Mae Rim en de buurdorpen was een lange wachtlijst.
Wij hadden haast, vanwege mijn visumverlenging en eventuele volgende Covid-sluitingsrisico’s. Gelukkig vond Sa in de stad een ambtenaar die het wilde doen.

Spouse-visum…

Inmiddels heb ik mijn spouse-visum gescoord – ik mag dus weer een jaartje blijven, een geruststelling..!!
Opmerkelijk; meer papieren nodig dan voor mijn pensionado-visum – vooral omdat nu de eerste keer was.

Focus op creëren…

Nu de formaliteiten gedaan zijn kan ik mij weer richten op de bouw.
We plaatsten een 1.000 liter buffertank plus drukpomp voor het gemeentewater – dat werkt nu.
(Buffertank omdat de toevoer regelmatig stilvalt; drukpomp omdat de waterdruk soms abominabel is.)

Onze fantastische Birmese bouwers zijn er weer en metselen een voorraadtank voor regenwater. Die moet – samen met andere buffertanks – onze watervoorziening jaarrond garanderen.

Watermanagement…
We hebben veel water nodig. Op een heuvel wonen kost op zich al meer water – het zakt en stroomt immers omlaag. En onze tuinideeën, met vis- en plantvijvertjes, vragen nogal wat water. Erg leuk om dat in goeie banen te leiden – benieuwd hoe het uitpakt.

Noot – boren naar water is uiteindelijk niet gelukt. We vonden water op 60 m diepte, maar dat was te weinig en van gebrekkige kwaliteit. Ik heb verder boren gestopt, omdat de communicatie niet goed liep en het teveel Bahtjes kostte. Mogelijk pak ik het weer op als we gesetteld zijn.

Wanneer weer foto’s Luc..?

Ik weet dat sommige van jullie naar foto’s uitkijken, maar binnen- en buitenshuis overheerst de chaos en er is te weinig klaar.
Bijvoorbeeld – er zijn nog geen keukendeurtjes en –kastjes. Ook hebben we nog geen bed – we slapen op een oude matras op de vloer. Geruststelling: ik slaap als een roos.

Het is hier ook adembenemend stil – hoewel…
Laatst had het overdag geregend. De nacht erna werd ik om 2 uur wakker van een enorm kabaal. Dacht dat er regen op het dak kletterde maar… toen ik buiten kwam bleek een kikkerkoor in de rijstvelden een gratis concert te geven.

Noot – In Nederland lag mijn huis hemelsbreed 1 km van duinen en strand. Daarvóór lag de zogenoemde slaperdijk met daarachter de waterbank – (in de winter soms een fantastisch schaatsplas). Daar woonden brulkikkers en ook zij wekten mij regelmatig.

Einde Blog 61 – dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …



Geplaatst op

Blog nr. 60… – 29 april 2021.

Blog nr. 60…

Mae Rim, Thailand, 29 april 2021.

– Nieuwe stap…
– Bangkok op de valreep…
– In Covid-quarantaine…
– Cream op YouTube

Ik kreeg vragen in de trant van: “Benieuwd hoe het met jullie persoonlijk gaat Luc!”
Ok, dan eerst…

Dank – het gaat goed..!

.. ook al zijn we in Covid-quarantaine – [zie verderop…]

Sa…

Voor Sa is huisarrest een drama.
Zij is van nature actief en zorgt als een kloek voor ons en het nieuwe huis. Ze plantte daar bomen en planten en het was lange tijd heet en kurkdroog, dus dagelijks sproeien – (intussen regent het vrijwel dagelijks). Bovendien is er een miereninvasie, dus continu vegen en barrières creëren.

Ik sta paf van Sa ’s power en volharding. Meestal is ze al voor 6 uur bezig met wassen en schoonmaken. Om 9 uur gaat ze naar ons nieuwe huis tot eind van de dag – (siësta rond de middag) – 6 uur ’s avonds naar de markt en daarna koken en eten. Dan weer ‘huiswerk’ om vervolgens te slapen als een lammetje.

Cream…

.. heeft alweer 2 weken vakantie. (April en Mei zijn de warmste maanden, daarom zijn dan de grote schoolvakanties.) De periode ervoor blokte ze voor tentamens, vaak tot in de kleine uurtjes.

School… geen makkie in Thailand.
Cream staat kwart over 5 op en vertrekt om 6 uur met een busje.
Om kwart voor 8 verzamelen alle leerlingen, klasgewijs op het (sport)terrein voor de school.
Stel je voor: klokslag 8 staan ca. 4.000 meisjes en jongens (gescheiden) in uniform en in gelid voor volkslied en vlagceremonie. Ik vind dat indrukwekkend en het voedt correctheid en discipline*.
* Schooluniform en gedragsregels zijn superstreng – in Nederland waarschijnlijk onvoorstelbaar.

School eindigt om half 4 en een uur later vertrekt Creams’ busje, ze is dan voor 6 uur thuis en in de avond maakt ze huiswerk.
Vaak blijft ze langer om met klasgenoten te werken aan projecten* – dan komt ze met openbaar vervoer naar huis, of haal ik haar op.
* Ze maakte met klasgenootjes een YouTube filmpje – [zie onderaan].

Ook zaterdags gaat ze naar school (met openbaar vervoer), van ’s morgens 9 tot ’s middags half 4. Soms gaat ze zelfs zondags, voor bijzondere happenings of projecten.
Overigens, Cream geniet erg van school en klaagt zelden, én… ze haalde goeie cijfers! Nu studeert ze voor het vervolg en helpt ze bij de (voorbereidingen voor) de verhuizing.

Ik…

.. voel mij Gezond & Wel! Mijn dag begint om 6 uur met een wandeling, samen met Snuf. Ik geniet erg van de ontwakende natuur en om 9 uur is het soms al boven de 30 graden. Als we verhuisd zijn kan ik klussen en als het te warm wordt de schaduw opzoeken. Nu zit ik (te) vaak achter de computer, niet goed voor m’n conditie.

Nieuwe stap…

Sa en ik gaan wettelijk trouwen..!
Een formaliteit voor Thai – eigenlijk telt alleen een boeddhistisch huwelijk. Dat heet “trouwen voor Boeddha” en gaat gepaard met een uitvoerige ceremonie én een groots familiefeest.
Dát blijft voor ons “in het vat”, omdat Sa d’r familie aan de andere kant van het land woont en de mijne nóg verder weg.

Een wettelijk huwelijk heeft juridische voordelen. Bijvoorbeeld – ik kan geen land kopen, wél een huis. Ons land staat op Sa ’s naam. Als we getrouwd zijn kan ik makkelijk(er) in mijn huis blijven wonen, als Sa eerder overlijdt dan ik. Andersom erft Sa (of Cream) automatisch mijn eigendommen hier – anders gaan eventuele banktegoeden eerst naar de staat, daarna kost het Sa of Cream moeite om die vrij te krijgen – (erfgenamen in Nederland zouden niets terugzien).

Verder wordt het voor mij makkelijker om een visum te krijgen/behouden. Ook kan ik een Thais paspoort aanvragen – (2e paspoort) – máár… dat lukt zelden en kost meestal járen. (Thailand hoort bij de moeilijkste paspoortlanden ter wereld.)

Rompslomp…

Trouwen met een buitenlander vraagt een pak papierwerk.
Eerst moest ik een aantal uittreksels uit Nederland halen. Godzijdank kon zus Ada dat regelen – die schat!
Ook Sa moest uittreksels en verklaringen ophoesten.

Met die papieren moesten we naar de Nederlandse ambassade in Bangkok om een zogenoemde “huwelijk-geschiktheid-verklaring” te scoren – de bevestiging dat ik niet gehuwd ben.
Momenteel worden sommige papieren vertaalt in het Thais en daarna gelegaliseerd bij het Thaise ministerie van buitenlandse zaken. Gelukkig heeft dat een kantoor in Chiang Mai.

Pas daarna kunnen we ons huwelijk bij de gemeente registreren.
Hopelijk lukt het voor Juli, want dan verloopt mijn visum. Zekerheid hebben we pas als het gedaan is.
Soms worden papieren afgewezen, omdat een handtekening, punt of komma verkeerd staat. Thaise ambtenaren zijn zeer formeel!

Bangkok 20-04-’21 – Sa vraagt om succes bij de ambassade.
(let op de bloemenslingers en grote hoeveelheid minibeeldjes op en rondom het plateau – allemaal symbolisch)

Bangkok op de valreep…

Onze afspraak bij de ambassade was op 21 april, de dag ervoor vlogen we naar Bangkok.
Er ontstond net een volgende Covid-golf in Thailand. Sa belde daarom een speciaal nummer vlak voor ons vertrek – “ga gerust en bel weer als u terug bent”.

Op de 21e werd ineens veel gesloten. Onze afspraak was om 9 uur en 3 uur ‘s middags zou de verklaring klaar zijn. De ambassade-medewerker* leverde echter binnen 40 minuten – om 10 uur stonden we weer buiten, mét papieren.
* Rare gewaarwording – de ambassade is feitelijk een stukje Nederland. We werden geholpen door een Thaise jonge man die, naast Thais enkel Engels sprak – moeilijk verstaanbaar vanwege z’n accent en een wollige mondkap.

Onze terugvlucht stond op 9 uur in de avond, wij gingen snel kijken of we eerder terug konden. Op het vliegveld heerste een gespannen sfeer. Er was plaats op een vlucht van half 3 – leek een ingelaste vlucht, alles ging rommelig. Ook de aankomst in Chiang Mai verliep chaotisch.

