Categorie: Blog

Blog nr. 69…

Mae Ann, Thailand, 11 februari 2023.

– Veel gebeurd… – Leerzaam…
– Heilzame oase… – De Praktijk…
– Petje af voor Sa…
– Afkicken… – de Kracht van Stilte…
– Voornemens..?

‘Nog 1 blog voor Nieuwjaar’ – stond in het vorige blog…

Dat blog kwam niet want ik had continu aanspraak van Huib en van Pauline & Nico, in het Nederlands (een verademing)..! We zijn alle vier 70-plus, avontuurlijk en ‘jong van hart’, en dat leidde tot intrigerende gesprekken.

Zes weken lang was vriend Huib de eerste logee in onze Sala, daarna logeerden Pauline & Nico er drie nachten.
Tijdens de jaarwisseling logeerde Sa s’ familie er, met z’n negenen (9)!

We kregen alom lovende reacties, zoals “fantastische plek; heerlijk rustig; voelde mij meteen thuis” enzovoort.

Veel gebeurd..!

Zowel Huib als Pauline & Nico bezochten ons 3 jaar geleden ook al.
Ze waren alle drie van plan om het jaar erna terug te komen maar ja.., dat virus…

Reacties bij aankomst: ‘wat is er in 3 jaar veel gebeurd..!’ en ‘wat een prachthuis’ en ‘heerlijk ruim en licht’ en ‘hier kan je trots op zijn’ – kortom, verwondering over onze prestaties.

Dat was opwekkend, zeker voor mij. Ik neig namelijk naar focussen op wat we allemaal nog willen en wordt dan soms moedeloos.

Leerzaam…

In het echt gasten ontvangen was leerzaam.
Eerlijk is eerlijk: het waren ideale logees; erg behulpzaam en zonder (te) hoge eisen of verwachtingen. We kregen veel complimenten én tips voor de toekomst. Het mooiste compliment vinden wij “tot de volgende keer!”

Heilzame oase…

Voordat wij ons land kochten vond ik het al een heerlijke plek – schreef ik al vaker over.
Ik noem het een Heilzame oase omdat ik er helende krachten ervaar. Ook veel bezoekers voelen dat en sommige spreken van ‘helende energie’.

Dat heilzame is overigens niet bijzonder of uniek. Een natuurlijke omgeving is voor velen bijvoorbeeld al helend. En… volgens kenners stroomt helende energie op veel plekken in de wereld.

De praktijk…

Vriend Huib en ik zijn 2 maanden lang samen opgetrokken. Onze uitvoerige en soms intense gesprekken echoën nog na. Ook hebben we weer prachtige dingen gezien en ontzagwekkende ervaringen beleefd.

Met Pauline & Nico bezochten we ook weer pareltjes in de streek. Zij loofden de bijzondere rust en ze sliepen als roosjes in onze Sala.

Vanzelfsprekend erg fijn dat alle drie zulke goeie ervaringen beleefden. Dat inspireert ons om door te gaan.

PS – Huib fotografeert graag (en als een prof, vind ik).
De foto’s in dit blog zijn van hem.
Hij hielp mij trouwens ook met klussen; fundaties maken voor bordermuurtjes.
Ik ben (wij zijn) hem dankbaar om veel redenen..!!!

Prima behandelkamer…

Trouwens, Huib ging hier ook aan de slag en de Sala bleek een prima behandelkamer..! De partner van een collega van Sa werd bevrijd van een hardnekkige pijn in z’n rug en in een been. Sa werd verlost van de nare pijn in een knie, en… mijn lijf kreeg een regeneratie-boost.

Petje af voor Sa…

Dit mag niet onvermeld blijven: bij alle logeerpartijen was Sa gastvrouw, kok, inkoopster, wasvrouw, masseuse, gids, vertaalster en meer – teveel om op te noemen. Soms ging ze ook nog buiten de deur masseren*.
Petje af voor haar aanhoudende toewijding en de geweldige prestaties..!!

* Massage-therapie geven is een van haar passies en gelukkig heeft ze sinds kort ietsje meer werk.
Ze wil haar vaste klanten graag behouden, daarom ging ze ook nog buiten de deur masseren.
(We weten immers niet of en wanneer er weer gasten komen.)

De Shop – (update)…

Daaraan is weinig gebeurt sinds het vorige blog, gewoon omdat ik geen tijd overhield. Wel bezochten we, met onze gasten, een vermaard handwerkdorp en dat leverde nieuwe producten op.

Afkicken met behoud van…

Toen Pauline & Nico waren vertrokken was het ineens stil – ik had geen aanspraak en moest afkicken.
(Gelukkig hebben we de foto’s nog, haha).

Het toeren en bijpraten heeft mij goed gedaan. Mijn motivatie is weer op pijl, en ik doe momenteel kleine klusjes en maak voorbereidingen voor grotere.

De kracht van Stilte…

Ik wil eerlijk zijn: bezoekers ontvangen was heel fijn maar… ik geniet ook weer van alleen zijn.

Sommige van jullie weten dat ik rond kerst en jaarwisseling graag teruggetrokken leef. Ik noem dat ‘mijn stilte retraite’ en kan niet beschrijven hoeveel goeds dat oplevert – ik ken geen nadelen.
Even mystiek doen: er bestaat een onnoembare kracht die zich alleen in stilte laat waarnemen.

Afijn, geen stilte-retraite dit keer. Misschien geniet ik daarom nu dubbel van weer alleen zijn, overdag dan.

Voornemens voor 2023 Luc..?

Nee, serieus denken over voornemens heb ik nog niet gedaan. De ervaringen met onze gasten gaven wel ‘stof tot nadenken’. Verder liggen er nog plenty plannen op de plank die om actie vragen.

Eén ding staat al vast: zonder (extra) inkomen of omzet kunnen we onze fantastische toekomstplannen vergeten.
Dat betekent letterlijk ‘werk aan de winkel’.

Hier eindigt dit Blog – dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,

Luc

Vragen – Reageren..?

–  stuur een Email: »» Luc@lucaalbrecht.nl…
– overige opties – zie: »» Contact…

Voorwaarden…
»» Algemeen – Disclaimer- Privacy…
»» Leveringsvoorwaarden Web-Shop…

Blog 68…

Mae Ann, Thailand, 3 december 2022.

Laatste nieuwtjes..!
– vandáág komt vriend Huib logeren…
(straks van het vliegveld ophalen).

– rond nieuwjaar komt de Thaise familie enkele dagen…
(met een busje dus met z’n velen, ahum).

Laatste nieuwtjes (vervolg):

– Nu op de site: (Aanmelden voor) ‘Nieuws’ – (zie boven rechts)…
Let op: als je al (blog)nieuws ontvangt ben je automatisch ingeschreven…
(uitschrijf-optie komt gauw).

– Jammer… “Win je eigen Geluksolifant” lukt nog niet.
Ik was te optimistisch over de voortgang met de Webshop.

Test: reageren op dit blog is mogelijk (uhhh… als ik de juiste instellingen heb aangezet).

Verder in dit blog:
– Eerlijk bekennen…
– Belofte maakt schuld…
– Als de schoen past – Het zij zo…
– Thaaie stuf – De Praktijk (4 punten)…
– Boeddha: “Doe goed”..!
– Evolutie..?

Eerlijk bekennen…

De Webshop opzetten kost(te) meer tijd en moeite dan gedacht.
Soms liep ik vast met invoeren.
Gelukkig kon site-beheerder Marco mij telkens vlottrekken – bedankt Marco!

Het activeren van Ideal (betaaloptie) houdt de zaak op.
Mollie, de betaalservice, wil eerst onze Leveringsvoorwaarden* goedkeuren.
* zie onderaan.

Belofte maakt schuld…

Herken je het volgende..?
Ik denk deze weken aan beloftes, onbeantwoorde vragen en niet waargemaakte voornemens.
Mijn grootste zorg: wie of wat ben ik vergeten!?

Even persoonlijk: kwam ik een belofte niet na..? – 1.000 x Sorry..!!
Weet uiteraard niet wie/wat ik écht vergeten ben, daarom alsjeblieft: herinner mij eraan.

In blogs schrijf ik regelmatig ‘later meer’.
Neem mij dan voor om over een onderwerp meer te schrijven, maar soms gebeurt dat niet…
– meestal komt het gewoon (nog) niet uit m’n vingers.

Als de schoen past…

Regelmatig krijg ik vragen als “Wat is nou het moeilijkste in Thailand Luc?’
– of andere vragen die negatieviteit uitlokken.

Vaste lezers weten al dat ik liefst positief schrijf, vanuit mijn overtuiging dat afzeiken en negativiteit leiden tot afbraak of erger.

Overigens, aan irritaties of pijntjes kunnen we ontdekken wat er mis is en aandacht vraagt – feedback dus.
Meester zei: “als de schoen past, voel je de voet niet” – dát bedoel ik.
(Betekent ook dat we vaak niet beseffen hoeveel er wél goed gaat.)

Het zij zo…

[Nu ik toch aan het wijsneuzen ben]…

Ik zeg regelmatig ‘het zij zo’.
Want ingaan tegen het onvermijdelijke vind ik zonde van m’n tijd en energie.

Door ‘het zij zo’ kan ik nieuwe hoop toelaten en nieuwe mogelijkheden vinden of creëren.
(Dit schreef ik eerder – “herhaling geeft kracht aan reclame”.)

Voor wie gelooft in hogere machten en zegt: ‘het is aan de kosmos of aan …’ [vul in waarin jij gelooft] en daarna onverschillig gaat afwachten… – volgens mij is dat niet de bedoeling.

Ik kreeg een mooi inzicht aangereikt – ‘s kijken of ik het kan verwoorden…
Vraag: ”Wie ben jij om tegen de kosmos in te gaan..?”
Antwoord: “Nou… het is ook mijn kosmos; ik ben een co-creërend deel ervan – dus heb ik medezeggenschap.” (al is het maar over mijn eigen gevoel).

Andere woorden...
Mijn visie: we zijn niet op aarde om met alle winden mee te waaien.
De ‘zin van leven’ gaat over de zin die wij er zelf aan geven en wat wij er zelf van maken.
Het begint met bewust en alert zijn en eventueel onze aandacht anders richten.

(Amen, genoeg gepreekt.)

Thaaie stuf…

Nu toch iets over: ‘Wat is het moeilijkst in Thailand Luc?’

Ik kan niet zeggen wat hét moeilijkst is… – wel leerde ik de afgelopen jaren:
.. mijn eigen handicaps of hang-ups zijn dwarsliggers voor een pijnvrije aansluiting met Thailand.

En… áls mijn eigen-aardigheden botsen met de Thaise, is dat niet perse te wijten aan mij of aan Thailand!
Meestal ligt het aan de verschillen.
Ook hier geldt: ik ben degene die kan aanvaarden of bijsturen.

De Praktijk…

4 punten – ze klinken vast bekend want het zijn stokpaardjes.
(Let op: uitzonderingen bevestigen de regel!)

Nummer 1, met stip…
De taal niet beheersen is een heuse handicap.
Krijg ik ook niet meer onder de knie – kan er wel mee leven.

# 2: Vrouwelijk vv Mannelijk…

De Thaise cultuur is zogenoemd ‘matriarchaal’ – de vrouw is hoofd & manager van gezin en huishouden.
Het is anders maar dat wordt te lang – komt erop neer dat Grootmoeder [Jaay] de scepter zwaait en jongere vrouwen de boel managen en uitvoeren (bij het laatste worden de mannen ingezet).

Terzijde – de achting voor senioren is hier werkelijk indrukwekkend! – een waar geschenk voor mij.
Nogmaals: uitzonderingen bevestigen de regel.

In de praktijk werkt dat matriarchale erg goed, het was (is) noodzakelijk en begrijpelijk.
Het zit ook ingebakken, Sa voelt zich verantwoordelijk voor ons huishouden en handelt daarnaar – zoals haar thuis is voorgeleefd.

Nou kom ik uit een ‘patriarchale’ cultuur, mét een ander thuisvoorbeeld*.
En de verschillen schuren weleens – uhhm, niet desastreus.
Dat ik de taal niet beheers maakt het extra lastig, bijvoorbeeld om te kunnen praten over die verschillen.

* Mijn jeugdbeeld: Pa was ‘de baas’ en Ma regelde het huishouden, inclusief de financiën…
– het laatste deed ze voorbeeldig!
En Pa kreeg de eer van de Grote beslissingen, in overleg dan.

# 3: Groepsgericht…

Thai zijn overwegend ‘groepsgericht’ – wat betekent dat ze zo’n beetje alles samen doen.
Voorbeeld; als ik ga klussen, komen Sa of Cream bijna altijd ongevraagd helpen.
Fantastisch natuurlijk, maar… ik ben een solistische eigenheimer en werk volgens mijn eigen orde.

Thai werken chaotisch en vanuit: ‘gedaan is gedaan’.
Je begrijpt het misschien al; door dat chaotische raak ik mijn orde of controle kwijt.
Ook lastig maar niet desastreus, soms zelfs vermakelijk.

# 4 Nee is geen ‘Nee’…

Gaat over communicatie en vind ik moeilijker te omschrijven…

‘Nee’ bestaat voor Thai niet. Makkelijk voorbeeld: ik kan 100 x zeggen dat ik iets niet wil, maar Sa en Cream lijken Oost-Indisch doof – (ohhh, komt die uitdrukking hiervandaan soms?)…
– zij blijven onverstoorbaar hun wensriedeltjes afdraaien.

Naast lastig vooral vermoeiend, stel je maar eens voor: 100+ keer Nee moeten zeggen, pfffft.

Grappig om te zien hoe dit werkt op markten en in winkels.
Als Sa wordt aangesproken door een verkoper kán ze niet doorlopen.
Soms koopt ze zelfs iets wat ze helemaal niet van plan was of nodig heeft.

Vermoedelijk een overblijfsel van de tijd dat dingen schaars waren.
Toen moest je verkopers te vriend houden, zodat ze (later) iets voor je meebrachten of reserveerden.
(Ik zag dit ook bij Russische vrienden uit een gebied waar zaken járen vooruit bestelt moesten worden.)

Andere praktische redenen:
– veel verkopers zijn tevens eigenaar en elke verkoop spekt de kassa
– andere krijgen commissie, dus pushen spekt hun portemonnee.
Ook hierbij speelt dat groepsgerichte weer een rol.

Tip als je moeite hebt met ‘Nee’ zeggen: kom een poosje in Thailand wonen..!
Hier ben je zwaar de pineut als je altijd toegeeeft, zijn zat drama-voorbeelden van.

Ook kun je hier mooi oefenen, want Thai verblikken noch verblozen als je Nee zegt…
– ze worden ook niet boos, want dat verkleint immers hun volgende kans.

De Boeddha: “doe goed..!”

Een bijzondere Thaise eigen-aardigheid: barmhartig zijn of ‘goed doen’…
Let op: deze is vaker gunstig dan lastig voor mij..!

Ik zie Sa vaak iets kopen uit barmhartigheid, vooral bij ouderen*.
En zij is niet de enige ontedekte ik – het hoort als het ware bij Thailand.

*) Thaise senioren krijgen een zeer karig pensioen – ongeveer 17 Euro per maand!
Zij moeten dus gespaard hebben of bijverdienen of…
– (hier komt die barmhartigheid): óf ze moeten iets toegestopt krijgen.

Die Thaise barmhartigheid is waarschijnlijk het resultaat van Boeddhas’ lessen:
– ‘wees Liefdevol & Vriendelijk’ is populair…
– ‘doe goed’ wordt in ceremonieën eindeloos herhaald.

Machtig om te zien dat dit na ruim 2500 jaar nog steeds goed uitpakt, want…

Geven & Delen…

.. Sa en Cream geven of delen natúúrlijk wat ze hebben.
Of het nou gaat om eten, drinken, kleren of geld – het wordt opgewekt gedeeld of gedoneerd, wél binnen (voor mij onduidelijke) grenzen.
PS – ook hierbij zie ik een verband met dat groepsgerichte.

Wat mijn (Nederlandse) eigen-aardigheid hierbij is..?
Ik wil een “appeltje voor de dorst achter de hand houden”.

Dus als Sa of Cream in de doneer-modus gaan, hou ik mijn hart én portemonnee vast, haha.

Tot zover…
.. mijn relaas over waarom mijn komaf-schoenen weleens knellen in Thailand…
– soms lastig, soms machtig, bijna altijd intrigerend..!

Evolutie..?

Hoognodige aanvulling: alles ontwikkelt en verandert razendsnel.
Ik merk dat de jongeren heel anders zijn – zie het bij Cream.

‘Is dat goed of slecht Luc..?’ – tja, daar heb ik geen kort antwoord op.
(75 jaar geleden – mijn geboortejaar – werd de gemiddelde Thai niet ouder dan 47 jaar – om es wat te noemen.)

Meer…
Nóg twee intrigerende punten komen in een volgend blog. Hints:
(1) de doorsnee Thai dénkt minder dan de gemiddelde westerling;
(2) “tijd is geld” lijkt totaal onbekend hier.
Aan deze heb ik mij inmiddels aangepast, dus… nauwelijks pijntjes erover.

Hier eindigt blog 68 – dank voor het lezen..!

Hartelijke Groeten,
Luc

PS:
Nog 1 blog voor Nieuwjaar.
Hopelijk kan Nr. 69 er vóór Kerst uit!!
Met de Shop open en de kans op “je eigen Geluks-Olifant”..!!*

Vragen – Reageren..?

–  stuur een Email: »» Luc@lucaalbrecht.nl…
– overige opties – zie: »» Contact…

Voorwaarden…
»» Algemeen – Disclaimer- Privacy…
»» Leveringsvoorwaarden – Web-Shop…

Blog 67…

Mae Ann, Thailand, 11 november 2022.

Hoera, het blijft droog en de rijst is oogstrijp.
Sa oogste ietsje meer werk, en…
.. de bezoek-plannen van Nederlanders nemen toe.

Cream ging met haar klas naar Zuid Thailand…
.. ze maakte daarvan een filmpje, de link staat onderaan.

In dit blog veel over symbolen…
–  Olifant: Symbool* & Huisdier…
–  Symbolsche Wachters…
– Legendarisch Loi Kratong…
–  Geloof jij dit Luc..?

* Inclusief nieuwtje: Win je eigen Geluks-Olifant..!!
Nu eerst kort over onze WebShop…

Oponthoud…

De Mail-app werkte niet door een foutje bij de provider.
Dat lijkt opgelost.

Goed nieuws…
We vonden unieke kunstenaars en zagen mooie schilderijen en prachtig houtsnijwerk.
Binnenkort onze eerste aankopen doen.

Leuke verzoeken uit Nederland:
(1) Bijzondere kunst zoeken voor een nieuw te openen galerie-koffieshop.
(2) Speciale olifant-beeldjes vinden voor een fervent verzamelaar.

Nu naar de Symbolen…

Olifant als Symbool…

Bekend: de olifant is een symbool voor Thailand.
Je hebt weinig inzicht nodig om in de kaart van Thailand een olifantshoofd te herkennen.

Vroeger was de dikhuid…
– praaldrager van koningen en…
– in oorlogen de gepantserde strijdmakker…
– plus veilige taxi in bergen en bossen vol tijgers en andere opvreters.

In de bosbouw deden olifanten het zware werk.
Aannemers en monteurs heten daarom nog steeds Olifant…
– ‘Chang’ in het Thais, spreek uit ‘tsjaang’.
Ook als merknaam kom je hem vaak tegen…
“Chang-bier” is een geduchte concurrent van Heineken.

Verder zie je overal olifant-beelden, vaak in een specifieke houding.
Elke houding heeft een betekenis. Wie Thailand bezocht kent vast de knielende olifant – meestal een jonge olifant die gedienstig neerknielt.
Symbolieken: blijheid, gastvrijheid en overgave.

(Blijdschap en Geluk worden gesymboliseerd in een omhoog krullende slurf, zie hierna.)

Een ander bekend beeld is een olifant die zijn/haar slurf omhoog steekt…
– de trompetterende olifant als teken van enthousiasme en overwinning, of… symbool van potentie.

Win je Geluks-Olifant..!!

Rond Nieuwjaar kun jij jouw Geluks-Olifant winnen..!!
– kijk uit naar het volgende blog..!

Olifant als Huisdier…

Jarenlang was er veel kritiek op de inzet van olifanten als entertainer en lastdier voor toeristen.
Terecht en het heeft geholpen – olifant-uitbaters hebben hun programma’s aangepast, ten gunste van de olifant.

Tijdens mijn 1^e Thailandreis (2007) liep op alle markten en toeristische plekken wel iemand met een bedelend olifantje. Is nu verboden en ik zie ze eigenlijk nooit meer.

Door heel Thailand zijn families die al generaties lang olifanten houden – vroeger als werkdier, tegenwoordig als huisdier.

2 Documentaires…

(1) Ik volgde een serie vlogs over het overlijden en begraven van een oude ‘Tusker’ – (olifantstanden heten ook ‘Tusks’).
Het proces werd dagenlang nauwlettend gevolgd door de eigenaar-familie en dorpelingen.
En monniken hielden ceremoniën, bij het overlijden en bij de begrafenis.