Grappig – als het spannend wordt klitten Thai nóg meer bij elkaar dan ze al gewend zijn – goed voor een virus-overdracht, haha. Als een echte Thaise voegde Sa zich vrolijk bij de samenscholingen – ik vond stilletjes solo mijn weg. Resultaat: Sa en haar telefoon werden meerdere keren geregistreerd, ik helemaal niet.
Afijn, blij dat we weer thuis waren – “op de valreep”, want sindsdien zijn er veel inperkingen en niemand weet tot wanneer.

In quarantaine…

Vorige week kon er toch ineens waterleiding worden gelegd naar ons nieuwe huis. We wilden nu voor 1 mei verhuizen en spraken met onze bouwers af om restklussen te komen doen, de dag nadat wij uit Bangkok kwamen.
Dat liep anders… Sa werd om 9 uur gebeld; een medisch team wilde ons komen controleren – (die vroegen ons later om het zelf te doen).

Om 10 uur nóg een telefoontje – het dorpshoofd was geïnformeerd over onze Bangkok reis. Zijn opdracht: “laat de bouwers stoppen of alleen verder gaan en blijf zelf 2 weken thuis” – de bangmaker: niet luisteren is 100-duizend Thai Baht boete [€ 2.750] plus 2 jaar opsluiting*. De bouwers zijn erg bang van het dorpshoofd dus zij vertrokken rap.

* Die 100-duizend is 20-duizend – (nog altijd € 550..!) – tevens de boete voor geen mondkapje – nu overal verplicht, zelfs in de auto! Militairen nemen geen halve maatregelen en ik ben hier ‘te gast’ en… beter gehoorzaam dan gestraft.

Leuk – in Thaise dorpen hangt een omroepsysteem. Daaruit klinkt elke morgen het volkslied en vervolgens mededelingen van het dorpshoofd. Je raadt het misschien al – het hele dorp wist direct dat ze ons 2 weken moeten mijden.
Sa ging de volgende dag klussen en werd algauw gebeld door het dorpshoofd: “ga naar huis alsjeblieft!” – (dorpelingen hadden Sa op haar scooter gespot). Heel begrijpelijk –mensen zijn bang en het dorpshoofd voelt zich verantwoordelijk.
(Eerder zei hij dat we naar het land konden gaan, als we op eigen terrein bleven.)

Wij hebben vrede met een weekje later verhuizen. Onze huisbaas reageerde fantastisch: “jullie zijn al 6 jaar geweldige huurders, blijf zolang nodig en na 1 mei hoef je niks te betalen”.

Er is meer nieuws, o.a. over de inwijdingsceremonie van ons huis –  maar dit blog is vol, volgende komt spoedig.

Hier eindigt Blog 60 – Dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,
Luc


PS: het YouTube-filmpje van Cream en haar schoolteam vind je »» hier…
(a) het gaat over ‘hoe een (Thaise) jongen versieren?’
(b) in het Thais (zonder vertaling), ook voor mij onverstaanbaar
(c) Cream is kort in beeld, om ca. 6.35 en 8.41 – keuvelend met 2 jongens.
(d) Zij deed het editwerk – doet ze graag.

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …




Geplaatst op

Blog nr. 59… – 26 februari 2021.

^ foto: verliefd op Thailand…

Blog 59…

Mae Rim, Thailand, 26 februari 2021.

– Zakendoen…
– Covid-klucht…
– “Oude liefde roest niet..”
– Nieuw bloed – Jon Jandai …

– De moraal… + Toegift..!!

Bijzondere reacties op het vorige Blog. 
Ze bevestigden mijn gevoelens over de Covid-zorgen in Nederland. (Verderop meer..)

Bij ons gaat het goed, de bouw ligt nog stil maar… er is beweging.
We vonden iemand die inbouwkasten wil maken én een bedrijfje wat (hopelijk) naar water gaat boren.
Het leven blijft verrassen..!

Zakendoen in Thailand…

.. meer chaotisch dan logisch – althans voor mij!
Ik vind het logisch om te omschrijven wat ik wil en met die notitie offertes aan te vragen –
.. en na binnenkomst daarvan te bepalen welke het beste past.

Echter, meestal wordt mijn inbreng genegeerd en presenteert de aanbieder direct wat híj vind dat we moeten kopen – (wat hij kan leveren /maken). Voor mij onvoorstelbaar (onacceptabel), voor Sa heel normaal.

Daarnaast zijn Thai gewend dat de vrouw beslist.
Het is gebeurd dat Sa bij de eerst aanbieder kocht en dit pas later aan mij vertelde.
Dat moest ze uiteraard cancelen – Sa: “ok, geen probleem, ik bel wel even om af te zeggen”.
Ik: “huh.. gaat dat zo..!?

Andersom gebeurt ook. Dan geven we opdracht en zegt de aanbieder: ‘dank je wel, ik start dan en dan’ – waarna we nooit meer iets van hem horen.
Dus, onzekerheid is troef – “afspraak = afspraak” is hier anders dan ik gewend was.

Verklaring…

Ik heb nagedacht over waaróm dat hier zo gaat. Het is complex, 3 mogelijke redenen (in steno)…
(1) In Thailand zijn allerlei dingen nog niet zó lang verkrijgbaar.
Sa is opgegroeid met: “het is er niet, dus áls de kans zich voordoet: kópen anders grijp je mis!”.

(2) ‘Nee’ zeggen is uiterst moeilijk voor Thai. Als Sa prettig contact heeft, kan ze (bijna) geen nee zeggen, zelfs niet als de aanbieder iets anders biedt dan we willen hebben. 
Of… een aanbieder laat niets meer van zich horen als hij tegen de klus op ziet of ergens anders een betere vindt.

(3) ‘Gezichtsverlies’ – ligt gevoelig in de Aziatische cultuur. Bijvoorbeeld, Sa kan aan de aanbieder moeilijk meedelen dat ik mee- beslis – ik schreef al: “hier is moeders wil nog wet” – (uhm… waar niet..?).
Wat vaak speelt bij Thai is hun ‘verlegenheid’ – risico op fouten (gezichtverlies) bij het communiceren met een buitenlander.

Er is meer maar ik streef naar kort.
Misschien denk je nu: “maar Luc, als je bij de 1e beslist moet je toch óók anderen teleurstellen?” en “als je later moet afzeggen leidt je toch óók gezichtsverlies?”
Ja, zo denk ik ook maar… Thai zijn dit gewend en het gebeurt over en weer.

Overigens, alles gaat met de bekende glimlach en wordt (ogenschijnlijk vriendelijk) geaccepteerd.
Ik kan er niet aan wennen, al is het ietsje makkelijker sinds ik begrijp hoe het komt.
Glimlachen helpt om het los te laten..!

Lux Lunch…

Covid-klucht…

Gezag of Macht..?
Na mijn Covid-schrijfsels in het vorige blog ontstonden diepgaande mailwisselingen en gesprekken.
Ze bevestigden mijn beeld dat in Nederland angst, onbegrip en onzekerheid de toon zetten.

Ik kan (en wil) er niet veel meer over schrijven – weet simpelweg te weinig en heb geen vertrouwen in nieuws of overheid. Vind politiek meer dan ooit een kleren-van-de-keizer maskerade en democratie een misleidend label.

Mijn (wereld-) beeld: gezagdragers zijn machthebbers (geworden), ook in Nederland.
Ik kan daar niet tegen – word opstandig en depressief als anderen bepalen wat goed voor mij is, of wat ik móet denken en doen.
*** bliep*** ….. Stop!! – meer negatiefs in dit Blog is ongezond.

N.B. ik probeer de leiders niet te veroordelen – zij doen hun best met het bewustzijn wat ze nu hebben – en… ze zijn zo geprogrammeerd.

Nogmaals: glimlachen helpt..! – net als de zon – (vitamine D) – én… verliefdheid…

“Oude Liefde roest niet..”

Innovatie – Leven is van nature gericht op groei, ontwikkeling, vallen – opstaan; dus gericht op innovatie of evolutie. Verrukkelijk om dáár aandacht aan te geven en intussen te genieten van wat er is – gezondheid, eten, drinken, aangenaam gezelschap, natuur, schoonheid, warmte, zélf dingen creëren, zélf kunnen ademen, lopen, doen, denken en…

Ik ben (weer) verliefd – hervond mijn oude liefde: ‘innovatief ondernemen’.
N.B. – verliefdheid werkt inspirerend en ligt aan de basis van gezondheid, vermenigvuldiging en voortbestaan…

Niet dat ik perse (weer) actief wil ondernemen – wel van anderen genieten – of een beetje meedoen.
Ongeveer 2016 begon ik met beleggen, wilde meer rendement uit m’n spaarcenten halen.
Eerst verloor ik geld – ‘leergeld’ – later ging dat beter. Ik vond een goeie adviseur en… de sector die bij mij past.
Ik had hoofdzakelijk “tech-aandelen” – aandelen in innovatieve technische bedrijven – was vroeger ook mijn ding.
Vorig jaar bouwde ik langzaam af (met een positief saldo) om het geld voor de bouw te kunnen gebruiken.

Nieuw bloed…

Jammer want ik had de smaak te pakken. Maar… die markt is er nog en ik blijf haar volgen en ervan genieten.
Uit het vorige blog: er zitten fantastische ontwikkelingen in de pijplijn..!
Verder zie ik een bijzondere (nieuwe) generatie ondernemers opkomen. Entrepreneurs met intrigerende visies op ondernemen en geld verdienen.

Het nieuwe is vaak nog vaag of wordt nog niet (h)erkent – “blijft onder de radar” zogezegd.
Een eigenschap die ik erg waardeer is hun voorkeur voor ‘decentraal’ – anders gezegd; de vanzelfsprekendheid waarmee zij gelijkwaardig delen, uitwisselen en elkaar de bal toespelen. Dit gebeurt in transparante structuren en zonder te streven naar ‘mega’. Ze lijken genereuzer, harmonieuzer en speelser dan de oudere garde.

Het past trouwens bij een beweging die ik ook (voor-) zie: meer lokaal of regionaal dan globaal.
Erg opwekkend..!

Jon Jandai…

Toeval..? – ooit vond ik Jon Jandai (op YouTube); een Thai die een eenvoudig agro-leven promoot.
Hij heeft hier in de buurt een proeftuin die ik jaren geleden bezocht – (plaatste toen al een link in een Blog).

Het is nu een heel dorp (met lemen huizen) en Jon maakt veel YouTube filmpjes over Simpel leven en biologisch telen – Thais en Engels. Ook Sa kijkt regelmatig en gaat waarschijnlijk binnenkort een workshop volgen bij hem.

Ik geniet erg van Jons’ inzichten en van de eenvoud waarmee hij die presenteert.
Daarin zegt hij wijze dingen over de huidige crisis, inclusief mogelijke oplossingen.
Ik heb geen fantasie nodig om te zien dat zijn visie 1-op-1 past bij die van de nieuwe ondernemers waarover ik hiervoor schreef.
(Links naar filmpjes van Jon staan onderaan.)

Moraal…

Leven vernieuwt en innoveert continu en het oude verdwijnt achter de horizon – ook de oude (feodale) kleren-van-de-keizer mentaliteit en haar representanten.
Wij hoeven enkel maar te focussen op dat nieuwe – onderwijl vertrouwend op deze levenswetten, en op onszelf en de toekomst.
Wat niet langer past, verandert of verdampt automatisch – gegarandeerd – altijd..!
Ik ga ervoor omdat ik mij er levendiger, gelukkiger en gezonder bij voel.

Hier eindigt Blog 59 – Dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,
Luc

PS: Toegift…

Meer innovatie – (en verliefdheid)…
Toeval..? – vriend Huib stuurde gisteren een filmpje over een (voor hem) “Nieuwe Thaise massage” – (wij kenden haar al). Ze werd ontwikkeld door een monnik in een tempel hier in de buurt. Het bleek uitermate heilzaam en de tempel kon de toeloop niet aan. Zij – de massage – werd toen (gratis) overgedragen aan leken-masseurs – zoals gebruikelijk!

Er is een vereniging in San Kampaeng waar behandelingen worden gegeven – ca. 30 km hier vandaan.
Ook kunnen therapeuten er (bijna gratis) lessen volgen. Sa heeft de basisopleiding gedaan* en het opgenomen in haar repertoire – mijn ervaring: zeer effectief..! (geen reclame, haha..!)
* alle vormen Thaise massage kennen specialisaties – (het filmpje gaat over been-, rug- en nek).

Noten bij het filmpje
– Merk op hoe ‘gezellig onder ons’ het is, zonder privacy of bureaucratische toestanden.
– Zie ook hoe chaotisch – doch zelfverzekerd – de therapeut werkt – (o.a. zorgend dat zijn lunch goed terecht komt – ‘eten..’ héél belangrijk voor Thai!).

Ik ontdekte dat het ogenschijnlijk chaotische erbij hoort en erg goed uitpakt. Het maakt als het ware de weg vrij voor het “onbewust aanwezige reservoir” aan kennis en kunde van de therapeut. (Ingewikkeld, goed voor een apart blog.)
– Veel Thai kennen de technieken die hij op het laatst doet – (die waarmee hij haar hoofd en nek wervels ‘triggert’ en die waarbij zij zijdelings op de grond ligt). Sa ’s vader is er ook een kei in, zeg ik uit ervaring..!

Trouwens, let op de vele subtiele vriendelijke begroetingen – (de ‘waai’ 🙏🏼en hoofdknikjes).
Vind ik tekenend; typisch Thais! – (kom daar maar es om in NL).
Ik zag de video meerdere keren en moet telkens weer hardop lachen – weet nu weer waarom ik op Thailand verliefd werd /ben.

Naar “de man met de hamer” – speciaal aanbevolen voor tere zielen, en voor fysio- en andere therapeuten…
» » TokTok-Massage… [5+ minuten]

Tot besluit naar Jon Jandai…

(1) » » “Life is easy – why make it difficult..?” – 2011 – [15+ minuten]
(2) » » “Good to be dfferent.!” – 2017 – [16 minuten]
(3) » » “What can we learn from this crisis” – [26+ minuten]
(4) » » “Making clear water is simple” – [18+ minuten]

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …

Geplaatst op

Blog nr. 58… 30 januari 2021.

Blog 58…

Mae Rim, Thailand, 30 januari 2021.

Typisch Thais – Niet op woensdag…
– Anarchisten – Acceptatie of…
– Coöperatie & Biologisch…
– Bouwupdate…

Enerverende tijd…

De huidige wereldontwikkelingen intrigeren mij – we leven in enerverende tijden.
Helaas kan ik mijn gedachten daarover slechts vaag verwoorden.  

Beleven wij het ontstaan van een betere wereld – of het einde van een beschaving..?
Eén ding is duidelijk voor mij: onze bestaande politieke en economische structuren werken niet meer.

Zoals ik het zie groeit er een menselijk drama, edoch… onze politici kakelen voort op schoolplein-niveau. Ook de zogenoemde ‘economische elite’ lijkt arrogant eigen agenda’s door te drukken.

Volgens mij is het gros van de ‘wereldleiders’ een deel van het probleem – niet meer in staat om vrede te handhaven en harmonieus te verbinden en inspireren.

Gelukkig zie ik ook licht aan de horizon; kiemen van iets beters… er is zóveel moois mogelijk – er zit zóveel prachtigs in de pijplijn! Hopelijk zijn wij in staat om dat veilig te laten ontspruiten om in harmonie te kunnen uitgroeien.

Nogmaals: dit is een beeld – mijn beeld van nu.

Typisch Thais…

Ik schreef lang niet over typisch Thaise zaken…
Dingen en dagen hebben hier hun eigen waarde en rang. Voorbeelden:

Boeddhabeelden hebben een hoge status – wist je vast al – daarom richten Thai hun voeten daar niet naartoe.
(Voeten zijn van zeer lage rang – die komen immers in aanraking met smerigheid.)
En… in hun huis plaatsen Thai bedden niet met het voeteneind naar een Boeddhabeeld gericht.

Trouwens, in Thaise huizen zijn de bedden liefst zo geplaatst dat voeteneinden niet naar hoofdeinden van andere bedden gericht staan, ook naar de bedden in andere kamers.
Dit vraagt uiteraard soms wat puzzelwerk.

Een handtas zet je niet op de grond. Als ik dat per ongeluk toch doe, roept Sa boos: “bááp..!!” [een zonde].
Helemáál fout als er een Boeddhabeeldje en/of portemonnee in de tas zit – (de beeltenis van de koning geeft geld een hoge status).
Boeken hebben ook een hoge status – die leg je niet op de grond, ook niets met een lagere rang er op zetten!

Aan wie nu zegt “dit is Feng Sue Luc”: klopt, er wonen veel Chinezen in Thailand.

Niet op woensdag…

Heel bijzonder vind ik dat weekdagen een eigen waarde hebben*.
Sommige acties kan ik niet doen op bepaalde dagen – bijvoorbeeld niet op woensdag mijn haar en nagels knippen.
Elke dag heeft haar eigen Boeddhabeeld (beeld in een bepaalde houding). Thai weten op welke dag van de week ze geboren zijn en eren het bijhorende beeld.

Verder zijn er heel veel datumregels – meestal in relatie met de maankalender.
Oudere Thai en zeker monniken kennen deze data. Veel Thai raadplegen dan ook een monnik voordat ze gewichtige beslissingen nemen. Denk aan een nieuw huis bouwen of inwijden, trouwen, iets bijzonders kopen enzovoort*.

* Sa belt vaak met haar moeder of oudste zus voordat ze iets speciaals gaat doen.
Sommige van deze regels verdwijnen langzaam, ook verschillen ze per gebied.

Anarchisten…

Mae Ann – ‘ons dorp’ – is een gehucht met een eigen sfeer en karakter. Laatst hoorde ik dat het vroeger erg anarchistisch was; een politieke dwarsligger. Dit proef ik nog weleens in de geheimzinnige of gesloten houding van autochtone dorpelingen – een heuse stam-mentaliteit.

Het goede: zorgzame gouden harten, vooral jegens elkaar – valt mij het meest op bij de rituelen rond crematies – telkens weer indrukwekkend.

Acceptatie of Gedogen…

In zulke stam-dorpen verloopt acceptatie van buitenstaanders (import) doorgaans moeizaam.
Aziaten zijn ondoorgrondelijk – zeker voor westerlingen – je weet eigenlijk nooit of je geaccepteerd bent als import. (Velen worden slechts gedoogd.)

In mijn gevoel zijn wij geaccepteerd. Dit verdienden wij ieder op onze eigen manier.
Sa is van nature opgewekt en dienstbaar en zeer zorgzaam voor ouderen*. Cream gedraagt zich bescheiden en bedeesd. En als gezin proberen we ons te voegen naar de plaatselijke gebruiken.
En ik..? – tja, buitenlanders hebben een uitzonderingspositie – ik voel mij geaccepteerd als een geziene gast. Het is niet moeilijk om mij daarnaar te gedragen – vriendelijkheid en respect passen wel bij mij.