Een en al toewijding en eerbetoon – zeer indrukwekkend; betrokkenheid en mededogen waren voelbaar.
De ‘mahout’ was erg aangedaan bij het afscheid van zijn machtige maat…
– ‘mahout’ = vaste begeleider, ze zijn vaak levenslang samen].

(2) Een mooie familie-ceremonie bij het inkorten van te ver uitgegroeide tanden.
Van tamme olifanten slijten de tanden onvoldoende en met te lange tanden kan hij o.a. niet goed eten.
Daarom moeten deze regelmatig worden gekort, net als paardenhoeven.

Dit filmpje maakt zichtbaar hoe liefdevol de olifant verzorgd wordt, en hoe zijn “ivoren” als heilige ornamenten worden geëerd en behandeld. (Nee, ze worden niet te gelde gemaakt maar blijven in de familie.)

Typisch Thais: aan het begin van het filmpje wordt gevraagd: ‘hoe laat begint de ceremonie..?’
– antwoord: ‘negen uur, eerst nog eten’ – (het is dan al over negen, haha).
Zo gaat het nou altijd, heerlijk! – (uhm… soms niet).

»» Hier… vind je het filmpje over deze ceremonie.
[duurt 16+ minuten, Engelse ondertiteling.]

Symbolische Wachters…

Onlangs was er een speciale viering in ‘onze’ Mae Ann tempel.
Wij ‘leenden’ er twee handgemaakte Wachters voor bij onze familie-boeddha.

“Lenen..!??”
Ja, gewijde beelden kun je niet bezitten – Boeddhabeelden zijn dus niet Te Koop.
Natúúrlijk hebben Thai een oplossing, gewoon lenen of huren.
Wij konden ons leengeld vrij doneren (in gesloten envelop) – wel was er een richtbedrag.

Noot – velen denken dat je een Boeddhabeeld cadeau moet Krijgen – dus niet mag Kopen.
Maar dat is niet perse zo, ook dit is namelijk symbolisch bedoeld.
(Valt meer over te schrijven maar… in een volgend blog.)

Onze nieuwe wachters zitten vol symbolieken.
Enkel het voetstuk herbergt al diverse betekenisvolle items.

Legendarisch Loi Kratong…

7 – 9 november vierde Thailand Loi Kratong – (de 8e was volle maan) – een water en lichtfeest vol symboliek.
Het oorspronkelijke Thaise geloof kent 5 godinnen voor de 5 aarde-elementen aarde, wind, vuur, Eten + water.
Eten..!? – Yes.! – Dit is Thailand..!

Tijdens de 12^e volle maan in het jaar eren Thai de watergodin Mae* Kong Ka…
.. zij wordt dan bedankt voor de overvloedige moessonregens ( = vers drinkwater en nieuwe groei = vers voedsel).

* Mae = Moeder. ‘Mae’ kom je hier overal tegen, de Thaise cultuur is namelijk matriarchaal / vrouwelijk…
– terechte typering: “zacht als zijde & buigzaam als bamboe”.

Met het schone water kunnen ook zonden of fouten worden weggewassen.
Maar, dit ritueel komt in meerdere vieringen voor.

Een legende van Loi Kratong gaat over de mooiste, intelligentste en talentvolste prinses die het Sukhothai koninkrijk ooit heeft gekend.

Zij wilde de watergodin op een originele manier bedanken en maakte een bootje in de vorm van een lotus met daarop bloemen en een kaarsje. Deze allereerste Kratong liet ze in de rivier met de stroom wegdrijven.
(En zo ontstond Loi Kratong, ruim 700 jaar geleden.)

Vaar wel…

Thai geloven dus dat ze hun zonden / fouten (en wensen!) met een Kratong kunnen meegeven – daarom maken ze zo’n bootje en brengen dat in stromend water.

Naast bloemen, een kaarsje en wierook worden soms andere zaken meegestuurd, bijvoorbeeld hoofdharen, nagelknipsels, muntjes en zelfs geschreven boodschappen.

Een prachtig schouwspel: een vloot van twinkelende lotusbootjes die over het donkere water de mystieke nacht indrijven.

Welnu, Sa maakte 3 Kratongs die we in Mae Ann aan het water toevertouwden.
Daarnaast brandden we kaarsjes rond het huis…

Bij Loi Kratong horen ook misverkiezingen en heel veel vuurwerk.
In Mae Ann was een vuurwerkwedstrijd voor de jonge mannen.
Eerste prijs: degene wiens vuurkolom kaarsrecht het hoogste reikte mocht het mooiste meisje kiezen.
(Moet ik deze symboliek uitleggen?)

Geloof jij hierin Luc..?

Goeie vraag..! Ja, ik geloof sterk in de werking van symbolen en rituelen.
Ze zijn niet exclusief voor oude culturen, ook moderne therapeuten maken er gebruik van.

Ik vermoed dat velen van ons niet beseffen hoeveel we door symboliek worden beïnvloed, veelal onbewust.
En oh ja… ik geloof dat bewuster gebruik ervan ons veel goeds kan brengen.

Ga er niet over uitweiden, maar wat mij betreft geldt het volgende voor alle symbolische feesten, wereldwijd…

Jammer genoeg weten veel Thai nog maar weinig over de betekenissen van Loi Kratong – zoals veel westerlingen nauwelijks nog weten waar Kerst en Pasen echt voor staan.
Ook zonde dat de feestuitingen vaak belangrijker lijken dan wat ze betekenen.

Volgens mij zou andersom beter zijn.
Alhoewel, wie ben ik om dit te beweren..?
Wie weet is het juist goed zo en hebben symbolen en rituelen hun goeie uitwerking toch wel.

Hier eindigt blog 67 – dank voor het lezen..!
NB – misschien vond je het vaag hier en daar…
– soms moet ik zoeken naar woorden om zaken helder uit te leggen.

Hartelijke Groeten,
Luc

PS:
1. Het filmpje van de ceremonie bij het inkorten van olifant-tanden vind je »» hier…
[duurt 16+ minuten, Engelse ondertiteling.]
2. Cream’s filmpje over haar schooltrip naar Zuid-Thailand vind je »» hier…
Let op… de hang naar ‘goed en lekker eten’ lijkt Thai aangeboren, ummm.
[duurt 9+ minuten, met Engelse titels.]

3. In het volgend blog… Win je Geluks-Olifant..!!!

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: »» Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: »» Contact…
–  Zie ook: »» Disclaimer- Privacy

— einde —

Blog 66…

Mae Ann, Thailand, 9 oktober 2022.

– Shop ontvangst…
– Koop op verzoek…
– Beschikbaar & Benieuwd…
– Waarom zo traag..?
– Chronisch is de crux…

De regen neemt langzaam maar zeker af.
Hopelijk blijft dit zo, want bijvoorbeeld veel rijst ging al verloren door ‘verdrinking’.

In de bergen speelt dat minder, hiervandan wordt water natuurlijk sneller afgevoerd.
De rijst heeft nog wel een poosje zon nodig om te rijpen.
Dus… wij duimen voor de rijst..!

Voor mij was spannend of de keermuren aan de bergkant van ons huis de grond en waterdruk aankonden. Zie geen problemen.

Shop ontvangst…

Enthousiaste reacties op ons Shop-initiatief – bedankt supporters en meedenkers..!

Qua verkoop loopt het weliswaar nog geen storm, maar dat hadden we ook niet verwacht.
De opzet is immers nog bewerkelijk, met relatief weinig aanbod.

Dankzij de feedback hebben we wel ons programma bijgesteld.
Er blijkt interesse voor zaken die niet bovenaan onze lijst stonden.

Bijvoorbeeld producten voor ‘Welness’ – van kruiden en speciale voeding tot (biologische) cosmetica en hulpmiddelen.
Denk aan: massageoliën, stoomkruiden (+ stoomtent), kruidenkompressen én…  specifieke bamboe tandenstokers.

Daarnaast is er vraag naar ‘Sacret-art’ – van (boeddha-)beelden, tempelbellen en wierook tot complete altaartjes.
We kunnen uiteraard niet alles aanbieden maar… het motiveert wel.
Ook werd ons idee van de Middle Markt bevestigd…

Koop op verzoek…

Veel mensen weten wat hier te koop is (en in Nederland niet of moeilijk verkrijgbaar).

Pluspunt – Chiang Mai ligt aan de oude zijderoute. Er zijn (groot-) handelsmarkten en veel kooplui zijn van Chinese komaf – overigens ook uit Nepal en Myanmar/Birma.
Dus: connecties en handelsgeest zijn aanwezig en bij-de-tijd; paar klikjes op tablet of computer en klaar is kees.

Concreet: als jij iets speciaals zoekt, maak het onze uitdaging..!
Voorstel: laat weten wat je zoekt en wij proberen te vinden en doen een aanbieding*.
Voorwaarde: no cure no pay = jij bepaalt of je koopt wat wij aanbieden..!  

* de specifieke bamboe tandenstokers is een mooi voorbeeld.
Had ik nooit aan gedacht. Nu zochten we ze voor een vriend en nemen ze waarschijnlijk op in de shop.

Beschikbaar & Benieuwd…

In blog 65 stonden 3 vragen die mij bezighielden.
Enkele lezers reageerden en dat was fijn. Niet dat ze mijn ideeën helemaal bevestigden; ze gaven aanvullingen en nuanceringen die mij verder hielpen.

Ik schrijf vaker: “mijn ontwikkeling gaat altijd door” – zolang ik beschikbaar en benieuwd blijf.
Afgelopen week kwam er meer.

Terzijde: ik struin bijna dagelijks op internet en regelmatig vind ik inzicht-pareltjes.
Soms ben ik zo enthousiast dat ik ze móet delen met dichtbije vrienden.
Dat gaat over-en-weer; krijg regelmatig pareltjes terug.

Welnu, vriend Huib wees mij op een boek van (en een interview met) emeritus hoogleraar Pierre Capel.
Zijn boek, “Het emotionele DNA”, ga ik nog lezen, het interview bracht echter al zóveel: Wow!

Nog voordat ik het boek heb gelezen durf ik te stellen: ‘een must” voor iedereen die met welzijn van doen heeft – en daar hoort zowat iedereen bij – van arts, therapeut en specialist tot leraar, coach enzovoort.

Ga er nu niet over uitweiden. Hier een link voor wie het interview wil beluisteren – ruim 1 uur maar zó interessant en helder dat ik erna dacht ‘jammer dat het voorbij is’.
Naar »» Interview met Pierre Capel…

Waarom zo traag..?