Let op: geaccepteerd betekent natuurlijk niet geïntegreerd..!
Ik ben van mening dat integratie in een nieuwe gemeenschap meerdere generaties duurt.
Integratie eisen en forceren vind ik dan ook onzinnig..!

* Zeer opmerkelijk – Sa ’s officiële naam Sunisa betekent “zorg voor de ouderen”.
In Thailand wordt (werd?) na een geboorte meestal lang gewacht met naamgeving. Ik weet nog niet hoe dit precies werkt, maar namen blijken vrijwel altijd perfect te passen. (Ja, Sa zorgt goed voor deze senior – haha.)

Overigens krijgen Thaise kinderen ook een roepnaam – nickname – ook die past bijna altijd. Nagenoeg alle roepnamen zijn erg kort, meestal een lettergreep of klank.

Coöperatie…

Interessant..!
Het Thaise karakter leent zich uitstekend voor coöperatie. Ik herken traditionele stam-gebruiken in de manier waarop dorpsgenoten samenwerken. En… vrouwen spelen hoofdrollen – (achter de schermen).

Onlangs werd Sa door de vrouw van het dorpshoofd gevraagd om aan te sluiten bij wat ik de ‘Mae Ann vrouwenclan’ noem – oftewel de plaatselijke coöperatie. Dat heeft veel voordelen – uiteraard ook verplichtingen.
Belangrijkste: ze steunen en helpen elkaar door dik en dun en wisselen ruimhartig kennis uit.

Ook veel overheidssteun loopt via die coöperatie – denk aan advies, scholing en subsidies.
Praktisch: wij halen nu gratis zaden en jonge bomen en planten bij het dorpshoofd, en Sa volgt een (gratis) cursus voor het verwerken van bananen.

Dát komt goed uit… Sa volgt een cursus bananen verwerken..!

Biologisch…
Ik ben erg enthousiast over een nieuw initiatief. De vrouw van het dorpshoofd inspireert Mae Ann boeren en tuinders om Biologisch te gaan telen. Enkele tuinders doen dat al jaren met veel succes. Sa besloot om mee te doen en ik juich dat van harte toe.
N.B. Op grotere Thaise kwekerijen worden volgens mij relatief veel kunstmest en bestrijdingsmiddelen gebruikt.

Bouwupdate…

Weinig nieuws. De betonweg is klaar en het wachten was op de waterleiding.
Maar die komt later dan gezegd. De overheid gaat subsidiëren en… ambtelijke molens – aahhhh.
Daarom laten we nu zelf een waterput maken – dat wil zeggen: een speciale machine gaat boren en als ze bij (schoon) water komen, installeren we een buis met pomp. De offertes zijn binnen en we gaan snel kiezen.

Intussen werkt Sa stevig door. Afgelopen weken deed ze graafwerk – geholpen door een kennis*.
Aan de voorzijde egaliseren en vijvertjes uitgraven bij de entree.
* De man van een vriendin is chef-kok bij een hotel in de stad. Vanwege Covid werkt hij maar 10 dagen per maand – (en wordt daarnaar betaald). Hij wilde graag wat doen en bijverdienen.

Financiën…
We ontvingen weer gulle donaties. Daar zijn we erg blij en ook best verlegen mee..!

Ik kreeg de vraag: “hoeveel heb je nodig Luc?”
Antwoord: onze behoefte is flexibel en rekbaar.
Ik schreef eerder dat we stapsgewijs voortgaan: 1. Afwerken en verhuizen, 2. Sala bouwen en afrastering en terrassen maken. 3. land herinrichten en mini tempel bouwen.
Daarna kijken of we het restaurant en gastenhuisjes kunnen bouwen*.
Zie ook: » » Financiering – Fundraising…

Tijd en omstandigheden bepalen wat we doen – onvoldoende geld betekent niet het einde van de wereld..! – enkel uitstel, verandering of schrappen van plannen.
* Goed dat we nog geen gastenhuisjes bouwden. Dankzij Covid is de gastenstroom superdun.

Hier eindigt blog 58 – dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,
Luc

PS: toegang tot de website.
Mijn site lijkt weer toegankelijk voor iedereen, dus geen pdf-versie dit keer.
(Eventueel wel op verzoek.)

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …

Geplaatst op

Blog nr. 57 – 31 december 2020.

^ Liggende boeddha – Pang Sai Yas...
.. symboliseert rust | overgave | gereed zijn en… waarheid | zuiverheid.
Thai geloven dat het eren van deze boeddha geluk brengt. Een beeld van deze boeddha zou specifiek bescherming en geluk brengen aan hen die op dinsdag zijn geboren, zoals ik.
Moge 2021 rust en zuiverheid brengen…

Blog 57…

Mae Rim, Thailand, 31 december 2020.

– Blikverruiming…
– Visie & Voornemens – Dichterbij…
– Actualiteit… – Wensen…
– Internet links…

Op de valreep…

.. nu echt mijn laatste blog in 2020.
Uit het vorige: “november en december zijn bezinningsmaanden voor mij. Heb dan de neiging om mij (nog meer) terug te trekken en na te denken of op zoek te gaan naar lessen of inzichten”.
Rode draad in mijn contemplaties: nadenken over levensvragen en over het woud aan visies en antwoorden daarop.

Dit jaar ervaar ik bezinnen als bijzonder, waarschijnlijk omdat in 2020 zóveel ingrijpende dingen gebeurden. Corona schokte de hele wereld. Het overlijden van mijn oudste broer raakte mij diep. Verder hielden de bouw van ons nieuwe huis en de aanstaande verhuizing mij nogal bezig.

Blikverruiming…

Nee, ik zit niet urenlang als een wassen beeld op een kussen, krampachtig na te denken.
Mediteren is wel vaste prik, ’s morgens vroeg en aan het eind van de dag. Ook Tai Chi is dagelijkse kost – bewegend mediteren noem ik dat.
Nu leef ik wat trager, blijf wat vaker alleen thuis en ben wat langer stil.

Ook struin ik veel op internet – zoek filmpjes over spiritualiteit, filosofie, psychologie, neuro- en natuurwetenschappen, voeding, heling enzovoort.
Wat is er toch veel interessants te vinden en leren, fantastisch – wát een zegen: vrij internet!

Ik hoopte dat mijn gedachten nu uitgekristalliseerd zouden zijn en ik ze helder zou kunnen beschrijven, máár… het is nog te weinig bezonken. Volgens mij gaat het in de toekomst ook niet lukken om de uitkomsten te beschrijven – het is teveel. Hopelijk komt mijn blikverruiming vanzelf tot uiting in toekomstige blogs.

Visies & Voornemens…

.. komen elk nieuw jaar opnieuw tevoorschijn. Visies over waar het heengaat en voornemens over wat we ervan willen maken.
Zoals gebruikelijk worden we in deze weken overstelpt met bespiegelingen en fantastische -of dramatische- vooruitzichten.
(Vanzelfsprekend komen ook de nodige ouwe koeien voorbij.)

Wat zijn jouw visies en voornemens Luc..?
.. “ik weet het niet” kwam eerst op. Daarna ontstonden vage gedachten als: ‘ik denk dat we een betere tijd tegemoet gaan, áls …..’ [en daarna de mitsen en maren].
Nu denk ik: ‘laat mij maar dicht bij mijzelf -mijn gevoel- blijven en de verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen leven’.
Realiseer mij nu dat dit idee niet helemaal uit mijzelf komt – meester zei:
“Luc, neem de verantwoordelijkheid voor wat je kán zijn en handel daar actief naar – en… wees zuiver op de graad ”.
Klinkt als zinvolle voornemens…

Dichterbij nu…

Wie mijn laatste blogs tussen de regels las, weet dat de bouw mij meer energie kostte dan goed was.
Herinnerde mij ineens de eerdere levensperiode waarin mijn batterij leeg was – dat was verre van aangenaam.
Daarom is het erg goed dat de bouw nu traag gaat en ik wat afstand kan nemen.
Voornemen: kalm blijven en genieten, en… adequaat aanvaarden wat zich aandient.

Mede door de bouwdrukte heb ik mijn lijf veronachtzaamd, dat voelt nu te zwaar en niet goed.
Voornemen: beter voor mijn lichaam zorgen; kritischer op wat ik daarin stop en op wat ik er (niet) mee doe – gezond bezig zijn binnen mijn eigen mogelijkheden, zoiets.

Ik heb natuurlijk meer goede voornemens, maar… genoeg voor nu; beter niet te ver vooruit kijken en wat direct nodig is over het hoofd zien. 

Deze maakte vriend Huib december 2019 (!) – “de tijd gaat snel, gebruik haar wel”!

Actualiteit…

Sa is actief en goed bezig in en rond ons nieuwe huis..! (Ze heeft nog geen ander werk.)
Cream doet het goed op school. Kerst wordt niet gevierd in Thailand* – school ging dan ook onafgebroken door tot en met gisteren (de 30e). De eerste vier dagen van 2021 is Cream vrij en gaat ze Sa helpen.