Na beluisteren van het interview sprak ik met Huib over: waarom worden dit soort ontdekkingen zó langzaam bekend, en waarom gaan veranderingen (naar aanleiding ervan) zo traag..? – beter gezegd: waarom verandert er nagenoeg niks, in mijn beleving..? Ook hierover ga ik nu niet uitweiden.

Trouwens, de redenen liggen soms voor de hand – bijvoorbeeld: het boek is van 2017 en het interview van 2020 en ik hoorde er nu pas over, terwijl ik mezelf beschouw als: ‘geïnteresseerd in de stuf’.

Ook is er de wet van traagheid:
“Er is (veel) kracht = energie nodig om iets in beweging te brengen.”
Niets komt uit zichzelf op gang. Je moet er (fysieke, emotionele en/of energetische) energie in steken.
Dat heeft een houdbaarheidsperiode – “waar een begin is, is een eind!”

Uit de bedrijfswereld: “zaken zijn als kruiwagens, als je ze niet voortduwt gaan ze niet vooruit”.

Toen ik dat weer besefte, wist ik dat ik erover moest schrijven.
Immers, hoe kan ik vragen ‘waarom zo traag?’ als ik zelf niks doe..?
Daarom toch ietsje meer, misschien herhalingen van wat ik al vaker schreef.

Chronisch is de crux…

Burn-out is een gevolg van overkill aan chronische stress; inmiddels een maatschappelijke ziekte.
Stress op zich is gezond, totdat het chronisch wordt. Chronische stress kán ontstaan door aanhoudend denken, oftewel piekeren, tobben – neigt de een meer toe dan de ander – voor mij in ieder geval bekend terrein.

Tip van de sluier: als je kans ziet om 30 – 45 minuten per dag je pieker-carrousel te stoppen, neemt de kans op het slopende chronische (en de burn-out) met 80 – 100% af.

Geruststelling aan degene die niet zonder getob denkt te kunnen: na die onderbreking kun je weer lustig door-tobben, de slopende (chronische) factor is weg.
Aan ontwijkers: “nee, drank en pillen helpen slechts in zéér zeldzame gevallen – dus niet.!
Ze maken je zwakker en laten de stress onderduiken om vandaar uit desatreuzer te werken.”

Wel goed werkende hulpen: vrijwel alle vormen van meditatie, aandachtig luisteren naar muziek, met je kind spelen, Yoga, Tai-Chi, (zelf) koken, zingen, sporten – kortom: alles waarmee je je aandacht minstens 30 minuten totaal afbrengt van je tob-onderwerpen of andere aanhoudende stressoren.

Je zou denken dat – omdat dit al zó lang bekend en bewezen is – wij al lang geleden het volgende hadden geïntegreerd in de Nederlandse maatschappij: “dagelijks verplicht 30 – 45 minuten gehele stress-onthouding”.

Noot: volgens mij eenvoudiger en goedkoper, én heilzamer dan verplichte spuiten en boosters, uuhhh… sorry, daar wilde ik niet meer over schrijven, te stresserend.

Ik bedenk net nog een goeie voor de stressende kant: zeer zware straffen voor iedereen* die aanhoudend ziekteangsten promoot, dus ook virusangsten.
* inclusief elk bedrijf en instituut, ook de politiek én… verbanning als straf lijkt mij passend.

Want, aanhoudende ziekteangsten zijn mega stressoren die in no time chronisch en fataal worden..! Ja heus, ze leiden verdacht vaak tot spontaan killende aandoeningen.!

Meer ont-stress opties: elkaar masseren (al is het maar hand- of voetmassage) – zelf-massage kan ook (o.a. bekend in Qi-gong), bewust genieten van schoonheid, vrij dansen, gibberish praten, (mandala-) tekenen, groepzingen /-chanten, naar een lachfilm kijken en zo voort en zo meer.

Tenslotte, als bij alle voorgaande ont-stressors niks zit wat je aanstaat: kom naar Thailand, hier hebben we nog veel meer opties..!!* Hahaha…
* je mag mij ook vragen om nog meer.!

Hier eindigt blog 66 – dank voor het lezen..!!

Naar het »» interview met Pierre Capel…

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: »» Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: »» Contact…
–  Zie ook: »» Disclaimer- Privacy

— einde —

Blog # 65…

Mae Ann, Thailand, 3 september 2022.

– Aanpassen aan de Realiteit…
– Te koop..!!
– Van Blogger naar Vlogger..?
– Meer moesson…
– Nieuwe inzichten & is Onverklaarbaar onwaar..?
– Prangende vragen…

Natste moesson…

Regen, regen en nóg eens regen – zolang ik in Thailand woon regende het nog nooit zó vaak.
Afgelopen maanden bleef het geen dag droog. Deze week voor het eerst weer zonnige dagen en… heet!
(Het koelere seizoen is in aantocht.)

Was ik door de regen zo lang stil..? – Nee…
– Na het stoppen van de bouw, sputterde m’n inspiratiebron.
– Door een fout bij onze internetprovider kon ik een poos geen mail uitsturen.
– Ook was er iets mis met mijn computer.
En… de tijd is als een zucht voorbijgevlogen..!

Aanpassen…

In het vorige blog schreef ik over moeiten met de wereldtoestanden. Sinds maart 2020 verandert alles steeds sneller – is inmiddels ook economisch voelbaar, wereldwijd, regionaal en privé.
Velen zitten in de penarie – (terwijl sommigen giga profiteren).
Meeste mensen moeten ‘aanpassen’.

Ook in Thailand verandert alles merkbaar en… de kosten schieten omhoog*.
Ons inkomen kan dat (nog) niet bijbenen. Sa heeft slechts sporadisch werk en mijn betaalde activiteiten zijn opgedroogd – (zoals verwacht!). Gelukkig ontvang ik wel AOW.
Dus: ook wij moeten aanpassen.

* Eerlijk gezegd zijn wij niet zó slecht af – (vergeleken met Nederland). Een voorbeeld..:
Onze elektriciteit wordt verzorgt door een overheidsinstelling.
De meteropnemer komt elke maand langs op de scooter. Hij gebruikt een smart leesapparaatje en produceert de nota ter plekke. Wij betalen vervolgens aan het loket (kan ook via internet).

Die nota is erg simpel – leesbaar voor analfabeten..!
Hij vermeldt namelijk alleen de gebruikte Kilowatts en het bedrag – én… 0 + 0 = 0,00 Toeslag..!
Echt waar: geen vastrecht en geen transport-, opslag-, meet-, seizoen-, beheer-, administratie- en verzin-maar-wat -toeslag. (Tja, de Nederlandse kruidenier-marketeers verzinnen ze waar je bijstaat.)

Ons tarief: minder dan 10 eurocent per Kilowatt + 7% VAT [BTW]..!
Nóg iets simpels: 2 maanden niet betaalt = afsluiten, zonder aankondiging.

Ook anders dan in Nederland: geen gasnet* – wel flessengas (en LPG voor auto’s).
* natuurlijk stoken we hier nauwelijks tegen kou, ook water warmen gaat elektrisch.
Voor koken, bakken en braden wordt nog veel hout gebruikt, met name in buitengebieden.
Mijn inschatting: Sa doet 50% op haar zelfgemaakte houtskool. Af en toe grillen we elektrisch.

Nuchtere realiteit…

Onze droom om gasten te ontvangen (en daarmee ook wat kosten goed te maken) lijkt niet langer realistisch.
De gestegen reiskosten en risico’s voor spontane inperkingen, schrikken potentiële bezoekers af.

Onze aanpassingen…
– Ik schreef eerder: we werken aan zelfvoorziening – vorige week plantten we jonge vruchtbomen (Ramboetan en Longan, familie van de Lychee)
– Zaken aan ons huis die nog moesten, stelden we uit of af.
– De plannen voor een meditatie tempeltje, mini-restaurant en gastenhuisje(s) zijn ingevroren.
Mogelijk snoei ik in zakelijke faciliteiten – zoals de vennootschap, website en telefoonaansluiting.

Te koop…

Wij passen ons aan en verwachten het beste.
We zijn blij met wat we wél hebben en houden moed – alles is immers relatief ..!
En er zijn ideeën, sommige al heel oud…

Te koop..:
1. Thais handwerk…
Noord Thaise handcraft is vermaard – o.a. houtsnijwerk en meubilair, zijde, zilverwerk, schilderijen en ceramiek.
Dat gaan we in Nederland proberen te verkopen. We verzamelden al spullen voor onze ingevroren plannen, die gaan we nu als eerste aanbieden.

2. Schilderijen en kunstwerkjes...
Destijds is mijn complete inboedel in een container hierheen verhuisd. Het meeste gebruiken we nu in ons huis. Een aantal werkjes was bestemd voor ons mini-restaurant en de gastenhuisjes. Een selectie daarvan gaan we nu aanbieden.

Binnenkort op de site: ‘Galery-Shop’…
Nu al interesse..? – stuur een bericht of bel..!

Van Blogger naar Vlogger..?

Ik experimenteer al een poosje met video’s maken. Opnemen gaat wel, alleen het samenstellen (editen) lukt nog niet. Eerst moet mijn computer worden aangepast, het editen ga ik daarna verder leren.
Lijkt mij wel wat; Bloggen met Beeld: Vloggen.

Meer Moesson…

Nog iets over de moesson. Elk jaar een avontuur met bekende en soms nieuwe uitdagingen.
En met mooie en minder mooie kanten – 3 mooie…
1. Regelmatig kijk ik s’ nachts in verwondering naar vuurvliegjes; net mini-satellietjes, dansend tussen de bomen en bamboe – (of door de slaapkamer) – prachtig!
2. Meestal regent het in de middag en nacht, tot in de vroege ochtend. Als Snuf en ik onze ochtendronde doen, stijgen de regendampen om ons heen traag omhoog, terwijl grote druppels van bomen en bamboe ploppen – sprookjesachtig.
3. Ook indrukwekkend zijn de flitsende groei-spurts – bamboe schiet letterlijk uit de grond, wel meer dan 1 m per dag..! De natuur is diep en frisgroen, vooral het groen van de rijst is bijzonder.

Drie minder mooie…
1. Hoge vochtigheid = muggen-explosies.
Geen leven zonder insecten horren, buiten werken zonder beschermende kleding of muggenspray is net zo dodelijk. Tijdens de ochtendwandeling wordt ik soms tig keer gestoken (als ik mij vergeet in te smeren, haha).
2. Vocht + hoge temperaturen = agressieve schimmelgroei.
We moeten slim ventileren om schimmeloverlast te voorkomen, in kleding, beddengoed en meubilair.
3. Tropenregen valt met bakken en veroorzaakt complete rivieren over de onverharde inrit.
Gevolg: glibberige geulen door de sterk hellende oprit. Gelukkig heeft onze auto 4-wielaandrijving.

Nieuwe inzichten…

Moessontijd betekent binnen leven. De monniken blijven daarom in een vaste tempel gedurende deze tijd. Na de regentijd trekken velen weer van tempel naar tempel, door heel Azië.

Ik had weer gelegenheid om na te denken en te zoeken naar nieuwe inzichten, meestal via internet.
Kritisch zoeken en (soms spontaan) vinden, heeft mijn geest verder verrijkt, dat ervaar ik althans.

Ik vond de (voor mij nieuwe) inzichten in Thailand en omringende landen (vooral in Tibet, Nepal, Myanmar en India). In deze landen is de religiositeit geworteld in Boeddhisme en Hindoeïsme. Er zijn veel overeenkomsten, de verschillen in praktiseren lopen echter sterk uiteen.
Sommige praktijken zijn doorspekt met mystieke, esoterische (rationeel onverklaarbare) rituelen en verhalen.

Is onverklaarbaar onwaar..?

De Boeddha bezocht ‘scholen’ door heel Azië, op zoek naar de ‘zin van leven’.
(Vond hij niet in zo’n school maar onder een boom.)
Die scholen waren in tempels en Ashrams – destijds meer kenniscentra dan religieuze instituties.

Het oosten was dus voornamelijk geïnteresseerd in het immateriële, energetische – (het niet-fysieke, ontastbare, geestelijke /spirituele).
Dit is trouwens de laatste decennia verandert. Door westerse (marketing-) invloeden zijn ook oosterlingen steeds meer op het materiële en rationele gericht.
In het westen overheerst al heel lang de instelling om vooral het tastbare, fysieke /mechanische te erkennen.

Genoeg blabla – nu naar wat ik eigenlijk kwijt wil.
Hoewel, wat ik wil zeggen past niet in een blog. Daarom hierna een erg kort en gebrekkig uittreksel, gevolgd door vragen die mij bezighouden…

Prangende vragen…

Zoals gezegd hebben wij in de afgelopen ruim 100 jaar voorrang gegeven – aandacht besteed – aan het materiële/fysieke en rationele/intellectuele. Het immateriële (geestelijke, spirituele, energetische) werd steeds meer genegeerd en is in onbruik geraakt* – per ongeluk of moedwillig.
* Bekend: wat niet wordt gebruikt vervalt, erodeert of degenereert.

Drie vragen die mij bezig houden…
1. Kan het dat een essentieel deel van onszelf en onze mogelijkheden, buiten onze invloed en onbruikbaar is geraakt, omdat we het immateriële niet – of onvoldoende – erkennen en betrekken bij ons leven..?
2. Bestaat de kans dat de mensheid van de aarde verdwijnt, omdát we het immateriële niet (meer) – of onvoldoende – toelaten en toepassen in ons aardse bestaan..? 
3. Zou het kunnen dat de huidige wereldcrisis opgelost of geheeld kan worden, áls we dat immateriële wél (weer) in ons dagelijkse leven opnemen of integreren..? 

Ik schreef het al: erg gebrekkig – ook kort door de bocht en ingewikkeld.
Wat ik ermee wil..? Ik weet het echt niet – moest het gewoon kwijt…

Hier eindigt Blog 65 – dank voor het lezen..!!!

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy

— einde —

Bijlage blog # 64…

Wereld-Toestanden…

Mae Ann, Thailand, 24 maart 2022.
[laatste update: 31-10-’22]

Aan mijn medemensen…
Poging: mijn ei kwijtraken en toekomstig ‘had ik maar..’ voorkomen.
Suggestie: onderzoek zélf – en denk en besluit zelfstandig..!

– Het Nieuws – (Propaganda & Nep)…
– Taal-Invloeden…
– ‘Wat is je boodschap..?’
– ‘Wat wil je Luc..?’
– Toekomst – Karma – Positief perspectief…
– Focus op Licht – Glimlachen…

Het Nieuws…

Uit een eerder blog: ‘mijn lekenverstand probeert te achterhalen wat er echt speelt’.
Gevolg: ik ging steeds meer Nieuws zoeken.
Maar… hoe meer Nieuws ik verslond, des te onbegrijpelijker werd het.
Resultaat: toenemende ergernis en slapeloosheid.

Propaganda & Nep…
‘Objectief en volledig nieuws bestaat niet’, schreef ik ook eerder.
Je weet natuurlijk ook al dat er Propaganda- en Nepnieuws wordt verkondigd.
Toen ik dát weer besefte, kon ik Het Nieuws* negeren.
Mijn geest kalmeerde en ik slaap weer normaal.

* Het Nieuws totaal ontvolgen is onmogelijk.

Alternatief…
Dankzij internet is er tegenwoordig ook veel Alternatief Nieuws.
Bijvoorbeeld via Social media en YouTube, Rumble en dergelijke.

En er zijn talloze andere boodschappers; helderzienden, astrologen, mediums en zo.
Ook zij zeggen (of denken) te weten hoe het zit en wat gaat gebeuren.
Ik ben niet tégen zulke bronnen, maar… beoordelen daarvan vereist een alerte en kritische benadering.
(Ik accepteer sowieso Geen rigide voorspellingen.)

Taal-Invloeden…

Een favoriet onderwerp: “psychologie en taal”.
Past bij mij – ik werk ermee en volgde opleidingen in Neurolinguistiek (NLP*) en toegepaste psychologie.
In mijn boekenkast staan aardig wat boeken over deze onderwerpen.
*NLP gaat over de werking en invloed van taal in ons onderbewuste.

Ooit verzorgde ik de training “Gedrag & Taal”, samen met een psycholoog.
PS – goed om te weten: trainers leren zelf het meest – ik voel mij nog steeds een beginner..!
Wie met mensen omgaat kan dit beamen: niets verrast meer dan de mens..!

Indoctrinatie…

Niemand ontkomt er aan: beïnvloeding, manipulatie en indoctrinatie.
Ik veronderstel dat je al weet dat dit continu gebeurt – al zolang wij op aarde rondlopen.
Toch lijken weinigen te beseffen hoe ver en diep dit werkt.

Afgelopen decennia zijn de technieken voor het (opzettelijk) beïnvloeden, in steeds hoger tempo verfijnd en versterkt (en toegepast).
Dit gebeurt het meest in marketing en reclame en helaas tegenwoordig ook in de politiek.

‘Ja én… wat is je boodschap..?’

Wel, ik ben opgevoed met “vertrouw gerust op de overheid en de politiek, op de medische en financiële wereld enzovoort, zij weten wat goed is en hebben het beste met ons voor”.

Ik ben voor doelmatig, zo van: ‘als de overheid haar taak doet, doe ik de mijne’ – (misschien naïef en gemakzuchtig).
PS – ik hou niet zo van politiek; veel onechtheid, leugenachtigheid en oeverloos gezwets.

Democratie is een prachtig principe maar… de laatste jaren erg vertroebeld.  
Bijvoorbeeld: de Nederlandse 2^e kamer werkt vaak ‘voor spek en bonen’. De meeste beslissingen worden elders genomen – in veel gevallen door niet democratisch gekozenen..!

Vaak gaan bij politieke keuzes slechte* emoties boven morele waarden, ethiek, redelijkheid en wijsheid.
* slechte emoties / eigenschappen vind ik: hebzucht, jaloezie, haat en vergeldingsdrang, arrogante eigendunk en dergelijke.

Ik verwacht dat sommige verbaasd zijn over wat ik allemaal schrijf, daarom nog een waarneming…
Niets is wat het lijkt*, bijna alle Nieuwsmedia jokken of verdraaien de werkelijkheid*.
* soms denk ik in een onechte (fake) filmwereld te leven – alles is zó onecht en gespeeld.

‘Wat wil je Luc..?’

Allereerst: ik wil niemand beïnvloeden of veroordelen..!
Ik wil mijn ei kwijt en mijn(!) visies delen, én… uitnodigen tot alertheid, eigen onderzoek en conclusies..!

Het Nieuws maakte mij bezorgd. Gelukkig vond ik een uitweg; simpel minder Nieuws volgen…
Door het negeren van de onrust en het gebral (innerlijk en in de buitenwereld), is mijn geest gekalmeerd, .
Nu denk ik: ‘dit is wat er is – ik weet waar ik ben en wat gaande is, én wat ik zelf eventueel wel / niet kan doen.’

Toekomst..?

Ik kan niks voorspellen of adviseren.
Zeker is: het is erg onrustig en mogelijk wordt het nóg onrustiger.
Ik zal niet verrast zijn als er dramatische(r) dingen gaan gebeuren of aan het licht komen.

Ook de economie voorspellen is ondoenlijk…
Wel geloof ik dat we te lang op te grote voet hebben geleefd:
– ongeremd geld bijdrukken kan niet zonder gevolgen blijven…
– miljarden aan wapentuig besteden en de boel ongebreideld vernietigen moet ons ook opbreken…
– zie Karma hierna.

Karma (is de boemerang)…

Aan doemdenkers: volgens mij is er geen “eindtijd” of “straf van God”…
Wel geloof ik in oorzaak en gevolg = Karma…
.. ‘wie wind zaait, oogst storm’ – ‘wie geeft, ontvangt’ – ‘wie goed doet, ontmoet goed’ enzovoort.

Onze toekomst ontstaat uit wat we nu denken en doen – de resultaten /gevolgen komen onherroepelijk bij ons terug – zoals een boemerang bij zijn werper.
Oosterlingen nemen Karma erg serieus –
.. “bewust leven” en “goed doen” zijn uitstekende medicijnen tegen ‘slecht Karma’.

PS – anderen (en onszelf) de maat nemen of straffen schept ook slecht Karma – veroordelen en straffen werkt dus averechts.
Jezus zei iets van: ‘vergeef het hun, zie weten niet beter’… – (vergeving bevrijdt en schept positief Karma).
Hij zei ook: ‘alleen degene die zelf foutloos is, mag een ander straffen’ – (de eerste steen werpen).

Positief perspectief…

Het verhaaltje in blog 62: door tijger opgejaagde man eindigt hangend aan een afscheurende boomwortel boven een diep ravijn, plots ontdekt hij vlakbij een schitterende aardbei…
Met andere woorden… er is altijd óók iets goeds – wij kunnen kiezen waar onze aandacht naar toe gaat.

Realiteit: we hadden nog nooit zóveel schitterende kansen en mogelijkheden als nu (zover we weten)…
– én… we zijn nog nooit zó dicht bij de afgrond geweest.
Wat we gaan kiezen vind ik best spannend..!

Volgens mij hoeft de Wereld-Toestand uiteindelijk niet slechter te worden of te leiden tot onze ondergang.
Ik geloof in wonderen. Als we kiezen voor wijsheid, vrede, zinnigheid, respect, betrouwbaarheid en harmonieus samenwerken, kunnen die wonderen gebeuren.