* Wel hield de school haar jaarlijkse creatieve manifestatie. Traditioneel geeft elke klas dan een demonstratie van hun creatieve kunsten: dans, muziek, schilderen, aankleding enzovoort. Magnifiek en op hoog niveau! Een voortzetting van wat lang geleden door prinses Dara Pirom is gestart. Chiang Mai heeft een indrukwekkende kunst-historie…

Ook hier is het nu winter – koud, in de nacht daalt de temperatuur soms wel onder de 8 graden.
Het is ook helder zonnig en droog en om 10 uur alweer rond de 20 graden, prima.
Telkens weer grappig om te zien hoe Thai zich inpakken als Eskimo’s, zeker in de bergen – ski-jack en wanten aan en ijsmuts over de oren.
Noot: ons nieuwe huis staat hoger in de bergen, daar is het nog een paar graden kouder.

Bouwupdate…
Vorige week zijn de kooktoestellen geïnstalleerd.
Momenteel wordt de weg verhard (beton) en begin januari komt hopelijk de waterleiding. Als dat lukt kunnen we eind januari verhuizen.

Eerst willen we nog kasten inbouwen en een bed kopen – moet nu omdat huurhuizen doorgaans gemeubileerd zijn hier. Grappig, Creams’ kasten kopen we waarschijnlijk bij Ikea, Bangkok

Wensen…

Rond kerst stuurde ik individuele wensberichten aan bijna allen die de blog-aankondigingen ontvangen.
Was blij verrast met het grote aantal warme reacties – Dank..!! Fijn te merken dat velen mij/ons nog steeds volgen en mijn blogs waarderen.

Een lezer schreef dat hij minder nieuwsgierig was geworden en zich voorheen probeerde voor te stellen hoe mijn leven hier zou zijn, maar dat dat nu minder lukt.

Ik ben blij met zijn opmerkingen en wil er rekening mee houden. Soms ben ik bang om teveel te herhalen. Vaak denk ik ‘wie wil dit nou weten’, en wie weet is het ‘nieuwe’ er voor mij vanaf, en klinkt dat door in mijn schrijven.
Afijn, weet dat ik blij ben met feedback en er graag wat mee doe.

Internet Links…

Na het vorige blog en de wens-mails ontving ik veel links naar prachtige filmpjes – soms gerelateerd aan corona, vaker aan andere zaken. Mijn eigen zoektocht op Internet levert ook veel mooi materiaal op.

Al dat moois wil ik graag delen maar… soms is het zóveel dat ik er niet aan toekom. Bovendien kan ik moeilijk inschatten wat voor anderen interessant is – ik wil niemand opzadelen met ballast waar ‘ie geen interesse voor heeft.
Ik overweeg nu om een “linkpagina” toe te voegen aan mijn site, met daarin links naar presentaties die ik interessant vind – eventueel met intro. Kun je zelf bepalen óf en wat je wilt zien.

Hier eindigt Blog 57 – máár… niet nadat ik jullie nogmaals een heel Gelukkig & Vrij & Blij nieuwjaar heb gewenst, mede namens Sa & Cream…

Alle goeds in 2021..!!!
Luc

PS:
Steunen..?
In blog 54 schreef ik over de financiering van onze droom: de heilzame oase op ons land.
Ik vroeg steun en we ontvingen fantastische donaties – daar zijn we heel blij mee – het helpt écht!
Om onze totale droom waar te maken is meer nodig*.
Voor wie wil overwegen om ons te steunen heb ik informatie gezet onder: » » Financiering – Fundraising…
* Belangrijk: onvoldoende geld betekent enkel uitstel of afstel van onze plannen – niet het einde van de wereld..!

Toegang tot de website… [herhaling].
Enkele providers blijven de toegang tot mijn site blokkeren.
Kan ik helaas niks aan doen. Dit Blog zit daarom (weer) bij de aankondigingsmail (pdf).
Noten: in de pdf-versie geen foto’s vanwege de bestandsomvang; de site-versie pas ik later soms aan, kan natuurlijk niet met de pdf-versie.

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties, zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…


… einde …

Geplaatst op

Blog nr. 56… – 12 december 2020.

Blog 56 …

Mae Rim, Thailand, 12 december 2020.

–  Onrust & COVID in Thailand…
–  Afwijkend – Bizar – Positief …

– Mijn indruk en uitleg…
–  Subjectief & Suggestief…

Laatste Blog…

.. in 2020 – jaar van schrikken en aanpassen.
Velen waren – of zijn – in de ban van een virus.

Wij waren in de ban van ons nieuwe huis.
Vorderingen daaraan liggen stil, we wachten op de waterleiding en sparen om verder te kunnen.
Wel is Sa aan het schoonmaken en soms brengen we wat spullen over.
Een prettig stap voor stap tempo.

Het beloofde Bouwblog komt als er meer klaar is en ik daarvan foto’s kan laten zien.
[foto boven: de voorzijde in avondkleuren]

Onrust & COVID…

Ik kreeg vragen over de (politieke) onrust in Thailand, en over Corona…

Vooraf van een stuurman aan de wal…
Vanaf begin van de pandemie ben ik verbaasd over de paniek en over de Angst- en Schuld benadering*.

* Bekend: Angst en Schuld (schaamte) zijn killer emoties.
Toch wordt er door leiders wereldwijd nog altijd sterk aan geappelleerd.

Ter volledigheid: Blijdschap en Enthousiasme zijn het meest heilzaam.
Wist je dat (de energie-uitwisseling bij) een omhelzing bijzonder heilzaam kan zijn..?
– en dat onze handen helende energie (kunnen) reflecteren of doorgeven..?
– en dat samen toegewijd dansen en zingen en muziek beleven, heling en verjonging stimuleren..?
[PS: soms hoop ik stilletjes dat Mark & Co (deeltjes van) mijn Blogs lezen.]

Cream met haar jonge bergvriendjes – geen Covid-afstand, veel “anti-virus power”…

Afwijkend…

Herhaling: mijn kijk op ziekte wijkt af van de gangbare. Ik mijd kreten als ‘vechten tegen’ [ziekten] en vertrouw meer op zelf-heling dan op medicijnen.

Ben niet van de complottheorieën. Geloof graag dat leiders (en hun adviseurs) het beste met ons voorhebben. Maar helaas… ik vind hun corona beleid nu minstens dubieus. Waarom..?
– Hun visies over ziekte en heling blijken beperkt en eenzijdig en…
– Zij kunnen nooit alles overzien en begrijpen – (zie verderop Subjectief & Suggestief).

Ik probeer zoveel mogelijk informatie uit verschillende bronnen te halen – nu ook over corona.
Na het vorige Blog vond ik hoopvolle, wetenschappelijk gefundeerde info die ik niet tegenkom in het officiële mainstream nieuws. Er is namelijk een uitgebreid pallet aan alternatieve inzichten en mogelijkheden voor preventie en genezing.
Ga niet schrijven over wat ik precies aantrof – vind mezelf onbevoegd en het zou teveel ruimte nemen.

Bizar…

Ik was enthousiast en deelde mijn vindingen in kleine kring, maar schrok van sommige reacties – de alternatieven werden niet begrepen.
Verschillende groepen of stromingen lijken elkaar niet (meer) te verstaan.
Bizar en schokkend, omdat ik geloof dat gezondheid het meest gebaat is bij optimale uitwisseling van kennis en mogelijkheden. Ik zie nu gemiste kansen..!

Positief…

Klinkt het voorgaande negatief..?
Welnu, zeker is dat corona ernstig lijden veroorzaakt(!) en veel zorgen met zich brengt.
Maar… ik zie positiefs – twee voorbeelden:
(1) Minder reizen zorgde voor een betere luchtkwaliteit en meer rust. Ik zie een meer heldere sterrenhemel dan voorheen – én… Chiang Mai (stad) wordt niet meer ‘bezet’ door buitenlanders en is weer van de Thai.

(2) Een tsunami van bewustwording lijkt door de wereld te stromen – waarschijnlijk omdat we meer op onszelf zijn aangewezen. Velen kijken kritisch(er) naar politieke en economische hoofdrolspelers. Er is meer aandacht voor gezondheid en heling.
Ook lijken we onze spirituele kant te hervinden. (Vind ik mooi, want volgens mij was (is) de materiële kant te dominant.)

Gebed: “moge de bewustwordingsgolf zóveel momentum en invloed krijgen dat ook goede alternatieven volwaardig worden aanvaard en toegepast – en… moge de aandacht voor ons spirituele deel blijvend zijn”. Amen…
Overtuiging: gebeden worden gehoord en wonderen gebeuren..!

Sorry voor het verhevene – nu naar Thailand…

COVID…

.. zo noemen ze Corona hier.
Ook Thailand lag een poos plat, al merkten wij er weinig van. Wij leven in een soort continu quarantaine. Vooral ik – ik pendel tussen thuis en de bouw en ga een enkele keer naar een tempel of boodschappen doen. Hoe Thai de beperkingen ervaren weet ik niet. Sa en Cream praten er nooit oordelend over en het Thaise nieuws kan ik niet verstaan.
(Opmerkelijk, ik volg het Nederlands nieuws nu meer dan voorheen.)

Mijn indruk…

.. is dat Thai de covid-maatregelen gewillig aanvaarden – of stilzwijgend negeren.
Hier wordt financieel minder voor de stilstand gecompenseerd. Leerzaam hoe Thai dat oplossen. Ik zie langs de weg een explosie aan eet- en verkoop-kraampjes en veel meer moestuintjes dan voorheen.

Terzijde: goed dat ik niet in Nederland hoef te zijn – mondafscherming en afstand houden maken mij ziek.
Ik word er benauwd van en ervaar een mistroostig zombiebestaan – (normaal versta ik Thai al moeilijk, met mondafscherming helemaal niet).