De ziekten en oorlogen zijn echt, daar kan ik (vooralsnog) weinig aan doen.
Eigenlijk kan ik alleen alert zijn en proberen goeie keuzes te maken…
En… hopen en bidden: ‘moge slachtoffers niet voor niets lijden’ – ‘moge de uitbarstingen leiden tot zuivering en een in alle opzichten gezondere wereld’ – ‘moge ik mijn lessen erin herkennen’ en ‘moge liefde en wijsheid zegevieren’.

Ik leef met de overtuiging dat ons universum positief is ingesteld.
De natuur is mijn voorbeeld: ontwikkeling, groei, bloei, zelfgenezing, genot, schoonheid en overvloed vormen de basis van haar voortbestaan.

Focus op Licht…

Meester: “Luc, pas op je gedachten en aandacht én op wat je wenst, het heeft de neiging om werkelijkheid te worden – Focus op Licht en op wat je wél wil..!”
Ik leerde van de boeddhistische levensinstelling. Zij negeren meestal het negatieve en richten zich op genieten, en meer op wat er wél is dan op wat ze missen.

Het negatieve negeren en focussen op licht betekent niet: mijn hoofd in het zand steken…
.. het is niet onverschillig en zonder compassie zijn.
Vanuit positiviteit en licht ben ik vindingrijker, helderder, sterker…
.. kan ik beter waarnemen en oordelen over ‘wat er is en wat gedaan kan worden’.

Glimlach…

Ik kan in mijzelf makkelijk zorgen creëren, bijvoorbeeld over mogelijke ziekten en oorlog.
Door die zorgen constant te herhalen worden ze obsessief en dat kan leiden tot depressie, ziekte of erger.
Is ook nog eens besmettelijk voor m’n omgeving.

Kan mij ook richten op blijdschap, tevredenheid, humor en andere opwekkende zaken.
Als ik zulke kwaliteiten oprecht nastreef, zal ik dát uitstralen.
Grote kans dat ook mijn omgeving daardoor optimistisch en geïnspireerd raakt.
Dit reflecteert dan zeker naar mij terug – spreek uit ervaring.

Blij en opgewekt zijn wordt zo een goede Karma-daad, het beïnvloed mijn omgeving positief en dát Boemerangd terug – misschien wel het geheim van de Thaise Glimlach…

Ik kan meer schrijven, maar het is al dubbel-dik…
Dank voor het lezen en veel Licht toegewenst..!

Warme Groet,

Luc

«« terug naar Blog 64…

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy

— einde bijlage —

Blog 64…

Mae Ann, Thailand, 24 maart 2022

In dit blog:

– Denk-Carrousel…
– Fotoblog – Voortgang – Zelfredzaam…
– Langzaam wennen…
– Natuurlijke wondertjes…
– Fijnstof…

Welkom Voorjaar..!

Van ongeveer oktober tot maart ben ik in winterslaap modus, elk jaar.
Zit in mijn natuur: stilte, afzondering, nadenken, heroriënteren en… er komt minder uit mijn handen.
In Nederland was ik dan blij met elke zonnestraal, als winterdip medicijn.
Hier is gelukkig voldoende zon om dat te voorkomen.

Toch beleef ik ook hier m’n winterslaap.
Afgelopen weekend was de omschakeling (18-21 maart, volle maan).
Volgens de maankalender begon een ‘nieuw jaar’ – Voorjaar is het gangbare begrip.  

Dat voorjaar is zeer Welkom – normaal gesproken neemt m’n slaapbehoefte af en word ik actiever.
Ik merk het – signalen: ochtendzon en vogels nodigen mij vroeg uit de veren; nieuw groen, bloemen en vers fruit maken me levendig en opgewekt..!!

Denk-Carrousel…

Ik zat een poosje in een Denk-Carousel.
Triggers: Virus- en Wereld-toestanden.
Dilemma: mijn visies lijken tegenovergesteld aan die van de massa.

M’n innerlijke stem zegt dat ik mijn visies moet delen, en anderen als het ware moet waarschuwen, maar…  ‘wie ben ik..?’ [schreef ik eerder]
PS – enkele pogingen leidden tot gefronste wenkbrauwen – velen lijken moe van alle gedoe.

Toch bleef het stemmetje kakelen en ik weet dat sommige benieuwd zijn naar mijn gedachten.
Oplossing: bijlage »» “Wereld-Toestanden” – (die kun je eenvoudig overslaan).
[Wel leesvoer waar je tijd en interesse voor moet hebben!]

Fotoblog & Voortgang…

Dank voor de leuke en positieve reacties op het fotoblog..!

Momenteel bouwen we langs de weg een muur met toegangshek, omdat…
– ik hou van privacy – (Thai beschouwen niet omheind land als ‘vrij toegankelijk’)
– de weg loopt dicht achter het huis omhoog en dat veroorzaakt geluidoverlast
– loslopende honden vallen ons ’s nachts lastig.

De rest van ons perceel is al grotendeels omheind – standaard oplossing hier: betonpalen met prikkeldraad.  
Als de muur klaar is wordt het erf verhard, daarna stoppen we voorlopig alle bouwactiviteiten, voornamelijk vanwege de Wereldtoestand…

Ik vind mezelf geen doemdenker, maar kan niet ontkennen wat ik waarneem en zie een reële kans dat de huidige ontwikkelingen leiden tot economische tegenvallers.
Ingrijpende veranderingen lijken sowieso in aantocht – zie de bijlage.  

Zelfvoorziening…

Altijd goed om bedachtzaam met geld en goed om te gaan, ongeacht de verwachtingen.
Wij gaan daarom (meer) werk maken van zelfvoorziening – praktisch: meer groenten en fruit telen en mogelijk beesten houden.  

Thai zijn hierin geprogrammeerd, Sa en Cream zijn er gemotiveerd over.
De vorige koning, Bhumibol, was fanatiek pleitbezorger van zelfvoorziening.
Hij stichtte door het hele land agrarische onderzoek- en leerprojecten (rijst en groenten en fruit, vis, kippen, koeien enzovoort).
Daarnaast stimuleerde hij plattelanders tot het opzetten van kleine familiebedrijfjes.

Ik geniet van hoe dorpelingen elkaar hierbij steunen.
Ze wisselen enthousiast kennis uit en delen zaad en plantgoed. Overproductie verkopen ze goedkoop of ruilen het onderling.
Bonus: er worden geen of nauwelijks chemische middelen gebruikt en alles is plukvers.

Het leven wordt nooit saai…

Langzaam wennen…

Er is een gezegde over ‘oude bomen verplanten’ – moet omzichtig gebeuren.
Geruststelling: we settelen steeds beter en ik ben nog steeds blij om hier te wonen.
Sommige dingen wennen inderdaad langzaam en… er zijn zaken die anders uitpakken dan verwacht.

Geen klachtenlijst, wel opmerkelijk.
We maakten het huis groter en mooier dan gepland, dat betekent uiteraard ook meer schoonhouden.
Dit hadden we wel bedacht, maar er is meer vuil dan verwacht.
Het gemeentewater is rijk aan ijzer en kalk, en Sa is superschoon (en zuinig), ze moet de badkamers vaker borstelen om ze blinkend te houden.

Natuurlijke wondertjes…

De tropenlucht is van nature vuiler dan in Nederland. Van nature, want hoe warmer de lucht des te meer dampvocht (en vuil) ze opneemt.
Als lucht afkoelt daalt dat vocht en vuil weer neer (condensatie) – begrijp je me nog..?

Vroeg in de ochtend is buiten alles zeiknat. Als ik een bamboestengel aanraak, krijg ik een koude douche over me heen.
Alle gewassen zijn ’s morgens nat. Wondertje: de natuur blijft groen, ondanks de schroeiende hitte overdag.

Nog een wondertje. In de droge periode (nu) laten veel bomen hun blad vallen*, ook bamboe.
Hierdoor nemen verdamping en dus vochtbehoefte af en kan de betreffende boom overleven – wonderlijk ingenieus.
* meerwerk: regelmatig dak en goten bladvrij maken en (dagelijks) vijvers afromen.

Meer…
Sa droogt onze was in de zon, overdag van 10 tot 4 uur.
Voor 10 uur droogt er namelijk niks en na 4 uur condenseert het luchtvocht weer en wordt het wasgoed nat.

– verrassing: na 4 uur ’s middags voel ik soms micro-druppeltjes op mij (condens), terwijl het ogenschijnlijk stralend weer is.

– als ik ’s avonds in donker Snuf uitlaat, draag ik een lamp op m’n voorhoofd – bizar hoeveel stof er in de lichtbundel drijft.

– ochtendmist ontstaat door de stijgende temperatuur (verdamping) – dat leidt tot mystieke mistflarden.
Wonderlijk: rondom bomen en bamboe zie ik regelmatig kleurige damp-aura’s, soms lijken de boomkruinen in brand te staan.

Fijnstof…

Er drijft dus veel stof in de lucht, dag en nacht. In de droge tijd (nu) méér dan tijdens de moesson.
Sa en Cream vegen 2 x per dag de vloeren in huis en de terrassen, desondanks worden de tegelvloeren (en onze voetzolen) smoezelig*.
* betekent regelmatig vloeren moppen (huis en terrassen).

Irritant…
Ik schrijf hier vaak over. Momenteel verbranden boeren onkruid en stroresten, daardoor drijven er ook roetdeeltjes in de lucht. Mijn ogen zijn alweer dagen geïrriteerd en soms nies ik ware salvo’s.
Dankzij briesjes en sporadische buien schoont de lucht af en toe, godzijdank.

Herhaling verzoeken…

Niet iedereen ontving waarschijnlijk de vorige de Blog-aankondiging – (storing mailprogramma).
Ikzelf kan dat niet controleren – (mogelijk zit ‘ie in de Spambox).
Helaas weet ik ook niet of jullie Reacties bij mij zijn binnengekomen.
Ik gebruik nu een ander mailprogramma, duimen dat het helpt.

Verzoek 1.
Stuur alsjeblieft een RE-mail – je hoeft niks te schrijven!
(Zo kan ik zien of mijn mail is binnengekomen.)

Nóg een verzoek…
Natuurlijk hoop ik dat mijn Blogs welkom zijn.
Maar misschien storen zelfs de aankondigingen al.

Verzoek 2.: meld alsjeblieft als je de aankondigingen Niet meer wil ontvangen.
(Wél blijven ontvangen = Niets doen..!)

Hier eindigt blog 64 – dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,
Luc

»» naar de bijlage: “Wereld-Toestanden..”