Mijn uitleg..:

Aziaten zijn van nature volgzaam. Ziekte- (virus-) uitbraken komen vaker voor in de tropen, men is gewend aan maatregelen daartegen – én… men aanvaardt eenvoudig dat leven kwetsbaar en eindig is. (Is misschien makkelijk voor wie in reïncarnatie gelooft.)

Afstand houden is moeilijk voor de lichamelijk ingestelde Thai, dat doen de meesten ook niet. Mondkapjes waren al ingeburgerd – tegen smog en stof en als men zelf verkouden is – (tip: ook doeltreffend na eten van sterk ruikend voedsel, haha). Wel zijn mondkapjes nu vaker verplicht, vooral in winkels en overheidsgebouwen. Ook hygiëne-handelingen zitten ingebakken.

Elkaar aanspreken doen Thai bijna nooit en ik zie geen actieve handhaving. Hoorde wel dat restaurants en massageklinieken zijn beboet en gesloten, maar… op straat merk ik er niks van. Grotere winkels en overheidsinstellingen zijn strikt (temperaturen en mondkapjes), verder blijft het motto: vrijheid blijheid.
Kortom: geen covid-stress voor ons.

Onrust..

Vernam over de Thaise (politieke) onrust via het Nederlandse nieuws en dankzij vragen van jullie. Soms zie ik flitsen van betogingen in Bangkok. De onrust lijkt misschien erg, maar de vraag is of dat wel klopt. Nieuwsorganisaties moeten zwaar concurreren en drama en onrust verkopen nou eenmaal het best – dus: grote kans op overdrijven en uitvergroten.

Goed om te beseffen: Thailand heeft bijna 80 miljoen inwoners – (precieze aantal onbekend) – met veel verschillen in etniciteit. Ook is hier nog veel ongeletterdheid. Verschillen in welvaart zijn dan ook onvermijdelijk en meningsverschillen vanzelfsprekend.

Subjectief & Suggestief…

Ik vind het nieuws nooit objectief. Ik bedoel: iedereen neemt waar wat ‘ie kan herkennen en iedereen vindt wat ‘ie zoekt – niemand kan echt objectief zijn!
Uiteraard zijn sommige journalisten redelijk neutraal. Toch is ook hun referentiekader beperkt. Anders gezegd: niemand kan alles overzien en weten..!

Meestal is de stelling: Thailand is ondemocratisch. Nou, volgens mij is democratie (westers model) hier voorlopig niet verstandig of haalbaar. Natuurlijk kan ook in Thailand veel worden verbeterd – waar niet..?! Het kan je niet ontgaan: in het westen werkt de democratie momenteel ook niet zaligmakend voor iedereen.
Ik denk nu aan: ‘een betere wereld begint bij jezelf’.

En de koning..? – die heeft het niet makkelijk!
Stel… je zit tot je 60e in een schitterende wachtkamer met bijna onuitputtelijke faciliteiten voorhanden, qua geld en adoratie. En daarna moet je daarbuiten opboksen tegen de heersende geest van je legendarische vader. Ik geef het je te doen. (Misschien later meer.)

Alleen kalm stromend water is doorzichtig…

Bezinningsmaanden…

Zolang ik mij kan heugen zijn november en december bezinningsmaanden voor mij. Ik leef momenteel traag en denk na over levenszaken of geniet van vredige stilten. (Het weer is nu aangenaam: droog met koude nachten en overdag niet te warm.)

Corona en het overlijden van enkele dierbaren – waaronder mijn oudste broer – geven mijn overwegingen bijzondere diepte dit keer.
Ik wil er graag over schrijven, maar mijn gedachten zijn onvoldoende gekristalliseerd en… dit Blog is alweer vol.
Daarom: Niet mijn laatste blog in 2020 – tot het volgende..!

Hier eindigt Blog 56 – dank voor het lezen!

Hartelijke groeten en happy dagen..!!

Luc
PS: toegang tot de site… [herhaling].
Helaas blijven enkele providers dwarsliggen voor de toegang tot mijn site.
Kan ik helaas niets aan veranderen. Dit Blog zit daarom (wederom) bij de aankondigingsmail (pdf).
Noot: de site-versie pas ik later soms aan – kan natuurlijk niet met de pdf-versie.

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties, zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …




Geplaatst op

Blog nr. 55… – 30 oktober 2020.

Blog nr. 55…

Mae Rim, Thailand, 30 oktober 2020.

–  Bloggen onzeker…
Ander universum – Nou én..?
– Site + Social media – Oproep..!

Het vorige Blog (nr. 54) was te lang en ging teveel over de bouw, zeg ik achteraf.
Daarom maak ik voorlopig aparte Bouw-Blogs – de eerstvolgende komt snel.
Dit geeft jullie een keuze en voorkomt dat andere onderwerpen achterblijven.
In ‘gewone blogs’ ga ik wel enkele bouwzaken noemen – (zie onderaan).

Bloggen onzeker…

Bloggen heeft iets onzekers…
Gelukkig zijn er reacties na elk blog – toch vraag ik mij af:
–  Is het nog wel interessant..?
–  Is het nog wel van deze tijd..?*
* zie hierna: Site & Social-media

Overigens, ik vind het nog steeds leuk dus blijf vooralsnog bloggen.
Wel een verzoek! – [herhaling]: laat alsjeblieft weten als mijn blogs niet meer passen – ik hou niet van loos werk en irritatie is voor niemand goed!

Totaal ander universum…

Kreeg laatst nog eens bevestigt: mijn strubbelingen met de cultuurverschillen zijn logisch.
Dit kwam door een filmpje van Anita Moorjani* – zij groeide op in 3 verschillende culturen: Chinees, Indiaas en Westers.
* zie verderop…

Twee punten raakten mij:
(1) Zij ontdekte dat verschillende mensen een totaal verschillend universum beleven, ondanks dat ze in dezelfde stad naast elkaar leven.
Ik besefte dat dit ook voor mij (ons) geldt – Sa en ik ervaren de wereld totaal verschillend. De oorzaak ligt in de herkenning en interpretatie van wat we ervaren – oftewel: onze referentiekaders verschillen totaal.
(Onze beleving wordt grotendeels bepaald door wat we ‘jong leerden’ in de omgeving of cultuur waarin we opgroeiden.)

Sterker nog, naarmate ik hier langer ben, lijkt het of ik steeds minder kan vatten van deze cultuur.
Let op: niet dat ik mij nu minder thuis voel – integendeel! Het is misschien wel intenser en leerzamer dan voorheen.

Mijn conclusie: hoe mensen in een andere cultuur (dan de ‘mijne’) de wereld beleven, kan ik nooit écht begrijpen.
Ik schrijf vaak hierover en weet dat dezelfde belevenissen sowieso verschillend worden ervaren, zelfs binnen dezelfde cultuur.
Afijn… ik begrijp nu beter waarom erover schrijven soms incompleet en ongemakkelijk voelt.

(2) Het tweede punt raakte mij dieper.
Het betreft de verschillen in geneeskunde. Traditionele geneeswijzen in India en China zijn – kort door de bocht – gericht op oppeppen of herstellen van eigen helende vermogens. (Ik doel op Ayurveda en Acupunctuur.)

Regulier Westers is – wéér kort door de bocht! – strijden tégen de aandoening (vaak door medicijnen of wegnemen). Daarbij wordt aangedrongen om (a) bij het minste of geringste een arts te raadplegen en (b) medicijnen -meestal chemicaliën- te nemen, ook preventief.
Een gevolg: vele kennen en vertrouwen hun eigen lijf (en gevoel) niet meer en zijn erg afhankelijk van wat de dokter zegt en voorschrijft.

Voor de volledigheid – de traditionele Indiase en Chinese geneeswijzen richten zich voornamelijk op lichaamseigen krachten – doorgaans via voeding en werken aan energiestromen binnen het lichaam.
(Wel krijgt ook daar de westerse benadering meer voet aan de grond – hier in Thailand hebben traditionele vormen veel terrein verloren, jammer genoeg).

Nou én Luc..?

Vooraf: ik ben niet van de complottheorieën en geloof dat de meeste westerse artsen kundig zijn en goede bedoelingen hebben. Ook farmaceuten krijgen het voordeel van de twijfel.

Ik zie echter een, volgens mij ‘ongezonde’ invloed van medicijnmakers – mogelijk ook van verzekeringsmaatschappijen. De huidige politieke en economische krachten en structuren werken dat in de hand. Onwenselijk, vind ik!

Nu mijn punt: afstand nemen van onze eigen helende vermogens, plus de afhankelijkheid van instanties (inclusief medicijnen) ‘buiten ons’, maken ons dom, stom en manipuleerbaar. Onwenselijk, vind ik!

Dit slaat ook op COVID-19 – waar ik opzettelijk weinig over schrijf – weet er namelijk niks van, mede omdat deskundigen elkaar tegenspreken. Maar… zoals ik het Nederlandse nieuws interpreteer, overheerst verwarring, angst en onwetendheid.
Geen basis voor ‘gezond samenleven’, vind ik!

* Anita Moorjani…

.. schreef het boek “Dying to be me” – (vrij vertaald: “Sterven om mezelf te [kunnen] zijn”).
Zij leed aan kanker en overleed – had toen een zogenoemde ‘bijna dood ervaring’; kwam terug in het aardse bestaan en genas wonderbaarlijk. Daarover gaat haar boek.
Sindsdien is zij een veelgevraagd spreker en tegenwoordig presenteert ze ook internet-filmpjes.
Een gewone, inspirerende vrouw, met een mooie missie en boodschap!
»» Naar haar filmpje – eerste 15 minuten gaan over waar ik op doelde.