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy

— einde —

Blog nr. 63 – bouwen in Mae Aen, foto’s

Mae Ann, Thailand, 12 december 2021

We wonen alweer máánden in onze oase – hoogste tijd voor de beloofde fotoreportage.

Vooraf…
Mijn fotografeer-talent is niet sterk ontwikkeld en bewerken en uploaden is niet echt mijn ding.
Bovendien… het tropenlicht is fantastisch maar de ‘harde’ schaduwen bemoeilijken fotograferen behoorlijk.

Groter – Beter – Mooier …
Ons doel was: een relatief kleine en zeer eenvoudige woning – maar…
.. mijn perfectionistische aard wil het “supergoed doen” en dingen zo degelijk en mooi mogelijk maken.
Ik hou van ruimte, licht en comfort, en van rust en natuur – Sa houdt van opgeruimd en proper.

We bouwden in eigen beheer en regie en waren daardoor erg flexibel voor ontwerp en materiaalgebruik.
Dit leidde vaak tot aanpassingen naar “doe maar iets groter, beter, mooier”.
NB – bouwregels zijn hier uitzonderlijk soepel – goedkeuring van het dorpshoofd is voldoende.

Budget…
We maakten vooraf geen nauwkeurige begroting, wel serieuze inschattingen.
Ik had zelf wel een budget in gedachten. En… vanuit enige zelfkennis rekende ik met ruime overschrijdingen – ook een ijzeren stop: “er moet altijd X in mijn spaarpot overblijven”.
Dit laatste leidde soms tot bouwstops. We willen van alles maar… alleen als het (financieel) kan.

Budgetbewustheid leverde ons regelmatig verrassende besparingen of we vonden zeldzame koopjes.

We zijn bijzonder blij en tevreden met wat er staat en erg dankbaar dat we hier nu wonen.
Een droom is uitgekomen; een mooi, licht en comfortabel huis in een heilzame oase – dat blijft, ook al kunnen we nooit meer iets toevoegen.

Dank…

Hier passen woorden van Dank:
– aan degenen die ons aanspoorden om te starten en motiveerden om vol te houden.
– aan allen die ons enthousiast volg(d)en en/of met raad en daad bijstonden.
– Speciaal aan hen die ons steunden met geld en goed…
– En… bijzondere dank aan onze (Birmese) bouwers; voor het verrichte werk, het meedenken, en zéker voor hun geduld bij de communicatie!

Allen: Dank – Dank – Dank..!!!

Nu een aantal foto’s:.

De basis…

Natuurlijk begon het met meten en de fundatie…

Van buiten gezien…

Ons huis heeft geen verdieping en de daken steken rondom 80 – 100 cm over, ook zijn er diverse (extra) overkappingen. Vrijwel alle Thaise huizen hebben zulke ruime overstekken en vaak extra overkappingen.
Redenen: regen valt met bakken en grote druppels, dat zorgt voor ware watervallen;
.. de zon straalt overdag ongenaakbaar, elk beetje (extra) schaduw houdt het binnenshuis koeler…

Veel Thaise huizen hebben een entree-terras – we leven hier voor een groot deel buiten, veel families hebben enkel een woonkamer met keuken en eten op hun entree-terras…

Hier eindigt dit ingekorte fotoverhaal – (een deel is weggehaald om ruimte te maken op de site).

Hartelijke groeten,
Luc

Contact en meer…

» Email… – voor vragen en opmerkingen
» Contact… andere contactopties
» Disclaimer- Privacy – juridische info

– einde –

Blog # 62…

Mae Ann, Thailand, 18 november 2021.

Eindelijk weer een blog…

De bouw van ons huis nam mij zó in beslag dat ik niet aan schrijven toekwam – de tijd is ook omgevlogen.
Helaas leed mijn schijflust het meest onder de Wereldonrust...

– Wakker geschud – Lichtpuntjes…
– Woongenot… – Huis klaar…
– Plannen gewijzigd…
– “Er was eens..” – de Moraal…

Wereldonrust…

In mijn herinnering was de wereld altijd onrustig, maar dat lijkt nu per dag toe te nemen – (onder meer door gendergekonkel, klimaathysterie en een alles overheersend viruskabaal).

Ik heb serieus geprobeerd inzicht te krijgen in wat nou precies speelt en gezocht naar objectieve informatie – edoch… niets is wat het lijkt en niets lijkt betrouwbaar. Intussen verdwijnen essentiële waarden en waardigheid als sneeuw voor de zon.

Ik kan waarschijnlijk meerdere blogs vullen met verbijsterende constateringen – geen complotwanen. Maar negativiteit is erg ongezond en brengt mij geheid verder van huis. Bovendien, wie ben ik..? – er wordt al zóveel gezegd en geschreven.
Daarom: genoeg hierover voor nu…

Wakker geschud...

Ik kwam dus niet meer tot bloggen.
Drie ongelukjes op rij schudden mij wakker:
(1.) Een forse kopstoot tegen een betonbalk onder het huis – (5 hechtingen).
(2.) Paar dagen later ging ik onderuit tijdens het redden van zakken cement uit een nachtelijke moesson bui – (fikse wonden aan m’n rechter scheenbeen en elleboog).
(3.) In de week erna gleed ik in een betonnen goot – (diepe scheurwond aan m’n linker scheenbeen – 7 hechtingen).

PS – “Bejaren = Bedaren” lukt tegenwoordig uitstekend – alleen… door mijn (bouw-) enthousiasme vergeet ik weleens dat mijn eeuwig jonge geest in een senior lijf woont, haha.
Geruststelling… alle wonden zijn inmiddels geheeld.

Lichtpuntjes…

De uitglijders herinnerden mij weer aan wat meester mij ooit voorhield: “Luc, als je uit balans bent, hou stil en… tel je zegeningen.”

Gelijk had hij, immers, niemand is gediend met mijn gewankel. De wereldtoestand is zoals ‘ie is en verandert niet door mijn getob. Ik kan m’n zorgen best even parkeren en op zoek gaan naar lichtpuntjes.

Welnu, mijn zegeningen zijn voelbaar en zichtbaar…
We zijn gezond en (meestal) blij met elkaar, hebben ruimschoots te eten en een prachtig dak boven ons hoofd. En we genieten met volle teugen van onze fantastische woonplek.

En verder… de toekomst blijft verrassen, zoals ‘ie altijd deed. Daar hoef ik niks aan te doen.
En… “elke crisis draagt kansen in zich”, kunst is om die te ontdekken en benutten…
– dat lukt het best vanuit een kalme, open geest.
[Ik besef dat woorden makkelijk hol kunnen klinken.)

Woongenot…

Vaak gevraagd: ‘hoe bevalt jullie nieuwe huis?’
Ik schreef al: fantastisch – ons huis is ruim en licht en comfortabel en past als een perfecte jas – de plek is paradijselijk – echt zalig om hier te mogen wonen – een droom is uitgekomen.

Stel je voor… elke morgen vroeg kuieren Snuf en ik door de nog slapende heuvels. De nachtgeluiden zijn verstomd en alleen vroege vogels doorbreken af en toe de mysterieuze stilte. Wij schuifelen langzaam onder bomen en bamboe en langs rijpende rijst – Snuf speurt snorkelend naar interessante geurtjes en dropt enthousiast haar sporen – en ik ben een en al verwondering…

Achter de heuvels zwelt het zonlicht en zet eerst de kruinen van reusachtige teakbomen boven ons in een gouden gloed – dan vertoont zij zich triomfantelijk boven een heuvelkam en verdrijft de laatste slierten mist, om daarna ons allen te verwarmen met haar overvloedig stralende licht.
Zou het paradijs mooier zijn..?

Huis klaar…

Een paar dingen moeten nog, bijvoorbeeld afrastering en erfverharding. Onze bouwers zijn alweer enkele weken weg – komen terug als de moesson echt voorbij is. Kunnen wij mooi even bijkomen. (Het is nu ruim een week droog, de mooiste tijd van het jaar komt eraan.)

Ons paradijsje komt eigenlijk nooit af, ideeën blijven stromen en er is altijd wat te doen. We verhuisden voordat alles helemaal woonklaar was, dat is nu het geval (uhmm… ons bed, wat schilderijtjes en een kapstok wachten op mijn actie). Ook de bijbouw (Sala) en het balkonterras zijn klaar, op kozijnen en aankleding na dan.

Aan de voorzijde zijn 3 vijvers gemetseld – in 1 ervan zwemmen al guppy’s en goudvissen. De grootste vijver ligt bij het balkonterras – Sa en Cream noemen dat Papa’s koffiecorner – daarin komen zogenoemde [Japanse] Koi karpers. De 3e is bestemd voor waterplanten. De vijvers liggen op verschillende niveaus en ertussen stromen watervalletjes.

Plannen aangepast...

Dit kan niemand verbazen: onze plannen zijn weer gewijzigd. Eerst wilden we een mini-resort bouwen, toen alleen ons huis, met apart een meditatie-tempeltje en een mini-restaurant en (later) enkele logeerhuisjes.

Onlangs hebben we verder afgeschaald, vanwege de wereldtoestand en snel stijgende kostprijzen.
(Eerlijk gezegd ervaar ik momenteel ook een soort bouwmoeheid.)
Jammer want ons doel was “anderen laten meeprofiteren van deze oh zo heilzame plek”, en daarmee mogelijk wat bijverdienen.

Voorlopig doen we het volgende…
De bijbouw (Sala, ca. 7 x 3,5 m) wordt meditatieruimte / privé tempel – er is een nis voor het Boeddha-beeld.
Hij gaat ook dienen als ontvangst- en eetkamer voor familie en bekenden.
Já – iedereen blijft natuurlijk Van Harte Welkom – Thai zijn zeer gastvrij en flexibel dus dat komt altijd goed.

Het balkonterras is erg ruim (ca. 8,5 x 3,5 m). Daar komt mijn werkkamer – (ik zit nu in de woonkamer). Kan simpel door enkele kozijnen te plaatsen. Misschien wel de fijnste plek, erg rustig met uitzicht over heuvels en rijstvelden.

Op het land telen we al – geelwortel (kurkuma), bananen, lemongras, avocado en andere vruchten.*
Nu het grote bouwwerk gedaan is, hebben we weer tijd voor tuinieren. Sa heeft nog altijd geen werk en kan echt niet stilzitten.

* Winstgevend telen lijkt onhaalbaar – te kleinschalig en er is erg veel aanbod – eigen gebruik en uitruilen maakt het toch zinvol. Onze eigen groenten en fruit zijn biologisch (zonder chemische middelen) en goedkoop. Bovendien geeft het veel voldoening.

Afijn, we zitten niet stil of met de handen in het haar – godzijdank..!!