De boeddhistische godin Quan Yin (Avalokitesvara) – wordt in Thailand vooral door Chinezen geëerd.
Ze wordt ook “Godin van barmhartigheid en geluk” genoemd. Het verhaal is dat zij uit de dood terugkwam om de mensheid te dienen.
Dit reusachtige witte beeld staat bij Chaing Rai. Binnenin zijn 23 verdiepingen(!) – bovenin kun je, door het ‘derde oog’, genieten van een schitterend uitzicht.

Website & Social media…

Bekend: er waren problemen met mijn website. Afgelopen weken heb ik er (weer) veel aan gewerkt – doel: opschonen en kans op bereikbaarheid vergroten. Hopelijk ben ik geslaagd!

Tevens wat zaken aangepast…
Nieuw: “Blogarchief” – met links naar alle blogs, met inhoud opgaven. Oudere blogs vind je nu makkelijker.
Vernieuwd: “Tarieven – Financiën” – aangepast aan nieuwe ideeën en omstandigheden.

Social-media…
Ik ben geen fan, om diverse redenen.
Lang geleden gestopt met Facebook en Twitter – gebruik sporadisch Whatsapp, Signal en Line (de laatste is populair in Thailand).
Dit past uiteraard niet bij “ik wil voor iedereen bereikbaar zijn”.
Daarom zoek ik naar mogelijkheden…

Oproep..!

Wie wil mij kunnen bereiken via Whatsapp of Signal, (of een ander)..? – Meld je alsjeblieft..!
NB: voorlopig ‘in besloten kring’ en niet continu..!
– mijn telefoon ligt soms dagenlang in de la – haha – email check ik wel regelmatig.

Bouwzaken…

Genereuze donaties na mijn uitleg over de financiële kant.
(Hier geen namen en andere details – supporters bericht ik apart.)
In totaal ontving ik een mooi bedrag, desondanks kunnen we niet vol gas verder.

Voor nieuwjaar verhuizen zit er niet in.
We bouwen nu in een lagere versnelling – ook omdat het detailwerk betreft.
Hebben ook nog geen (leiding)water – er komt een nieuwe leiding, tegelijk met een nieuwe betonweg.
“Nog even geduld” zei ons dorpshoofd.

Komt goed uit: kunnen we bijkomen en… “Keulen en Aken zijn niet in 1 dag gebouwd”…
– zo blijft er iets om naar uit te kijken en kunnen we elke vordering bewust vieren.

Een apart Bouw-Blog volgt snel…

Hier eindigt Blog 55 – dank voor het lezen..!

Vriendelijke groeten,
Luc

PS:
1) Regelmatig wordt gevraagd naar COVID en naar de ‘onrust’ in Thailand.
Iets voor het volgende blog – voorinfo: we merken er weinig van..!

2) Toegang tot de site… [herhaling].
Helaas blijven enkele providers dwarsliggen.
Kan ik niets aan veranderen. Dit Blog zit daarom (wederom) bij de aankondigingsmail (pdf).
Noot: de site-versie pas ik later soms aan – kan natuurlijk niet met de pdf-versie.

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties, zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …





Geplaatst op

Foto-Blog nr. 54a…

Jáááá… groen..!
Graszoden op de helling naast het huis – aankleding en voorkomen van landafkalving door moessonbuien…
Aanbrengen van zgn. ‘fibercement-platen’ onder het dakoverstek …
In de platen, ventilatie-openingen, met insektengaas aan de binnenkant.
Let op het bamboe-steiger – hoezo Arbo..?.
Aan de acherzijde nog een steiger.
(Betonvloer op de voorgrond is voor de Sala.)
Gipsplafond maken in de ‘buitenkeuken’ – door een zeldzaam lange Birmees – handig.
Onder de dakoverstekken (buiten) zijn de fibercement-platen geschilderd.
NB: veel Thaise bouwers gebruiken geen ‘primer’ (grondverf) – “kan makkelijk” – nee dus…!
Veel schilderwerk bladderd hier binnen 2 jaar weg.
(Logisch dat zij zo goedkoop aanbieden en wij ‘duur uit’ zijn.)
“Bouwvergadering” – aan Sa ’s betonnen aanrecht in de buitenkeuken…

Counters…

Ofwel aanrechten in keukens en badkamers – in Thailand meestal betonplaten, gestort op gemetselde muurtjes, rondom betegeld. Aan de voorzijde uitsparingen, voor later in te brengen deur-frames of laden-blokken.
Hout verrot of wordt opgevreten en deze bouwwijze is goedkoper.

Hierna enkele Counters…

^.. Counter in de badkamer – 1 m breed x 0,60 m diep x 0,85 m hoog..
Porselein-tegel als bovenblad, wasbak ingetekend…
^ .. in het voorportaal van toilet en doucheruimte, in de bijbouw – wasbak ingetekend.
(1,15 m breed x 0,60 m diep x 0,85 m hoog.)
^ .. in de binnenkeuken – uitsparing voor een kleine elektrische kookplaat.
(2,60 m breed x 0,60 d x 0,85 h)
Tegenover deze staat een counter met spoelbak – geen foto – (2 m br x 0,60 m d x 0,85 m h).
Midden boven: elektriciteit-leidingen – daar komt de hoofdkast.
^.. U-Counter in buitenkeuken – sparingen voor gasfornuis en wasbak – randen van aluminium.
Tegelwerk onder de counter in volle gang – wanden en vloer worden later betegeld.
Tegels uitzoeken – voor mij één van de moeilijkste klussen tot nu toe.
Tegellijm was makkelijk – gewoon de beste gekozen.
(Thai kiezen veelal de goedkoopste.)
Ik neem een voorbeeld aan Boeddha. Hij blijft onbewogen – ook bij keuze-stress en bouw- spanningen…
Credo van hem: “ook dit gaat voorbij”.

Einde van dit Foto-Blog – hopelijk heb je weer beeld…
NB: de kwaliteit kan soms beter. Helaas heeft fotograferen momenteel niet mijn hoogste aandacht – sorry!

Hartelijke groeten,
Luc

« terug naar Blog nr. 54…

Geplaatst op

Blog 54… – 27-09-’20

Blog nr. 54…

Mae Rim, Thailand, 27 september 2020.

– “Dramatiseren” – typisch Nederlands..?
Bouwupdate…
– Vóór de verhuizing…
– Bodem spaarpot – Financiën…
– Plannen op de helling…

Het gaat goed..!!!

Mijn leven is enerverend en vervullend, maar… dát overbrengen blijkt moeilijk.
Na mijn laatste Blogs kwamen bezorgde reacties. Sommige denken dat ik continu drama’s beleef en ongelukkig ben, nu vooral door de bouw.

Dus… ik las ze nog eens door en er staat inderdaad dat het moeite kost – (ook dat ik geniet trouwens).
Is ook moeilijk; bouwen in dit oh zo andere land, met die oh zo andere cultuur met een oh zo moeilijke taal die ik helemaal niet beheers – dát alles beschrijf ik zo aansprekend mogelijk – wellicht té dramatisch.

‘Drama’ – typisch Nederlands..?

Vraag de gemiddelde Nederlander hoe het gaat en je krijgt meestal een riedeltje drama’s.
Lijden lijkt noodzaak – “zonder strijd geen overwinning” is een bekend motto.

“De weg van de minste weerstand”, klinkt te makkelijk en stuurloos – ‘niet goed’ vanuit Calvinistische genen!
Ik schreef hier al vaker over, dus… nu even niet.

Wil nu benadrukken dat ik gelukkig ben – meestal… ahum.
Ik lééf – wát een mirakel – en beleef momenteel veel voldoening aan de bouw.
Problemen..? – die horen er bij, als de nacht bij de dag.

Ik denk nu aan sporten – rugby is een goed voorbeeld.
Onbegrijpelijk dat die spelers plezier beleven, terwijl ze constant gemangeld worden.
Vraag mij dan af waarom zij vrijwillig het veld opgaan. Is het masochisme of sadisme..? – de intense adrenaline-highs..? – de kick van scoren en het applaus erna..? – of… doen ze het om de teamspirit..?
Wat het ook is, pijn en moeiten worden erdoor overwonnen.

Geldt ook voor mijn leven nu; ik geniet van het scheppingsproces en de resultaten – moeiten spelen alleen in m’n hoofd en aan de zijlijn.
Volgens mij is de kunst: focussen op het spel met mijn creatieve talenten. Wat dan overheerst is enthousiasme over prestaties en resultaten. Ik zei al: enerverend en vervullend..!

Noot – vriend Hans schreef erg bemoedigend over ‘doelen stellen’ – nogmaals dank Hans!
Ook hierin verschilt de Thaise / Oosterse praktijk van de Westerse – ga ik eens over filosoferen – (heb daarover mijn eigen ideeën).

Bouwupdate…

Het afwerken vlot prima.
– Gipsplafonds zitten er in.
– Schilderwerk is ca 50 % gedaan.
– Er verschenen zogenoemde ‘counters’ in keukens en badkamers.
Anders dan in Nederland, uitsluitend van betegeld beton. Want, hout verrot of wordt opgevreten waar je bijstaat, en deze bouwwijze is goedkoop.
– Tegelwerk is gestart – eerst keukens en badkamers, daarna de vloeren in het hele huis.
Hier bijna geen vloerbedekking, ook vanwege klimaat en vreterij. Hout komt wel veel voor – hoofdzakelijk Teak, dat wordt zelden aangevreten. Wij wilden het op sommige plekken, maar…  kostbaar (wel een stuk goedkoper dan in Nederland).

(Excuus voor de slechte opname)
Tegelen onder de counter in de buitenkeuken.*
* Thais eten kan afschuwelijk stinken, vandaar de aparte ‘buitenkeuken’.

(Zie ook het Foto-Blog – nr. 54a.)

Vóór de verhuizing…

Moet het volgende nog…
– Sanitair installeren – 2 toiletten, wasbakken en douches.
– Waterleiding aanleggen, inclusief tank en pomp.
– Airco’s ophangen – lichte types, dankzij dubbele muren en geïsoleerde plafonds.
– Ramen en deuren plaatsen – buiten aluminium, binnen hout.
– Keukens installeren, verlichting inbouwen, aankleden en inrichten…
Dan kunnen we er in..!!!

Resterende stappen* (nadat we er wonen)…
– Overdekte entree.
– Balkonterras aan de woonkamer.
– Grond- en hekwerk rondom.
– Dakgoten en waterafvoer.
– Inrit en parkeerplekken.
– Sala bouwen – onze multifunctionele buitenkamer.
– En later mogelijk onze eigen waterbron.
* Deze stappen doen we vertraagd of niet, omdat…

Bodem spaarpot…

Ik schreef eerder dat diverse zaken anders moesten dan gepland…
– door misverstanden of nieuwe inzichten waren enkele ingrijpende correcties nodig;
– mijn streven naar perfectie en schoonheid leidde tot meerwerk;
– er kwam een completere inrichting van de buitenkeuken, omdat… in de Sala ernaast gaat Sa haar mini-restaurant uitproberen – (zie verderop: “Plannen op de helling”).
Resultaat: ons budget is ruimschoots overschreden.

Noot: als het aan Sa lag, waren we al lang verhuisd, naar een veredelde schuur van maximaal 80 m2, bedekt met golfplaten, zónder plafonds en met aangebouwd afdak voor buitenkeuken en 1 toilet.
Dit is zij van huis uit gewend, maar… voor mij te Spartaans en ongezond.
Voor de goede orde: Sa is nu erg blij met wat er ontstaat!

Verder – de kosten voor Cream s’ studie zijn hoger dan verwacht (o.a. door een computer en extra lessen); Sa heeft geen inkomen en… we hadden extra kosten voor het land.

Gevolg: om alles te realiseren, moet mijn spaarpot worden bijgevuld .
Anders… wordt het schrappen of uitstellen.

Drama..? – nee, wel lastig en jammer…
Vervelendste is als onze Birmese bouwers weg moeten voordat ze klaar zijn.
Als zij geen werk hebben moeten ze het land uit, en… weer zo’n geweldig team vinden lijkt onmogelijk.
Nou ja, we zijn blij als we erin kunnen en de rest komt natuurlijk ook goed!

Nu volgen we de planning hierboven:
1.) Huis woonklaar afwerken,  2.) Verhuizen, 3.) Rest uitvoeren in financieel haalbaar tempo.
(Na de verhuizing vervalt de huur, dat scheelt.)

Financieren – Fundraising…

Geld… een gevoelig onderwerp.
Allereerst: wij zijn niet zielig en willen niet bedelen en… niemand iets aanpraten!
Anderzijds… “had het maar gezegd Luc” zou zuur zijn.

In een eerder blog schreef ik al over financiering van onze vervolgplannen.
Ik ontving bemoedigende reacties en tips en zelfs toezeggingen.
Vandaar nu het volgende…

Kan en wil je ons te steunen..?
Ik zie kort gezegd drie mogelijkheden:
(1) doneren/schenken – (2) lenen/investeren – (3) vergoeden.
Vanzelfsprekend wil ik dit verder uitleggen en vragen beantwoorden..!

Wil je nu wat overmaken…
Dat kan naar mijn zaken-rekening in Nederland.
Bankrekening: NL76 RABO 0323 2996 87 – t.n.v. Luc Aalbrecht Int. BV.
Vermeld s.v.p. “Donatie” of “Schenking”.
(Wij zijn blij met elk bedrag..!)

Tot zover over financiering…
Zie ook onder “Tarieven – Financiën”:
»» ‘Tarieven – Overmaken’…
»» ‘Financiering – Fundraising‘…

Plannen op de helling…

Misschien ken je ons oorspronkelijke plan nog: na dit huis een (grotere) hoofdwoning bouwen, plus een restaurant en 3 – 4 gastenhuizen – allemaal van de baan..!

Door COVID hapert de gastenstroom naar Thailand, en die blijft voorlopig minimaal – is mijn stellige verwachting. Nederlanders die ons wilden bezoeken hebben hun plannen ingevroren..!
Nu investeren in logeergelegenheid lijkt dus onverstandig.
PS: hoewel de wereldsituatie dramatisch oogt, zie ik best veel lichtpuntjes… stof voor later.

Concreet…
Wat we nu bouwen wordt onze hoofdwoning. De Sala ernaast – (onze eet- en ontvangstkamer) – wordt tevens mini-restaurant. Sa kan dat prima aan met haar nieuwe keuken.
Op het land komt een kleine meditatie tempel en daarbij een kamer voor mij – (in ons nieuwe huis is geen aparte werkkamer).
Logeerfaciliteiten bouwen kan altijd nog – is nu ruim voldoende beschikbaar in de buurt.

Kortom: vol goede moed, ideeën en plannen – nu eerst ons huis af..!

Hier eindigt Blog 54 – dank voor het lezen..!!

» naar het Foto-Blog 54a…

Hartelijke groeten,
Luc
PS: toegang tot de site… [herhaling].
Helaas blijven enkele providers de toegang blokkeren.
Kan ik niets aan veranderen. Dit Blog zit daarom (wederom) bij de aankondigingsmail (pdf).
Noot: de site-versie pas ik later soms aan – kan natuurlijk niet met de pdf-versie.

Foto-Blog (54a) staat ook op pdf.
Vanwege de bestandsgrootte stuur ik dat -op verzoek- via WeTransfer.
Sorry voor het ongemak en hopend op jullie begrip.

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties, zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…



Geplaatst op

Blog nr. 53a – 22 augustus 2020.

Blog 53a – Foto-blog…

Mae Rim, Thailand, 22 augustus 2020.

Bouwupdate…

Even opfrissen…
Het huis was qua ruwbouw klaar, we begonnen aan de bijbouw; schuur, extra toilet + douche, plus de typisch Thaise buitenkeuken…

Uitzetwerk voor de bijbouw [rechts]…
Fundatie en kolommen klaar – 9 stuks – later 3 kleine erbij voor de keuken…
IJzerconstructie voor het dak…
Dakplaten erop en muren tussen de kolommen (matig zichtbaar, sorry)…
Groot dakvlak, mede door 1 m overstek rondom – nodig tegen zoninstraling en de waterval bij buien.
Voor-aanzicht nu…
Buitenkeuken – klein maar: “groter is echt niet nodig” (Sa)…

Waterbeheer…

Het huis staat “in de berg” en dat kan wateroverlast veroorzaken.
Meemaken is geloven: zóveel water hier pardoes uit de lucht kan vallen. Bovendien… de grond is heel speciaal; betonhard als het droog is, boterzacht als het nat is. Thai maken zich daar niet druk om – rekenen sowieso dat een huis maar 20 tot 30 jaar meegaat.

Ik ben geen Thai – kies voor lange termijn kwaliteit en “moest” wat doen tegen dat waterrisico.
(Sommige weten vast nog dat ik ervaring opdeed in ’s Gravenzande. Daar moest ik een complex drainagesysteem aanleggen, om droge voeten te houden.)

Nu maakten we een keermuur en watergoot, om water te weren of af te voeren naar de rijstvelden.
En onder (een deel van) het huis kwam drainage, plus een betonvloer op en rond een aantal fundatieplaten, om “onderspoelen” van die platen te voorkomen.

Rechts… (schuingeplaatste) ijzer-wapening, voor kolommen van de keermuur – direct naast de bijbouw…
Strak afgewerkte kolommen en keermuur (meesterlijk stuckwerk)…
Niet in beeld, rechts achter de keermuur en onder de grond; grote slang van polyester doek met foam-brokjes erin – voor drainage en om gronddruk te verminderen.
Zie het hoogteverschil [rechts], minmaal 1,50+ m..
Aan de andere zijde van het huis; uitgegraven goot – (zie het dunne wapennetje, later dikker ijzer én folie ingegaan)
Opmerkelijk, Thaise bouwers leggen zelden folie onder beton – helemaal gek dat ik op enkele plaatsen foamplaten eronder wilde….
Dezelfde goot, bijna klaar – (plastic zeil tegen de moessonbuien)…
In de goot aan de achterkant komen later tevens leidingen naar de septictank en van de waswaterafvoer (naar de bomen), plus de sproeileiding voor de tuin. Op de goot komen roosters. Hij wordt aangevuld van de hoop aarde [rechts].
NB: het foliedrempeltje is tegen regenwater wat van de berg komt.
Laken-strakke betonvloer – onze Birmese vakman, gestaag strijkend op slippers en hurken…
In het betonputje [boven] stroomt drainwater van onder het huis – daarna in de watergoot naast het huis en zo naar de rijstvelden…
Geloof het of niet: mijn schetswerk voor de bouwers…

Hier eindigt blog 53a – hoop dat je (weer) beeld hebt.
En ja… het wordt een heus project, mede door de extra’s die er al doende bij komen.

Hartelijke groeten,
Luc

«« Naar Blog nr. 53…

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…