‘Er was eens..’

.. een man liep door de natuur en kwam plots oog in oog met een tijger. Hij zag het beest net op tijd en vluchtte in een reflex. De tijger sprong hem achterna en de man rende voor zijn leven. Hij raakte in paniek en wist niet meer in welke richting hij veiligheid kon vinden. Ineens was daar een diep ravijn – te laat – de man tuimelde over de rand, graaide wild om zich heen en zijn handen vonden een uitstekende boomwortel – hij greep zich vast en daar hing hij…

Boven hem verscheen hijgend de getergde tijger en onder hem gaapte het dodelijke ravijn. Tot overmaat van ramp scheurde de boomwortel langzaam af. De tijd leek te stoppen en de man keek om zich heen. Zijn oog viel op een wilde aardbeienplant binnen handbereik, en daar… tussen de groene bladeren, glinsterde een volmaakte rijpe vrucht…

Moraal…
Wat ik ook doe en waar ik ook ga en wat ook mijn ambities zijn; alles is onzeker en tijdelijk.
Laat mij daarom genieten van wat nu is en het beste verwachten.
Hier verblijf ik, stil en nieuwsgierig…

Einde blog 62 – dank voor het lezen..!
(Excuses voor het lange uitblijven.)

Hartelijke groeten,
Luc
PS – volgend blog wordt het Fotoverhaal wat ik lang geleden beloofde – staat in de steigers dus volgt spoedig.

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: »» Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: »» Contact…
–  Zie ook: »» Disclaimer- Privacy

—– einde –—

Blog nr. 61…

Mae Ann, Thailand, 4 juni 2021

– Inwijding + Toegift…
– Goed voor elkaar…
– Gehuwd & Spouse-visum…
– Focus op creëren…
– Wanneer foto’s Luc..?

Inwijding…

Hoera, we zijn verhuisd..! – [adres zie » Contact…]

Vaste prik bij een nieuw huis in Thailand: een boeddhistische inwijdingsceremonie, met monniken, familie, buren en bekenden. Begint precies om 9 uur en eindigt rond 12, doorgaans met uitgebreid eten.
9 is een belangrijk cijfer voor Thai – de vorige koning, de geliefde Bhumibol, was Rama IX.

Wij zijn geluksvogels; onze ceremonie was op 9 mei en begon klokslag 9 en hij werd geleid door onze favoriete monnik.
Adjahn Keng is de hoofdmonnik van ‘onze’ tempel – “Wat Mae Ann” ligt 500 m van ons huis.
[Adjahn = meester/leraar, Keng = steengoed.]

Wij hielden het privé en kleinschalig: Adjahn, Sa en Cream en ik – plus een oudere mevrouw (80+) uit het dorp. Zij hielp bij de details, elk dorp heeft namelijk haar eigen gebruiken. Thaise ceremonieën zitten vol animistische uitingen.

De heer-des-huizes heeft een hoofdrol, maar ik ken niet alle ins en outs. Dankzij de voortreffelijke begeleiding van Adjahn en Sa en Cream was mijn bijdrage perfect. Wat er precies gebeurde (en de achtergronden ervan) is teveel om te beschrijven. Het zijn vooral gebeden en offeringen – om toestemming en zegeningen van de buurt-spirits te vragen.

Monnik-recitaties zijn voor mij altijd hoogtepunten. Meestal worden de melodieuze monnik-stemmen via grote luidsprekers het dorp doorgedragen. Nu reciteerde Adjahn ruim 45 minuten aaneengesloten, solo en zonder versterker.
Jammer dat we geen film- of geluidopname maakten – Adjahns’ stem vulde het huis en echode door de vallei en over ons land.
Meest spectaculaire vond ik het steeds snellere tempo – zou menig rapper jaloers op zijn. Ook Sa en Cream waren verbaasd. Na de recitatie hielden we een intense, stille meditatie.

Drie details…
(1) Bij veel ceremonieën wordt katoendraad gebruikt om verbindingen te symboliseren – bekendst zijn de katoenen armbandjes welke bij vrijwel elke ceremonie worden omgebonden – meestal door monniken en soms door ouderen.
De dag voor onze inwijding had Sa rond het huis katoendraad gespannen en de uiteinden daarvan bevestigd aan ons Boeddhabeeld. Tijdens de recitatie hield Adjahn ook die uiteinden vast.

(2) Aan het eind van de ceremonie sprenkelde Adjahn gewijd water – (met geurbloesem en kruiden) – eerst over ons en daarna in alle ruimten van het huis. (De geur van wijwater brengt mij altijd terug bij ceremonieën in een klooster in de Ardennen waar ik ooit mediteerde.)

(3) Tenslotte tekende Adjahn een symbool boven de voordeur – teken dat ons huis is ingewijd. Thai geloven dat dit onheil buitensluit en geluk uitnodigt.

Toegift…

Na het officiële gedeelte keuvelden wij met Adjahn en hij vroeg naar eventuele bijzonderheden.
Wie ons bouwavontuur heeft gevolgd, weet dat er forse tegenvallers en haperingen waren. Ik vroeg mij weleens af: is het wel goed dat we hier bouwen? Dus, ik vroeg of Adjahn daarover iets kon zeggen…  

Adjahn sloot zijn ogen kort en sprak daarna zacht en ‘onder ons’ met Sa en Cream*.
* Thai zijn erg beducht voor boze geesten en Adjahn wilde voorkomen dat de oudere mevrouw hoorde wat hij vertelde. Dat zou namelijk weleens angst in het dorp teweeg kunnen brengen, want…

Ons land ligt op een zogenoemde ‘krachtplek’ – (zijn er meer hier in de buurt) – en het heeft een bijzondere historie. Adjahn noemde details die een helderziende vriendin járen geleden exact hetzelfde vertelde.

“Krachtplek” betekent dat er sterke aarde-energiebanen stromen – (veel kerken en kathedralen zijn op zulke plekken gebouwd). Die energiestromen kunnen heilzaam zijn, maar ook onheil veroorzaken.
Welnu… veel Thai geloven dat zulk onheil wordt veroorzaakt door boze geesten en dát maakt hen bang.

Noot – ik constateer dat (ook) Thaise leiders angst gebruiken om gehoorzaamheid af te dwingen. Veel regels gaan gepaard met: “als je dit niet opvolgt, worden de geesten boos en dat kan nare gevolgen hebben”. (Die angsten zitten diep geworteld – Sa en Cream sidderen soms.)

Goed voor elkaar…

Daarom vroeg Adjahn of ik hier weleens vervelende dromen had. Ik beleef echter eerder het tegendeel; voel mij hier meestal erg goed. Toen ik dat zei, lachte Adjahn en zei “dan is deze plek goed voor jou en ben jij goed voor deze plek – heb geduld en mediteer regelmatig, dan zal het alleen maar beter worden..” – ik voel dat hij gelijk heeft.
Noot – ook veel bezoekers vinden dat onze plek ‘goed voelt’.

Adjahns’ reactie stelde mij dus gerust. Wij hebben al vaker genoten van zijn kwaliteiten en zien het niet als vage hocus pocus* – wel interpreteer ik bijvoorbeeld geesten anders dan de meeste Thai.

* Adjahn doet niks speciaals..! Hij is geoefend in stil zijn en waarnemen wat er op dit moment echt is – iedereen kan dat..!
(.. ook ik! – soms ben ik echter zó bezig met wat er allemaal speelt, dat stil zijn niet meer lukt. Iemand als Adjahn kan dan uitkomst bieden, hij is immers los van mijn sores)

Gehuwd…

Wij zijn getrouwd..!! – op 18 mei jl. werd ons huwelijk vastgelegd in Chiang Mai Cityhall.
Een korte, eenvoudige loket-formaliteit. Twee door ons uitgenodigde getuigen moesten ook tekenen. Verder hebben we er weinig aan gedaan.

Moeilijkste was om een hoofdambtenaar te vinden die 10 (!) handtekeningen wilde zetten. Na een Covid-sluiting gingen op 17 mei de huwelijksloketten weer open. Maar in Mae Rim en de buurdorpen was een lange wachtlijst.
Wij hadden haast, vanwege mijn visumverlenging en eventuele volgende sluitingsrisico’s. Gelukkig vond Sa in de stad een ambtenaar die het wilde doen.

Spouse-visum…

Inmiddels heb ik mijn spouse-visum gescoord – ik mag dus weer een jaartje blijven, een geruststelling..!!
Opmerkelijk; meer papieren nodig dan voor mijn pensionado-visum – vooral omdat nu de eerste keer was.

Focus op creëren…

Nu de formaliteiten achter de rug zijn kan ik mij weer richten op de bouw.
We plaatsten een 1.000 liter buffertank plus drukpomp voor het gemeentewater – dat werkt nu.
(Buffertank omdat de toevoer regelmatig stilvalt; drukpomp omdat de waterdruk soms abominabel is.)

Onze fantastische Birmese bouwers zijn er weer en metselen een voorraadtank voor regenwater. Die moet – samen met andere buffertanks – onze watervoorziening jaarrond garanderen.

Watermanagement…
We hebben veel water nodig. Op een heuvel wonen kost op zich al meer water – het zakt en stroomt immers omlaag. En onze tuinideeën, met vis- en plantvijvertjes, vragen nogal wat water. Erg leuk om dat in goeie banen te leiden – benieuwd hoe het uitpakt.

Noot – boren naar water is uiteindelijk niet gelukt. We vonden water op 60 m diepte, maar dat was te weinig en van gebrekkige kwaliteit. Ik heb verder boren gestopt, omdat de communicatie niet goed liep en het teveel Bahtjes kostte. Mogelijk pak ik het weer op als we gesetteld zijn.

Wanneer weer foto’s Luc..?

Ik weet dat sommige van jullie naar foto’s uitkijken, maar binnen- en buitenshuis overheerst de chaos en er is te weinig klaar.
Bijvoorbeeld – er zijn nog geen keukendeurtjes en –kastjes. Ook hebben we nog geen bed – we slapen op een oude matras op de vloer. Geruststelling: ik slaap als een roos.

Het is hier ook adembenemend stil – hoewel…
Laatst had het overdag geregend. De nacht erna werd ik om 2 uur wakker van een enorm kabaal. Dacht dat er regen op het dak kletterde maar… toen ik buiten kwam bleek een kikkerkoor in de rijstvelden een gratis concert te geven.

Noot – In Nederland lag mijn huis hemelsbreed 1 km van duinen en strand. Daarvóór lag de zogenoemde slaperdijk met daarachter de waterbank – (in de winter soms een fantastisch schaatsplas). Daar woonden brulkikkers en ook zij wekten mij regelmatig.

Einde Blog 61 – dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …