Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 15… – 11 december 2015

^ Foto boven: de goudgerijpte rijst op ons land is inmiddels geoogst.

Blog nr. 15…

Mae Rim, Thailand, 11 december 2015.

–  Stilte – bijna 6 maanden…
–  Thuis-retraite – Bewustwording… (+ Bijlage)
–  Vegetariër…
–  Bezoek & Bijverdienen…

“Hoe gaat het nou Luc?”
… deze vraag kreeg ik regelmatig. Welnu, het gaat goed met ons – dank jullie wel..!
We zijn de regentijd gezond doorgekomen en genieten nu van de koelere, droge periode. De moesson was niet echt nat, er is überhaupt weinig regen gevallen dit jaar. De grote waterreservoirs staan historisch laag en men maakt zich grote zorgen voor het komende jaar.

Noot – beetje laat maar uit een goed hart…: Hartelijk Dank voor de warme reacties na het niet doorgaan van de bouw van ons nieuwe huis..!

Nederige Stilte…

Het stoppen van de bouw plus het verdwalen van de zoon van een vriend maakten mij Nederig en Stil. De bouwstop bleek achteraf een enorme zegen en de zoon werd op de nipper gevonden, en toch…

Uit de vorige Blog: “naïviteit en ambitie hadden me in een droomrijke slaap gesust” – ik vroeg mezelf af: “welke lessen kan (moet) ik hieruit leren..?” Later ontstond de vraag: “waarom laat ik mezelf toch zo makkelijk meeslepen door m’n ambities of de verhalen van anderen?”
Ik wilde daar eens ‘goed-voor-gaan-zitten’ en koos voor een Blog-stilte – die duurde bijna 6 maanden.

En nu..? – ik voel me goed en vooral rijk gezegend..! – ben (weer) veranderd, gegroeid, gerijpt en vond antwoorden op een aantal vragen. Trouwens, onze huidige woonplek is zo stil dat rust en rijping wel móesten ontstaan.

Thuisretraite…

Het werd een serieuze Thuis-retraite die eigenlijk nog voortduurt – (Sa knipte me bijna kaal en de eerste maanden droeg ik vaak witte kleren). Ik heb zelden contacten buiten ons gezin, mediteer minimaal 3 keer per dag en ga regelmatig naar een tempel. In ons ruimere huis kon ik eindelijk m’n boeken kwijt, ook daarin vond ik nieuwe inzichten. Verder volg ik lessen via internet en een paar ochtenden per week klus ik op ons land. Het was een intensieve periode, de tijd is omgevlogen.

Noot: Ik weet nu waarom retraites in een tempel of speciaal oord makkelijker zijn dan thuis. Ook tijdens mijn vroegere kluizenaarsleven in Nederland was bezinnen makkelijker. Hier in huis gebeurt weleens iets wat me afleidt, zeker met 2 puberende meiden – (door de week ben ik overdag alleen). Anderzijds is het in Azië heel gewoon om meditatief bezig te zijn*. De eerste weken deden ‘mijn’ dames trouw mee bij mijn avond-sessies – ook in witte kleren – Sa doet dat nog steeds.

* Cream is vanmorgen (vrijdag 11 december) om 4 uur met haar school afgereisd naar het (10e) jaarlijkse meditatie-event “V-Star – Change the World”. Ruim een miljoen(!) Thaise schoolkinderen mediteren zaterdag bij de imposante Dhammakaya-tempel bij Bangkok – het motto: ‘samen kunnen we de wereld veranderen’. Niet alle Boeddhisten zijn hier enthousiast over, sommige vinden het showelement ongepast. Ik vind het prachtig en indrukwekkend hoe soepel, gedisciplineerd en vanzelfsprekend zo’n event hier verloopt.
(Er zijn diverse YouTube filmpjes over… » hier één van de BBC…)

Bewustwording…

De retraite bracht me dus veel goeds, al kan ik niet precies onder woorden brengen wát – ik ervaar meer rust en overzicht.

Noot: ik twijfelde lang of ik hier meer over durfde schrijven. Het gaat over persoonlijke ervaringen en inzichten en die zijn wellicht discutabel en kunnen verkeerd begrepen worden. Er niet over schrijven voelde echter ook niet goed. Deze Blogs gaan immers over ‘mijn ontwikkeling en ervaring’, waarover ik schrijf in de hoop dat anderen er iets aan hebben.

[uitgehouwen Boeddha]

Vegetariër…

In de 4e retraite-week voelde ik me onprettig en pafferig. Bij nader inzien at ik niet goed en m’n oefeningen (Tai Chi) deed ik steeds minder – tijd voor verandering!
Ik oefen weer dagelijks en experimenteer met een ander dieet. Eerst probeerde ik koolhydraatarm maar dat beviel slecht. Momenteel eet ik zeer weinig vet, ook geen olie, en geen vlees, eieren en zuivel; wel veel groente, fruit en koolhydraten (muesli, pasta’s en brood, aardappelen en natuurlijk rijst). Mijn lijf is inmiddels ruim 5 kg lichter en voelt gezonder.
Ik ben nu dus vegetariër, hoewel niet fanatiek of principieel. In boeddhistisch Thailand niet speciaal en niet moeilijk*. Dit wil ik nog 3 maanden volhouden en zien wat het met me doet – gaat overigens heel makkelijk.

* Er zijn volop verse (biologische) groenten en een keur aan fruit te koop – sommige groente en fruit-soorten zijn in NL niet verkrijgbaar.

Bezoek…

Tot voor kort hoopten we dat een toenemend aantal gasten ons wilden komen bezoeken – (gestimuleerd door deze site en mond-tot-mondreclame). Onze wens: een kleinschalig ontvangst- en begeleidingspunt opbouwen, ook om wat bij te verdienen.
Inmiddels zie ik dat het niet van de grond komt en ook niet meer kan – teveel gedoe, mede omdat ik ouder word. Recente ervaringen met vrienden waren belangrijk in dit verband. Enkele ‘bijna teleurstellingen’ pakten gelukkig goed uit. Tegenvallers zijn nooit uit te sluiten, maar commerciële gasten zijn kritisch, terecht. Bevriende relaties zien misschien wel wat door de vingers, echt professioneel wordt dat anders – men verwacht topkwaliteit en perfectie, ook al houden we de prijzen laag.

Kortom, we investeren hier niet meer in. Natuurlijk blijven we graag familie en bekenden ontvangen en helpen, maar om er zakelijk iets van te maken laten we los.

Noot: door mijn recente ontwikkeling kregen ambities en plannenmakerij een andere betekenis. Ik lijk nu pas in staat om me te kunnen ‘overgeven aan het leven’ – wát een zegen..!

Bijverdienen…

Toch is het voor onze financiële gezondheid goed als we wat kunnen bijverdienen – mede vanwege mijn inschatting dat werk uit Nederland voor mij zal afnemen. Bovendien kan Sa absoluut niet stilzitten. Met haar massagediploma’s kan ze in de praktijk helaas weinig. Vrijwel alle betrouwbare jobs* zijn in Resorts of Hotels. Dat betekent 6 dagen per week werken tot minstens 9 uur ’s avonds en dat past niet in ons familieleven. Ze werkte een poosje freelance in een kleine salon, maar daar werd ze soms ’s avonds om 8 uur opgeroepen voor een uurtje werk (voor 1,50 – 2 euro).
* Sommige salons bieden ook seksueel getinte massages, zonder dat ze het openlijk melden, daar moet je dus eerst achter komen.

Sa werkte ook als werkster. Dat ging telkens na een poosje mis. Dan voelde zij zich gebruikt – Thai kunnen zich erg neerbuigend gedragen – en verdiende weinig (7,5 – 10 euro per dag).
Afijn, Sa volgt nu een Bakkerij-opleiding. (Ook in Thailand: gratis onderwijs voor volwassenen.) We hopen dat ze daarmee iets kan, bijvoorbeeld een koffie-thee-shopje met eigengebakken producten. We houden de moed erin en vertrouwen op de toekomst..!

Hier eindigt deze Blog – Dank voor het lezen..!

Fijne Kerst & Oud & Nieuw & een Prachtig 2016..!!!

[zonsopkomst Mae Rim]

We wensen je / jullie een mooie decembermaand toe…

Hartelijke Groeten, ook van Sa & Cream & Ice…
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email:  » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 14… 18 juni 2015

Blog nr. 14…

Drastisch en Rigoureus…

Mae Ann, Thailand, 18 juni 2015.

–  Voorlopig geen (eigen) huis..!
–  Wat nu..? – Ander huis…
–  Nóg heftiger..!!!
–  Nederig – Schrijfpauze…

Voorlopig geen (eigen) huis…

Drastisch besluit – Rigoureuze omslag: de bouw van ons nieuwe huis is door mij gestopt en we verhuizen uit Mae Ann. “Hoe kan dat nou Luc!?” – een verhaal met veel versies, hieronder één…

In Blog 12 + 13 beschreef ik hoe een droom leek uit te komen: na 3 jaar vonden we een fantastisch stuk land en gingen daar onze droomplek van maken.
Kort erna werd ik onthutst wakker: ons huis bouwen bleek onhaalbaar, het zou een financieel fiasco worden – de definitieve offerte was 30% hoger dan eerdere ramingen, ruim 50% als ik de slechte eurokoers erbij betrek. We probeerden het ontwerp nog aan te passen, maar ik ontdekte al gauw: “dit huis wil ik helemaal niet!”
Achteraf kan ik zeggen: ‘ambitie en naïviteit hadden me in een droomrijke slaap gesust’ – of: de wens was de vader van m’n overtuigingen geworden.

Teleurgesteld..?
Ja..! Inmiddels ben ik dankbaar en opgelucht omdat we er op tijd achter kwamen en de financiële schade beperkt is (al is elke zinloos uitgegeven Euro/Baht ‘zondegeld’). Het is een les, de zoveelste – mijn credo: “alles gebeurt met een reden en om mij te dienen”
– en: “ik ben nooit te oud om… te leren / opnieuw te beginnen”
– en: “beter ten halve gekeerd dan …”

Wat nu..?

Dit huis gaan we nooit bouwen, het ontwerp ging in de prullenbak. Op het land gaan we telen en er goed voor zorgen. We nemen afstand en tijd voordat we beslissen: land verkopen of er alsnog op bouwen – (ander ontwerp, andere manier).

Ander huis..

Vorig jaar spraken we af: ‘niet nóg een regenseizoen in dit kleine en vochtige huis’. Nu vonden we snel een ander huurhuis buiten Mae Ann – vanaf 1 juli wonen we daar, voorlopig voor 1 jaar.  Ons ‘nieuwe’ huis heeft prettige voordelen – (perceel 1.600 m2, ook in de natuur en rustiger dan ons huidige huis):
–  6 km dichter bij de stad – gunstig ten opzichte van scholen en werk
–  2 x zoveel woonoppervlak – 2 woonkamers + 3 ruime slaapkamers (2 met airco), alle kamers parket, 2 badkamers, en een binnen- + buitenkeuken
–  Het is van steen – schoon en droog – minder stof en vochtproblemen (schimmels en luchtwegen)
–  En… de huurprijs is bijna 20% lager!

Opmerkelijk: ik logeerde er eind 2007, toen ik voor het eerst in Thailand kwam!

Nadelen
Vanzelfsprekend is ook dit huis niet volmaakt…
–  In Mae Ann kon bezoek vlakbij ons logeren in een vakantiehuisje – hier niet zó dichtbij
–  Daar liggen minstens 4 natuurlijke wandelroutes naast de deur – hier hooguit 1.
Meer zaken zijn hier niet perfect, maar per saldo vinden we het een grote vooruitgang. We zijn al volop aan het schoonmaken en pakken.

[Foto hieronder: ons ‘nieuwe’ huis – de tuin is nog niet gedaan, sorry]

Heftiger..!!!

Misschien denk je nu “wat een drama” of “sneu dat jullie bouw niet doorgaat”. Maar ik ontdekte opnieuw: alles is relatief..! Nieuwe gebeurtenissen hebben onze huisperikelen namelijk alweer naar de achtergrond gedrongen.

Vorige week hadden we een heftige ervaring. De zoon van een vriend ging mediteren in een bergtempel, maar hij kon het niet aan*. Wij haalden hem op om bij ons tot rust te komen. Vervolgens verdwaalde hij bij een wandeling hier in de buurt en sliep een nacht bij een bergbeekje, in de buurt van een bergtempeltje. Wij maakten ons grote zorgen, zochten de omgeving af en meldden zijn verdwijning aan ouders en politie. Gelukkig werd hij de volgende dag door opgetrommelde vrijwillige boswachters gevonden. Hij was echt van slag. Zijn ouders kwamen naar Chiang Mai om hem op te halen. Ze zijn alweer ‘goed en wel thuis’ in Nederland.

Bevestiging: sferen en symbolen in en bij ‘religieuze plekken’ kunnen onze lichaam-geest harmonie zwaar op de proef stellen – als ik er te licht over denk of provocerend mee omga, kan m’n mentale balans zelfs flink in de war raken. Veel Boeddhistisch-animistische (berg)tempels hier in de omgeving horen tot zulke plekken.

Nederig nadenken…

Ook deze ervaring gaf me belangrijke inzichten – een oosters gezegde: “Wijsheid die je hebt ervaren maakt je niet geleerd, ze maakt je nederig” – en zo voel ik me nu: Nederig.
Ik denk na over alle ervaringen en vraag mezelf af: ‘welke lessen kan (moet) ik eruit halen..?’

Schrijfpauze…

Nederigheid en Nadenken maakten me weer stil en brengen me nu tot een schrijfpauze. Hoelang deze duurt en waar hij toe leidt kan ik niet voorzien. Ik hou jullie op de hoogte.

Noot: de beloofde Thailand-info komt spoedig op de site en… natuurlijk blijf ik  ingaan op reacties en vragen..!

Hier eindigt Blog nr. 14 – bedankt voor het lezen.

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

– klik hier op » Luc@lucaalbrecht.nl… en stuur mij een email.*
– overige opties – ga naar » Contact…
– zie ook » Disclaimer- Privacy…

* opent een bericht aan mij – gewoon invullen en verzenden!

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 13… – 26 april 2015

Blog nr. 13…

Mae Ann, Thailand, 26 april 2015.

– Het gaat goed..! – Droog & Heet…
– Vakantie, Songkran en Bezoek
– Geluk aan onze zijde…
– Landscaping – Resultaat..?
– Vragen & Nabranders…
– Foto-reportage…

Het gaat goed..!!!

Voordat ik losbarst over onze belevenissen als nieuwbakken-grond-bezitters, eerst wat feitjes – kreeg vragen uit Nederland, vandaar…

Het gaat goed met ons..! – we zijn Gezond & Wel en beleven veel voldoening aan onze woonplek in wording. Ik ben daar vaak en Sa ook, als ze geen ander werk doet.
Sa helpt bij de vakantiehuisjes vlakbij ons, als er gasten zijn. Ook helpt ze een vriendin met schoonhouden van een villa op het Spa-resort hier in Mae Ann.

Droog & Heet…

Vanaf december was het Droog en sinds februari Heet, vaak boven de 40° C. Twee weken geleden werd het even ietsje koeler, ca. 35°. Nu is de hitte weer terug, met in de middag soms een verfrissend buitje*.

* Thailand heeft 3 Tropische sub-klimaten; bij ons in het noorden een zogenaamd Savanneklimaat, in het zuiden een Moessonklimaat en in enkele gebieden het Regenwoudklimaat.
Savanneklimaat betekent: winters droog en zomers regelmatig regen met een piek tijdens de moesson; Moessonklimaat heeft een echt regenseizoen en een lange droge periode; Regenwoudklimaat is feitelijk altijd nat. De weer-omstandigheden vertonen tegenwoordig extremen, ik vermoed het gevolg van de ontbossing – ca. 60 jaar geleden was Thailand ruim 60% bebost, dat is nu nog 15%(!) – er wordt nog steeds illegaal gekapt.

Dit jaar duurde de droge periode erg lang, een visvijver bij ons huis is drooggevallen – (kort ervoor leeggevist) – volgens onze huisbaas niet eerder voorgekomen.
Op ons land zijn aarde en natuur kurkdroog – de klei-leem-aarde lijkt opengebarsten beton en de natuur ziet er uit als hooi. Wel wonderbaarlijk hoe snel het land na enkele regenspetters groen wordt. Volgens mij omdat er weinig onkruidverdelging plaatsvindt*, in de aarde zit een rijke hoeveelheid en variatie zaden en levende wortelresten.

*) Vanwege de kosten worden chemische middelen zelden en selectief toegepast en wieden en maaien gebeurt enkel als het hoognodig is.

Vakantie, Songkran en Bezoek…

De kinderen hebben grote schoolvakantie – die valt in de heetste maanden maart en april. Ice is bij  de familie in Chon buri en nichtje Am werd door oma [Yaai] weer bij ons gebracht. Am is even-oud als Cream en ze zijn samen opgegroeid. Nu volgen ze de summer-course op Cream s’ school, korte schooldagen met een luchtig programma.

[Foto: Am + Cream (r) – beide 10! – zwartgelokte engeltjes in de tempel, daarbuiten smartphone-verslaafde pubergiegels – soms ondeugend, meestal zorgzaam en prettig gezelschap..!]

11 – 16 april was het Songkran-feest  – traditioneel Thais nieuwjaar – ook Waterfeest genoemd omdat er veel met water wordt gespeeld en gegooid: alles en iedereen wordt overspoeld en gewassen, dat leidt tot vrolijke waterballetten op straat. Songkran is voor Thai misschien wel het belangrijkste feest van het jaar, het leven ligt ruim 4 dagen stil (denk maar aan Carnaval of 4 dagen Koningsdag in Nederland).

11 – 13 april kwam klant-vriend Ronald op bezoek – 3 intensieve dagen waarin hij het Thaise leven beleefde – hij vond het prachtig en wij genoten..!

Nu naar de vorderingen op onze plek…

Geluk aan onze zijde…

Qua eigendomsrecht hebben we 2 soorten land: 1. land met zogenaamde “Chanot”-titel en 2. land met “Sor-Tor-Kor”-titel. Het laatste is feitelijk geen eigendom, daarop hebben we een langdurig gebruiksrecht, de staat / koning blijft eigenaar.
In dagelijks taalgebruik spreken we over “land met Chanot“ en “land zonder Chanot”. Eigendom van ‘land met Chanot’ staat geregistreerd bij het Landoffice (Kadaster), het gebruiksrecht van ‘land zonder Chanot’ is geregistreerd bij het plaatselijke dorpshoofd en tegenwoordig ook bij het forest-department, dit ministerie gaat over natuurbeheer.

Kopen van land zonder Chanot is riskant: familie van vorige eigenaars kunnen het terugeisen. Dit land wordt na overname (van het gebruiksrecht) nagemeten in het bijzijn van het dorpshoofd, een ambtenaar van het forest-department, én de vorige eigenaar en buren van het land (eventuele grensgeschillen worden dan ter plekke beslecht en beschreven).

Verrassing – bij nameting van het land zonder Chanot bleek dat dit nooit eerder op naam van een familie stond. Daarmee is terugeisen uitgesloten. Bovendien bleek dit land ruim duizend m2 groter dan gedacht. Het geluk wat we bij de koop al beleefden bleef dus aan onze kant.

Landscaping…

Bij het schrijven van de vorige Blog waren we al bezig met opschonen van het Bamboebos. Intussen maakte ik een ontwerp voor de inrichting van het land.
Het lijstje doelen begint met: Welzijn van Land en Omgeving & Voorspoed en Voldoening voor bewoners en bezoekers… vervolgens:
1. De Mae Ann-eigen ‘rijst-terras-coulissen-sfeer’ zo goed mogelijk intact laten of versterken
2. Erosie en verval tegengaan
3. Waterlopen verbeteren en verleggen en nieuwe graven
4. De lotusvijver restaureren en voorkomen dat die weer dichslibt
5. De plek waar ons huis komt ophogen (uitzicht en droge voeten)
6. Vijvers aanleggen (voor de sier en watervoorraad en om onze eigen vis te telen)
Een uitdagende piekerpuzzel – een vriend schreef: “houdt ons jong Luc” – gelijk heeft ie: ik voel me er prima bij..!

Vóóraf moesten we een obstakel overwinnen: land zonder Chanot mag Niet worden afgegraven, op stiekem toch doen staan pittige (gevangenis)straffen. De juiste connecties en acties brachten uitkomst; een mand vol zoete broodjes (+ een handvol zilverlingen) overtuigde gezagsdragers van onze goeie bedoelingen… agenten bleven uit de buurt en de controle-heli vloog niet over ons land in de tijd dat we bezig waren.

Resultaat..?

Het resultaat is fantastisch, in onze ogen..! Na vele uurtjes hakken, snoeien en branden, én ruim 12 dagen graven en baggeren van een door mij gedirigeerde graafmachine*, ontstaat in onze minivallei een heus Noord Thais Bamboe-Water-Rijst-Landgoed – (nu nog kaal, mede door de droogte).

[Foto: de graafmachine werkt aan de lotusvijver en Sa verbrandt snoeiresten bovenaan de helling ]

* Bij het plaatsen van een betonnen drempel communiceerde ik even slordig met de graafmachinist. Het puntje van m’n linker-pink raakte bekneld, daaraan zit nu geen nagel meer en een botje was beschadigd – mijn fout dus. (Gespalkt en gehecht in een ziekenhuis en alweer bijna genezen.) Mag van geluk spreken, het had m’n hele hand kunnen zijn.

[Door al het gegraaf uit zijn (of haar?) hol verdreven en met één klap verslagen: ruim 2 m slang. Buitenkans voor de Thaise bouwers, na werktijd ging hij op de BBQ.]

Perfectionist..?

Sommige Thai (en Nederlanders) vinden mij een perfectionist. Mijn instelling: ik hou niet van half werk en als je toch bezig bent kun je het maar beter goed doen. Dat resulteert wel eens in extra werk of zelfs overnieuw doen, ook nu. Toen de  graafmachine-baas zei: “wat je wilt is 3 dagen werk” dacht ik: “dat worden er wel 10” – het werden er 12 en het is nog niet klaar. Voor veel Thai is dat onmogelijk en onbegrijpelijk, ook voor Sa; zóveel moeite (en kosten) kunnen en willen ze zich niet veroorloven – “waarom zo moeilijk en perfect (kostbaar) als het makkelijk (goedkoper) kan?”

Ik leerde dat het goed is om naar hen te luisteren en soms mee te bewegen – Da Vinci zou ooit hebben gezegd: “simplicity is the ultimate sophistication”  of, een Nederlands gezegde: “eenvoud is het ware”, en zo is het..! Een voorbeeld: een waterstroompje temperen lukte beter met een paar zandzakken dan met een (kostbare) betonconstructie.
Noot: de kleigrond, soms smurrie-achtig loopzand of betonachtige leem, gedraagt zich anders dan ik gewend ben – als het droog is krijg ik er geen schop/spade of schoffel in* en als het nat is lijkt het zompige boter.
* Steekschoppen /-spades en schoffels zie je hier niet, voor vrijwel alle aard-werkzaamheden wordt een ‘hak’ gebruikt, zeer effectief gereedschap.

Tot zover over ons landgoed, in een volgende Blog over ons huis.

Fotoreportage…

Ik maakte een fotoreportage over de vorderingen met de onderwerpen:
– Hakken, Snoeien en Branden
– Graven & Baggeren
– Resultaten…
>> Ga naar: Blog nr. 13a – Foto’s…

Vragen & Nabranders…

Regelmatig valt de vraag: “Kom je nog naar Nederland Luc?” – wel, ik heb het hier goed en de bouw houdt me bezig, dus… Nederland bezoeken staat niet bovenaan m’n actielijst.
Andere vraag: “je schrijft over Geluk en Wondertjes, maar, zijn er geen moeiten of tegenvallers..?”
Oh ja, aan moeiten en zorgen geen gebrek, kan er wel een paar Blogs mee vullen, bijvoorbeeld:
– Door de hitte ben ik ’s morgens om 11 uur uitgerangeerd, dan vlucht ik onder een parasol in de schaduw van bamboe of bomen maar ook daar heerst de schroeiende sauna – ik ben ’s avonds verlept en uitgeput, Sa en andere Thai gaan de hele dag door en zijn ’s avonds nog redelijk fit..!
– Taal en cultuur-inzicht-verschillen vragen het uiterste van mijn tact en geduld – soms grijp ik vertwijfeld in m’n haar en wil ik vluchten – anderzijds leidt het tot komische situaties en anekdotes;
– Er is nog meer… lees hieronder maar over de Kosten- & Koersontwikkeling.
En toch… de vreugde van scheppen en het vooruitzicht straks op deze droomplek te mogen wonen, winnen van zorgen en frustraties.
Trouwens, liefst tel ik m’n zegeningen (dat zijn er veel), dat werkt als een heilzame hefboom die ‘knelpunten transformeert en de moeite waard maakt’ – het brengt me bij optimistische, vindingrijke energie waarmee kansen en oplossingen zichtbaar en bereikbaar worden.
(Van de Boeddhistische Thai leerde ik: richt je aandacht op het positieve, blije en luchtige en negeer het deprimerende, dat werkt bevrijdend en maakt het leven makkelijk en vreugdevol.)

Kosten- & Koersontwikkeling
Toen we het land kochten kreeg ik 42 Thai-Baht voor 1 Euro, dat is nu 33 / 1, dus bijna 25% minder (toen ik in 2007 kwam was de koers ca. 50/1). Door de bouw-hype en andere oorzaken zijn sommige prijzen hier sterk gestegen – (andere zijn gezakt, een liter diesel kost nu minder dan 1 Euro!).
“Of en hoe ik daaruit kom?” – eerlijk gezegd weet ik het niet precies maar: ik maak me geen zorgen en ben (we zijn) vol goede moed – en alert op wat gebeurt. Om buiten de gevarenzone te blijven maakten we een prioriteiten lijstje, eerst doen wat echt nodig is en al het andere later, als het (financieel) kan. En verder… we leven zuinig en eenvoudig en vanuit de instelling dat ons geluk niet ‘afhangt’ van materiële en consumptieve zaken.

Noten:
1. Boven woon- en leef-genoegens biedt onze nieuwe plek natuurlijk ook financiële voordelen – bijvoorbeeld, na de verhuizing betalen we geen huur meer en het land gaat ons vast en zeker (relatief goedkoop) groenten, fruit en vis leveren – ons huishoudboekje ziet er straks gunstiger uit…
Sa ’s zus vertelde laatst dat de familie in Chon buri ruim een maand lang geen voedingsmiddelen had gekocht in de supermarkt. Hier leven vele nog van wat de natuur hen (gratis) biedt, ze telen het zelf of plukken en vangen het van de velden en uit het water in de buurt.

  1. Ik denk weleens dat de langdurig stagnerende economische situatie bedoeld is – een kans biedt – om het ‘kannibaliseren’ van onze mooie moeder aarde in te perken, of ons wil laten beseffen dat ongebreideld consumeren niet veel van doen heeft met gelukkig zijn.

Hier eindigt Blog nr. 13 – er borrelt nog veel, maar…“genoeg voor vandaag”.

Volgende Blog….

Gaat over:
– Onze nieuwe woning
– Ons bezoeken – regelmatig ontvang ik vragen als: “kunnen we jullie bezoeken Luc?” en… “wat zijn de kosten..?” – ik werk aan antwoorden en info.
– M’n website is recent aangepast – er staat al (weer) iets over bezoek ontvangen. Binnenkort verschijnt er ook een hoofdstuk ‘Thailand info’.
– Waarden & Wijsheid – verschillende lezers ‘kijken uit naar’ schrijfsels over waarden en wijsheid die ik ontdekte in Thailand of het Oosten – ook daar broed ik op.

Enfin, ik ben nog niet uitgeschreven, dus: wordt vervolgd…

Hartelijke groeten uit zonnig & warm Mae Ann,

Luc

» naar de foto’s…

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 12… – 24 december 2014.

Blog nr. 12…

Mae Ann, Thailand, 24 december 2014.

Hoera… onze eigen plek in Mae Ann..!!!

Na ruim 3 jaar is het Gelukt: we zijn blije bezitters van een prachtige plek in Mae Ann..!
Ons geduld werd lang beproefd en is nu fantastisch beloond, een droom is uitgekomen!

In de vorige Blog schreef ik over de verwachting dat we gauw onze plek zouden vinden. Feitelijk hadden we toen al beet maar ik durfde er niet over te schrijven, bang dat het weer niet door zou gaan. Hierna…

– Net een Kerstverhaal…
– ‘Ons land’ – bestaat uit… en ligt ideaal…
– Onze Kerstwens aan Iedereen…
Bijlagen:
– Over wondertjes en cadeau ’s…
– Foto’s...

Net een Kerstverhaal…

Begin november waren we ‘toevallig’ bij onze huisbaas toen iemand belde die moest afzien van de koop van een stuk land. Wij kregen dat stuk meteen aangeboden, gingen kijken, beslisten ter plekke en deden snel een aanbetaling…

Omdat het voorlopige contract lang ervoor was getekend (door de 1e koper) moesten we na enkele dagen betalen en overschrijven bij het Land-office (Kadaster).
Toen we daar kwamen bleek één van de verkopers te jong – het land komt uit een erfenis en een erfgenaam moet hier 20 zijn voordat hij mag verkopen. Een mooie regel, maar wij moesten weer ruim 3 weken wachten. Riskant, want hier is een voorlopig contract niet zo zeker als in Nederland – als er iemand met een beter bod kwam hadden wij het nakijken. Die kans was er want de prijs was laag – (daarom durfde ik er niet eerder over te schrijven). Spannend tot het laatst…
» Naar het verhaal: » ‘over wondertjes en cadeaus’…

‘Ons Land’…

… bestaat uit 3,5 Rai* Rijstland + 2 á 3 Rai** Bamboebos op een aansluitend gelegen heuvel. Het rijstland ligt op velden en terrassen die onder water staan tijdens de teelt – Paddyfields, in Indonesië Sawa’s genoemd. Onze plek maakt deel uit van enkele erg rustig gelegen minivalleien die bij de onze samenkomen.

* 1 Rai = 1.600 m2 – dus we beschikken over ca. 10.000 m2 land.
** Het Bamboebos is land met ‘gebruiksrecht’ met agrarische bestemming – dus geen eigendom.
Van dit land gaan we binnenkort de grenzen controleren met de vorige eigenaar + het dorpshoofd + de buren(!) en als er discussie komt, kúnnen de grenzen nog wijzigen.

Ideaal gelegen…

Om en door de rijstvelden lopen beekjes en kanaaltjes waar het hele jaar water door stroomt (zeldzaam in Mae Ann!). In de velden ligt een dichtgeslibde lotusvijver – die gaan we natuurlijk in ere herstellen. Het Bamboebos is op een heuvel aan de noordzijde. Ons nieuwe huis komt op een plek tegen het bamboebos, daarvandaan hebben we uitzicht naar oost, zuid en west – naar oost en zuid liggen heuvels, west biedt ver uitzicht en de zon tot ’s avonds laat. Al met al prachtig en gunstig: voor de gezondheid – én… volgens de Chinese Feng Sui principes van geluk en voorspoed.

Vrolijk Kerstfeest en een Fantastisch Nieuw jaar..!!!

“We wensen Iedereen heel fijne Feestdagen
&
Vreugde, Vertrouwen, Voorspoed, Gezondheid & Geluk in 2015…”

Hartelijke groeten uit Mooi Mae Ann van…

Luc (& Sa & Cream & Ice)

PS: Wij konden niet dromen dat we voor het eind van 2014 deze mooie plek zouden vinden. Het vervolg zien we vol vreugde en vertrouwen tegemoet.

» Naar het verhaal: » Bijlage (a) ‘over wondertjes en cadeaus’...

“Beeld zegt meer dan woorden”
» Ga naar: » Bijlage (b): Foto’s…

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 11… – 3 dec. 2014.

Blog nr. 11…

Mae Ann, Thailand, 3 december 2014.

–  Niet naar Chatsoengsao… – En nu..?
–  Bezoek uit NL…
–  Bijzonder concept…

In de vorige Blog schreef ik dat we naar het zuiden zouden gaan, naar de familie in Chon buri. Daar vlakbij, in Chatsoengsao, hebben we land en we gingen kijken of we daar willen wonen.
Welnu, het bezoek was gezellig en verhelderend: we weten nu wat we willen…

[Foto hieronder: ‘ons land’ in Chatsoengsao is overdadig groen]

Niet naar Chatsoengsao…

… we gaan niet in Chatsoengsao wonen! – de belangrijkste redenen: ik voel me er niet thuis – de plek en streek passen niet bij mij, of ik niet bij de plek en streek.
Tastbaarder argumenten: de plek ligt ongunstig qua zon, uitzicht en afstand naar de ‘bewoonde wereld’; de hitte, 5 – 8 graden warmer maakt echt verschil; rondom Bangkok is veel drukte en vervuiling én… voor mij is de leefsfeer er minder aangenaam.

Teleurgesteld..?*
Ja, enerzijds wel – anderzijds was het goed om vast te stellen: “dit is het echt niet” – hoeven we onszelf later niets te verwijten.

* Opmerkelijk: ik moest het eerst weer zien om tot deze conclusie te komen – vanbinnen ‘wist’ ik het al. Het verbaasde me dat ik die realiteit was vergeten. In m’n fantasie waren allerlei mooie (onechte) beelden ontstaan – nogmaals de les of bevestiging: m’n creatieve denken houdt me makkelijk voor de gek!

En nu..?

De heldere conclusie zorgde prompt voor een omslag. Ik heb een laatste stuk twijfel afgelegd en ook Sa wil nu liefst in het noorden settelen – emigreren, alsof een Friezin naar Limburg verhuist. Cream en Ice wilden sowieso graag in Chiang Mai blijven.

Ook het zoeken naar dé woonplek is veranderd, alsof er iets is ‘verschoven’. Ik ben veel relaxter, wellicht mede dankzij het volgende. Toen we vanuit het zuiden thuis kwamen sprak onze huisbaas mij aan: “Luc, mijn vrouw en ik willen jullie helpen om een plek in Mae Ann te vinden, we hebben je nodig hier!”
Noot: zij bezitten veel land en zijn bezig met bouwen van vakantiewoningen. Ze hopen dat wij hen willen helpen met buitenlandse gasten. Dat doen we natuurlijk graag – Sa helpt nu al met schoonmaken en inrichten. Ook vervullen ze een belangrijke rol in het dorp en bij de tempel – gunstig bij onze verdere inburgering.

Momenteel krijgen we telkens mooie plekken aangeboden – ik ben dan ook overtuigd dat we binnenkort dé woonplek gaan vinden. Misschien denk je nu: “dat schrijft je al ruim 3 jaar Luc, nu ‘eerst zien dan geloven’…”. Terecht, dat vinden wij ook: we zijn blij met elk mooi aanbod maar juichen pas echt als we eigenaar zijn van de plek die past.

Bezoek uit Nederland…

Voordat we teruggingen uit Chon buri hebben we Nederlandse vriend Raymond opgehaald in de buurt van Bangkok. Hij is onafhankelijk specialist in de reis-, vakantie- en accommodatie-business en maakte een oriëntatiereis van 2 maanden door Azië.

Raymond is ruim een week bij ons geweest, eerst 2 dagen bij de familie en daarna meegereden naar Chiang Mai. Over die rit deden we 3 dagen en onderweg vonden we de mooiste plekjes. Daarna hebben we hier de omgeving verkend.
Meer dan 80% wat we bezochten was ‘niet toeristisch’ en we zagen veel authentiek Thais leven. Raymond s’ reactie bij zijn vertrek: “ik heb erg genoten, wat een verademing om het gewone Thaise leven buiten de ‘platgetreden paden’ te kunnen beleven… ik heb dingen gezien die ik anders nooit zou zien.”
Op mijn excuses voor de soms Spartaanse omstandigheden en de drukte van onze familie zei Raymond: “heeft me niet één keer gestoord – dat maakte het juist leuk en ontspannend!”

Ja, ik zeg vaak: “Thailand is ideaal voor rust en ontspanning, land en bevolking doen als het ware het werk” – echt vakantie vieren en tot jezelf komen lukt volgens mij het best in een authentieke omgeving tussen de lokale bevolking, en… als iedereen zichzelf kan zijn. Raymond s’ bezoek was daarvan weer een prachtig voorbeeld.

Bijzonder concept…

Raymond en ik hebben veel gesproken over Thailand en ideeën voor bezoekers en zo – inspirerend om te kunnen brainstormen met een gelijkgezinde soortgenoot! Enne… weliswaar zijn onze eerdere plannen verdwenen, maar ‘geboren ondernemers’ kunnen het toch niet laten.

Verrassing: Raymond mocht logeren in één van de splinternieuwe vakantiehuisjes naast ons huis. Dat had onze huisbaas speciaal in orde gemaakt. Die kreeg daardoor meteen professionele tips. Aan het slot van Raymond s’ verblijf vroeg de huisbaas: “wij denken over een bijzonder concept voor onze vakantiewoningen, willen jullie ons adviseren bij de plannen en verkoop?” – natuurlijk hebben we meteen Ja gezegd, temeer omdat hun concept overeenkomt met ideeën die Raymond en ik bespraken. Zodra meer bekend is ga ik er zeker over schrijven.

[Foto hierondervlakbij ons huis, aan de rand van de rijstvelden: splinternieuwe vakantiehuisjes – Prachtig..!]

Tot besluit…

Enkele feitjes:
–  Onze gezondheid is prima..!
–  Bijna alwéér 5 december – in Nederland Sinterklaas, in Thailand Koning Bhumibol jarig en Vaderdag.
–  Hier is het (ook) koud, althans in de nacht en morgen – extra dekens op bed en in de ochtend een trui aan.

Hier eindigt Blog nr. 11 – bedankt voor het lezen!

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 10… – 26 sept. 2014.

Blog nr. 10…

Mae Ann, 26 september 2014.

–  Stilgevallen…
–  ‘Van Doen naar Zijn’
–  Erg natte Moesson…

[Foto boven: Dubbele pracht dankzij Stil spiegelend water.]

Stilgevallen…

Ik ben lang stil – letterlijk stilgevallen, als een zeilschip zonder wind. Hoe dat komt..?
Daar is geen enkelvoudig antwoord op, veel dingen kwamen samen. Het begon toen alle plannen verdampten – zie Blog nr. 9. Toen ik ze schrapte luchtte het op en dat gevoel is er nog steeds!
De stilte kwam daarna vanzelf; weinig te ondernemen, weinig te doen en nergens heen te hoeven – dat geeft ook ruimte aan nieuwe groei en bloei – het proces wat altijd doorgaat…

Toen de plannen voor gasten-ontvangst verdwenen besefte ik dat we niet meer perse in Chiang Mai* hoeven wonen. Dat kan nu overal in Thailand, ook in het zuiden. Daar hebben we namelijk in het verleden land gekocht, ca. 30 km bij Sa ’s familie vandaan – 16-duizend m2 bij een watertje in een afgelegen heuvellandschap. Het ligt in de provincie Chatsoengsao**, ongeveer 80 km van Bangkok.

* Chiang Mai was eerste keus, vanwege het koelere klimaat en de rijke cultuur en natuur, én… de vele mogelijkheden voor gasten.
** Chatsoengsao heeft ook voordelen: het ligt dichtbij Bangkok-vliegveld, er is minder toeristische drukte en we hoeven er minder te investeren… land hebben we immers al.

In oktober gaan we naar de familie. Dan gaan we dat land nog eens bekijken, nu met de vraag: zouden we -vooral ik- daar kunnen wonen? Eind oktober weten we dus meer en dan komt er vast ook weer beweging.

‘Van Doen naar Zijn’…

[in de tempel]

In de stilte kwamen nog meer -hoognodige!- inzichten boven. Mijn lijf is nu 67 en zegt steeds nadrukkelijker ‘kalm aan alsjeblieft’!
Ik realiseer me dat het niet wijs is om nog zaken te ondernemen die grote inspanningen vragen. Ook lijkt het niet verstandig om investeringen te doen die alleen op lange termijn terugverdiend kunnen worden.

De stilte biedt ook ruimte voor afscheid van oude plannen en ambities. Dit laatste vind ik soms nog lastig – dan lijkt het geen zegen om overal mogelijkheden te zien en er ambitieus mee aan de slag te willen.
Fijn om nu even te kunnen dobberen en de stilte haar spiegelende werk te laten doen.

Levensfilosofen over de fase van 63 tot 70 jaar: “Je gaat van Doen naar Zijn”.

Natte moesson…

Mijn stilteperiode valt samen met de moesson en die was dit keer erg nat. De afgelopen 2 weken waren zonnig en licht maar daarvoor viel er veel water… bakken water! Gelukkig is het hier nooit guur en kun je meestal in een shirtje naar buiten. Het is alleen lastig dat alles dan nat is.

[Stil zijn en klaterend water waarnemen heeft een heilzame uitwerking: vanbinnen wordt ik gewassen en het  contact met moeder aarde verdiept…]

Hier eindigt Blog nr. 10 – sneller dan jullie gewend zijn.
Ik spiegel voort in stilte, tot gauw…

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 9… – 10 juni 2014.

Blog nr. 9…

Mae Ann, Thailand, 10 juni 2014.

–  Droomplannen verdampt – Wat nu..?
–  Wat blijft..? – “Hartelijk Welkom!” …
–  De moesson komt – Gratis traktaties
–  Chinese tempel – “Geduld & Vertrouwen”..
–  Rust in Thailand…

Ik schreef al vaker: “mijn droomplannen komen maar niet van de grond” – wát ik ook probeer, het lukt niet – zelfs een passend stukje grond vind ik maar niet.

Vorige week bezocht ik een website met het aanbod wat mij voor ogen stond. Nadat ik het had gezien vroeg ik aan mezelf: “wil ik dit (nog) wel echt?” – het antwoord kwam direct uit m’n hart: “Nee!”
Plotseling wist ik het: “dit wil ik niet meer: een eigen mini-resort opzetten, compleet met eigen programma’s”. Het kostte geen moeite om meteen een deel van mijn website te deleten. Ik voelde opluchting en helderheid!

Wat nu..?
Praktisch veranderd er niets, alleen m’n droomplannen zijn verdampt – ‘Wat nu..?’ speelt niet. Wel kijk ik anders naar een nieuwe woonplek, die hoeft immers niet geschikt te zijn voor gasten en programma’s…

Wat blijft..?

Voor de duidelijkheid: mijn enthousiasme over Thailand blijft groot..!

Wat ik blijf doen..?
–  Privé sessies – face-to-face praten of online via telefoon + email
–  Delen en reflecteren in workshops en ‘mastery-meetings’ *
–  Bijdragen aan organiseren en faciliteren van meetings, workshops, retraites, etc. *
–  Mij inzetten voor business-ontwikkeling, organisatieadvies enzovoort.
–  En… natúúrlijk blijf ik Bloggen..!
* op uitnodiging, in Nederland & Thailand.

Een idee of vraag?
>> Ga naar Contact... en laten we brainstormen!

De moesson komt…

[Zoetsappige Linchy uit eigen tuin…]

Na de droge en warme periode – dagelijks boven de 35! – gaan we hier richting moesson of regentijd. Soms vallen er al fikse buien, daartussen is het helder en heet.

Een gevolg: alles groeit onstuimig en vruchten zwellen en rijpen snel (volop verse mango, lychee en granaatappels en straks lamyai en ramboetan), en… het krioelt van de insecten en kikkers en ander gespuis. Sommige zijn lelijke lastpakken, andere leuk en wondermooi. Momenteel gaat het krekel- en kikkerconcert bijna dag en nacht door!

Er zijn meer Vuurvliegjes dan vorig jaar. Ik verbaas me nog steeds over deze buitenaards lijkende wezentjes: helder knipperende mini-led-lampjes zwevend door de tropennacht, net een kosmische fiction-film.

De Tjakka-chan – soort reuzenvlieg – oogt ook buitenaards en is in ieder geval buitengewoon groot! Hij maakt ook nog gewel-da-dig veel herrie! Zijn geluid lijkt op een cirkelzaag of gillende sirene – het begint zacht en zwelt aan tot werkelijk oorverdovend, om na een lange uithaal weg te ebben. Laatst zat er één vlakbij tegen de vliegendeur – zijn schril snerpende gegil deed echt pijn in m’n oren, ik moest ze dichtstoppen!

Waar het woord Tjakka vandaan komt weet ik niet – wel wie het introduceerde! Volgens mij lijken ze op elkaar, de Tjakka-chan en Tjakka-Emiel, zowel qua geluid als… zie foto.

[Tjakka-Chan is een luidruchtige reuzenvlieg…]

Gratis traktaties…

Thai maken gretig gebruik van de natuurlijke overvloed. Momenteel struinen ze hier ’s nachts door de velden met een mijnwerkerslamp op. Ze vangen kikkers en insecten – ware traktaties!
Een ander voorbeeld zijn de viskwekers. Die hangen felle lampen boven hun visvijvers, insecten komen daar natuurlijk op af en als ze tegen-de-lamp vliegen, vallen ze in het water: gratis eiwitrijk voedsel-voor-de-vissen! Een viskweker vertelde dat hij veel kosten bespaart.

Ik laat nu juist de buitenverlichting uit – anders ligt het terras ’s morgens bezaaid met insectenlijkjes – vele worden trouwens opgepeuzeld door Mieren, Tokkèh ‘s en Tjingtjôh ’s, alweer: gratis traktaties.

Chinese tempel…

In Thailand wonen veel Chinezen en er zijn veel Chinese tempels*.
*) ‘Religieus leven’ is hier deel van het dagelijks bestaan. Thai gaan net zo vanzelfsprekend naar een tempel als wij naar een supermarkt.

Vorige week bezocht ik een Chinese tempel hier in Chiang Mai – de enige van een bepaalde stroming. Hij is rijk versierd met rood- en goudkleuren en schilderingen, ornamenten en beelden  – draken, slangen, tijgers, vissen, lampionnen enzovoort. Opmerkelijk: centraal staat geen boeddha-beeld, maar beelden van een vrouw en man (yin en yang).

Chinese tempels verschillen sterk van de Thaise. De sfeer is actiever (minder sereen en meditatief, ook minder ‘schoon’). Ik kan zeggen: ‘er wordt gewerkt’ – continu liepen mensen in en uit. De meeste volgden wat ik de ‘gebedsroute’ noem; eerst kaarsen en wierook kopen en daarna op 9 (!) plekken in en voor de tempel bidden/eren en de kaarsen en wierook aansteken.

Sommige deden de route meerdere malen, alles op aanwijzing van de ‘Jin-sèh’ of ‘Sin-Sèh’ [misschien niet goed, maar zo klonk het] – een man die de zaken dirigeert. Zijn functie en status zijn me nog niet duidelijk – iedereen volgde op wat hij zei.

“Geduld & Vertrouwen..!”

De Jin-sèh was me niet opgevallen…

Ik probeer altijd alle rituelen (mee) te doen en werd nu begeleid door een vriendin (haar man is Chinees). Toen zij tegen de Jin-sèh zei “hij spreekt weinig Thais”  (ik dus) – corrigeerde deze haar meteen: “zeg geen Hij, het is je Broeder”!
Ik was verbaasd over zijn ferme uitspraak. De man was mij nauwelijks opgevallen. In een versleten T-shirt en een dunne ‘tent-broek’ zag hij eruit als een toevallig aanwezige zwerver. Hij was weliswaar ‘aanwezig’ en deelde constant de lakens uit, maar dat kon net zo goed het gevolg zijn van een manische vlaag of teveel pil- of drankgebruik…

Ik ontdekte algauw dat de Jin-sèh een rol van betekenis vervult. Hij gaf o.a. raad vanuit de Chinese astrologie en Feng Sui. Ook mij gaf hij advies (waarschijnlijk had hij mijn astrologische teken gehoord):
“U kunt ’t beste Geduld en Vertrouwen of Overgave oefenen, dat is momenteel beter dan ambitieus bezig zijn” – goed om te weten..!

Rust in Thailand…

In Thailand was het recent politiek onrustig – (politiek is niet ‘mijn ding’, ook nu weet ik er weinig van).
Onlangs hebben de militairen de macht overgenomen via een Coup *. Volgens mij hadden ze geen andere keus en… nu is er gelukkig rust-in-de-tent! Verder hoop ik dat dit prachtige land de mogelijkheid krijgt om weer ‘normaal’ te functioneren en haar formidabele ontwikkeling van zeg ‘de voorgaande 50 jaar’ voort te zetten – ja natuurlijk: ook eigenbelang!

*) Coup is in Thailand niet wat de meeste westerlingen erbij denken: een bloedig oproer. Hier is het een ‘pauze’, om de gemoederen te bedaren en constructieve correcties mogelijk te maken. In Mae Ann merken we er trouwens niets van! Wie ik spreek is blij met de ingreep.

Hier eindigt Blog nr. 9…
Compliment als je hem hebt uitgelezen: Bedankt voor je tijd en aandacht!

Hartelijke Groeten,

Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 7… – 29 maart 2014.

Blog nr. 7…

Mae Ann, Thailand, 29 maart 2014.

–  Afgezaagd..?
–  Animisme – Branden + Smog
–  Uitbreiding – alwéér… – Normaal…
–  Help! – Wankelmoedig..!

Afgezaagd..?

Misschien afgezaagd, in ieder geval echt Nederlands: praten over het weer. Regelmatig krijg ik de vraag ‘hoe warm is het bij jou Luc?’ – 1e vraag is meestal: ‘hoe laat is het nu bij jullie?’

Wij zitten in de warmste en droogste periode van het jaar: overdag ruim boven de 35 graden – (in de schaduw). Bovendien heeft het al lang niet geregend, gras en onkruid zijn kurkdroog. De meeste bomen blijven gelukkig groen – hoewel sommige in deze periode wel hun blad verliezen en misschien in ‘slaapstand’ gaan – oh die wondere natuur! Eergisteren viel er een pietsie regen, in een buurdorp zelfs met hagel (!) –  ‘druppel op een gloeiende plaat’.

Voor wie zich nu afvraagt: ‘hoe hou je het uit in die hitte..?’ Ik heb er weinig last van, vooral nu ik mijn tropentempo heb gevonden: ’s morgens bedaard actief, ’s middags dutten in de schaduw en ’s avonds  eventueel weer actief – mooie tijd voor contact met Nederland: vanaf 16:00 uur (= 10:00 uur in NL).

Animisme – Branden + Smog…

Droogte betekent risico voor natuurbranden, en die zijn er volop… meestal niet door een sigarettenpeuk. Veel bewoners in noord Thailand zijn Animistisch*, vooral de bergvolken. Zij proberen met vuur kwade geesten weg te jagen. Natuurbranden zijn daarom vaak aangestoken.
Noot 1.: Veel rijstboeren verbranden stroresten in deze tijd. En veeboeren brengen koeien en buffels ’s avonds binnen een omheining en daarbij wordt soms een vuurtje gemaakt van stro met stront – dat smeult lang en geeft veel rook – dat verdrijft insecten en vroeger vermoedelijk ook wilde dieren.
Noot 2.: Bij veel huizen brandt elke avond vuur om te koken of barbecueën. Bovendien wordt het erf dagelijks geveegd en blad en afval wordt ter plekke verbrandt.

Ook rondom Mae Ann brandt het regelmatig – dan zie ik ’s avonds vlammenlinten grillig voort-dansen. Als het hoger in de bergen brandt zorgen de ‘lopende-vuurtjes’ voor mysterieuze flakkeringen tegen de nachtelijke hemel. ’s Morgens zien we de gevolgen: soms compleet geblakerde hellingen. Opmerkelijk; de meeste bomen overleven het en als het gaat regenen wordt alles weer snel groen. Mij is verteld dat het afbranden zelfs goed is voor de natuur.

De branden hebben nóg een vervelend gevolg: Smog..!
In deze tijd hangt hier geregeld een brandlucht – erg irritant voor mijn gevoelige ogen en luchtwegen, en ik ben niet de enige. Overigens is het brandstichten officieel verboden en langs wegen staan grote reclameborden met teksten als: ‘Stop het branden’! Vermoedelijk wordt er niet hard tegen opgetreden – veel politiemensen zijn immers zelf animistisch en ‘heterdaadjes’ zijn moeilijk. En toch… volgens vele waren er vroeger meer branden, dus wie weet werkt de oproep.
Noot: Smog is uiteraard ongezond voor iedereen en… natuurlijk niet goed voor het toerisme waar Thailand van afhankelijk is. Ik heb begrepen dat afgelopen week vliegtuigen water en/of chemicaliën hebben gedropt om de smog weg te nemen. Iedereen hoopt nu op een beetje regen en wind.

*) Animisme is een natuurgodsdienst waarbij geesten- en voorouderverering centraal staat. Animisten geloven in het bestaan van goede en kwade geesten [Phi], die kunnen ‘huizen’ in woningen, bomen, dieren en gebruiksvoorwerpen. In heel Thailand staan bij woningen en gebouwen zgn. ‘geestenhuisjes’, meestal met een grote tafel waarop aan geesten en voorouders wordt geofferd: bloemen, fruit, water en natuurlijk wierook. Veel Thai bidden en offeren dagelijks bij hun geestenhuisje. Ook staan er geestenhuisjes bij ‘heilige bomen’ en om hun stammen zijn kleurrijke sjerpen en slingers gebonden – alles om de geesten gunstig te stemmen.

Normaal…

In Thailand is het normaal dat kinderen door anderen dan de eigen ouders worden grootgebracht – meestal door grootouders en tantes – bijvoorbeeld omdat de ouders ver van huis werken of omdat pa of ma het gezin heeft verlaten, ook zijn er veel alleenstaande (tiener)moeders.
Sowieso verschillen de oosterse familiegewoonten en verantwoordelijkheden van die in het westen. Vooral op het platteland leven veel families in een commune-vorm, veelal in meerdere huizen op hetzelfde erf. Daarbij hebben grootouders, ooms en tantes dezelfde positie en rol als de eigen ouders – kinderen hebben als het ware meerdere ouders en neefjes en nichtjes zijn als broertjes en zusjes. Bij Sa ’s familie zie ik de voordelen  ervan, o.a. continuïteit door uitwisselbaarheid.

Noot: Ik constateer dat de meeste familie-communes matriarchaal zijn, d.w.z. dat (groot-)Moeders de Leiding hebben (vaders zorgen voor de veiligheid en mogen ogenschijnlijk de baas spelen … haha).

Help! – Wankelmoedig…

1 mei a.s. woon ik 2 jaar in Mae Ann – dan eindigt ook het huurcontract. Momenteel zoek ik weer actief naar ‘de plek’ om mij te kunnen vestigen. Er is weinig aanbod en schaarste maakt niet alleen duur, het maakt mij Wankelmoedig, o.a. over of m’n bestemming hier wel ligt. Het zou natuurlijk geweldig zijn als ik in het volgende Blog verrassend nieuws kan melden – willen jullie duimen!? Ik geloof in de werking..! – Alvast bedankt!

Hier eindigt Blog nr. 7…

Hartelijke groeten,

Luc

NB: helaas, mijn Sony-camera is defect en repareren blijkt duurder dan nieuw kopen. Ik vind smart-phone fotograferen ‘mooi-maar-behelpen’. Enkele foto’s in deze Blog vind ik dan ook maar zo-zo…

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 6… – 27 februari 2014.

Blog nr. 6…

Mae Ann, Thailand, 27 februari 2014.

–  Voor het eerst… – Persoonlijk Signaal..?
– 
Blogplannen + Website…
– 
Online-sessies: Succes..!
– 
Bewakers op de stoep…
– 
Neuro-Nieuws en Gezonde besmetting..

Voor het eerst van m’n leven…

Helaas kon ik een poosje niet Bloggen. Eerst had ik ruim 6 weken last van luchtweginfecties, daarna van m’n maag en ingewanden. Tenslotte belande ik in het ziekenhuis – uitgeput en uitgedroogd. Daar bleef ik 2 nachten om m’n maag tot rust en m’n vochthuishouding op peil te brengen. Nu gaat het weer goed, alleen nog wat aansterken.

Ik voel me dankbaar en bevoorrecht – voor het eerst in m’n bijna 67-jarige leven lag ik in een ziekenhuis, voor het eerst aan een infuus. Gelukkig komen m’n kracht en levendigheid weer snel terug – ik voel me gezond!

Persoonlijk Signaal *
De ziekte gaf mij een Persoonlijk Signaal – kort door de bocht: ik moet beter voor mezelf zorgen en zelf de regie houden – was bijvoorbeeld te meegaand wat eten betreft en at niet het ‘krachtvoer’ waar mijn lijf behoefte aan heeft. De Thaise keuken is natuurlijk en (h)eerlijk, maar stoofpotjes en krachtige erwtensoep komen er niet in voor… haha.

* Ja, ik geloof dat ziekte een symbolisch signaal kan afgeven – een oproep om me bewust te worden dat er iets moet veranderen. Dat kan iets kleins zijn zoals: ‘wat je eet is niet goed voor je Luc’, of iets gewichtigers als: ‘je zit figuurlijk op de verkeerde weg, je zorgt niet goed voor jezelf, je laat teveel met je sollen’ etc..
In de volksmond zeggen we bijvoorbeeld: “het ligt zwaar op m’n maag”, “ik moet ervan braken”, “dit is onverteerbaar” enzovoort – de kunst is dan om de boodschap erachter te vinden: wát ligt er zwaar, wáár moet ik van braken of wát is onverteerbaar?
Als ik me bewust kan worden van de betekenis, kan ik mij aanpassen en uiteindelijk zelfs dankbaar zijn voor de boodschap van m’n wezen of ziel. (Vele die ernstig ziek waren verklaren achteraf dankbaar te zijn omdat ze daardoor hun leven ten goede konden veranderen.)

Wil je hier meer over weten? Er zijn indrukwekkende boeken over, o.a. van Rüdiger Dalke (‘Ziek zijn, signalen van de ziel’) en Christiane Beerlandt (‘De sleutel tot Zelfbevrijding’).

Blogplannen…

–  Wat blijft: schrijfsels over wat ik ‘onderweg’ heb ontdekt en geleerd en natuurlijk over Thailand.
–  Nieuw: over ontdekkingen en lessen – soms probeer ik een bruggetje naar het Oosten te maken.
–  Anders: familie, vrienden en bekenden krijgen weer emailberichten, met privézaken waar degene die ons niet kennen de achtergrond voor missen.
Vanzelfsprekend hoop ik dat je plezier blijft beleven aan mijn schrijfsels – en als ze je inspireren is dat nóg mooier, daar gaat het mij immers om.

Website…
Ook de website wordt aangepast aan de realiteit. Enkele oorspronkelijke ideeën (b)lijken niet realiseerbaar, in ieder geval niet op korte termijn.  Daarom wijzigen sommige onderwerpen of ze gaan naar de achtergrond.

In 2013 nam het aantal ‘Online-sessies’ toe (via telefoon + email). Belangrijker: ze waren allemaal succesvol! Iedereen verbaasde zich over de resultaten – de meeste waren met 1 of 2 sessies ‘klaar’. In sommige gevallen werd een therapeutisch traject voorkomen of beëindigd.
Natuurlijk fantastisch voor de betrokkenen en… mij geeft het voldoening en vertrouwen!

Neuro-Nieuws…

Een echte eyeopener uit de neuro- of breinwetenschap: zorgen en negativiteit beschadigen mijn hersenen! Opgewekte karaktertypes leven statistisch langer dan zorgelijke – dat wist ik al – het deed me echter nooit zoveel, ondanks mijn neiging tot zorgelijkheid.

Nu is via hersenscans aangetoond dat de rechterhersenhelft onherstelbaar beschadigd wordt door zorgen en negativiteit. Het gaat daarbij niet alleen om mijn eigen tobberijen, ook boosheid en negativiteit van anderen en bijvoorbeeld kijken naar nare beelden zijn beschadigend. Neurowetenschappers zeggen: er zijn 3 positieve gedachten nodig om 1 negatieve te compenseren, dus minstens 4 om het echt goed te maken.

Nou… ik was een zorgelijk type en best gevoelig voor boosheid en negativiteit, dus: benieuwd hoe m’n rechter-bovenkamer er uitziet. Gelukkig zijn onze wonderlijke hersenen geneigd en in staat om te compenseren en omwegen aan te leggen. Ik reken er nu maar op dat dát bij mij gebeurde en nog gebeurt.

Ik ben best blij met deze ontdekking – immers: “het hervinden van de goeie weg begint met herkennen en erkennen dat ik op de verkeerde zit”.
Ik waak nóg bewuster over m ’n gedachten en het lukt steeds beter om zorgelijke neigingen te stoppen. Er zijn trouwens veel manieren om tobberigheid de baas te worden. Soms is het al voldoende als ik “stop” zeg, bewust over positievere zaken denken werkt ook *. Wil je meer manieren weten..? – reageer als je er behoefte aan hebt!
* Grappig filmpje van de komiek Bob Newhart… ga naar: “Stop-it”  >>

Gezonde besmetting…

Dit Neuro-Nieuws gaf me nieuw zicht op de Thaise (Boeddhistische) levenshouding. Een advies van de Boeddha: “blijf onder alle omstandigheden in balans en vriendelijk” – zijn leer van de middenweg. In mijn woorden: ‘ga niet uit je dak bij complimenten en voorspoed en laat je niet van de wijs brengen door kritiek en tegenspoed’.
Nou, de doorsnee Thai blijft vrijwel altijd beheerst én vriendelijk; geen extatische euforie, ook geen drama en stampvoeten – wél: Vriendelijk-met-een-Glimlach! Dit heeft dus gezonde gevolgen – het is dan moeilijk om gedeprimeerd te zijn of blijven (probeer maar eens om zwaarmoedig of boos te zijn terwijl je echt vriendelijk glimlacht).

Een ander gezond gevolg is dat degene waarmee je contact hebt ook beheerst en vriendelijk blijft of wordt. Dit komt door onze zgn. spiegelneuronen – ik noem ze ‘kopieer-neuronen’ – ze zijn actief in de voor-hersenen. Zij zorgen ervoor dat we anderen volgen of kopiëren en op hen afstemmen – prachtig… verder uitwijden wordt teveel.

Op de site schrijf ik: “het land en de bevolking doen als het ware het werk” (als het gaat om tot rust en in balans komen). Hier is nu de verklaring: als je omgeven bent door opgewektheid, balans en vriendelijkheid, zorgen je eigen kopieer-neuronen ervoor dat je opgewekt, gebalanceerd en vriendelijk wordt – ‘Gezonde besmetting’ dus – aandachtig in de natuur zijn heeft hetzelfde heilzame effect.

Hier eindigt Blog nr. 6 – ik hoop dat je er plezier aan beleefde… heb je vragen of wil je reageren..? Doen..!

Hartelijke groeten,

Luc

Reageren..?

– klik hier op » Luc@lucaalbrecht.nl… en stuur mij een email.
– overige opties – ga naar » Contact…
– zie ook » Disclaimer- Privacy…

Geplaatst op Geef een reactie

Blog nr. 5… 11 januari 2014.

Blog nr. 5…

Mae Ann, Thailand, 11 januari 2014.

– Koud… – in Thailand..!?
– Aanpassingen & Nieuws…

Kerst en Oud & Nieuw…

Kerst wordt in Thailand niet gevierd. Wel zijn de commerciële invloeden ervan merkbaar op straat en in winkels – Amerikaanse kerstliedjes, versierde winkels en uitnodigingen tot het kopen van cadeautjes en lekkernijen. De meeste scholen en bedrijven gaan gewoon door tijdens de kerstdagen. Soms worden cadeautjes uitgewisseld – (daarvoor zijn Thai altijd in :)) – verder is het business as usual.

Sinds 1940 start ook in Thailand het nieuwe kalenderjaar op 1 januari. Nieuwjaar wordt dus wel gevierd. Hier in het dorp met spectaculair knal- en siervuurwerk – ware (zelfgemaakte?) bommen, en in de lucht adembenemende vuurfonteinen en -pijlen.
In Chiang Mai heerst veel drukte en om 00:00 uur is er groot vuurwerk op diverse plaatsen in de stad en aan de oever van rivier Ping. Gedurende de hele avond drijven duizenden ‘wensballonnen’ boven de stad, sommige met prachtige staarten van vuurwerk. Uiteraard ligt ook hiervan het hoogtepunt rond 00:00 uur, vorig jaar schreef ik al; werkelijk sprookjesachtig! – (Chiang Mai is er beroemd om – zoek evt. YouTube filmpjes.) In veel Boeddhistische tempels wordt de hele avond – in sommige de hele nacht – ‘gebeden’ voor een voorspoedig nieuw jaar.

Songkran = écht Nieuw jaar…
In de eerste week van januari wenst iedereen elkaar “Sawadee Pi Mai” of “Chok Die Pi Mai” [Gelukkig Nieuwjaar]. En toch…  het echte Nieuwjaarsfeest is “Songkran” – de start van het Boeddhistische nieuwe jaar. Op 13 april a.s. gaan we in Thailand van het jaar 2557 naar 2558! Ook dan wensen Thai elkaar ‘Sawadee Pi Mai’, en dan ligt wél alles stil en viert iedereen feest, soms wel een week lang.

Koud..! – in Thailand..?!

In december hadden we hier een koude periode. ’s Nachts daalde de temperatuur regelmatig onder de 10 graden – wel boven nul, maar… in een ‘huis-met-kieren-zonder-verwarming’ voelt het dan ’s morgens echt koud. Ik begrijp nu waarom de bergbewoners vaak zo warm gekleed gaan. Het is geen luxe of modegril dat vele op de scooter of achterop een pick-up auto een ski jack, handschoenen en een bivakmuts dragen.

Ochtendzonnebad…
Net als in veel Thaise agrarische dorpen wonen er in Mae Ann veel ‘senioren’. Binnen een straal van 1 km tel ik meer dan vijfentwintig 65-plussers, tien van hen zijn dik boven de 80 – (van Oosterlingen de leeftijd schatten vind ik erg moeilijk). Uiteraard is het merendeel vrouwen – het échte ‘sterke geslacht’..!

De ‘grootjes’ worden door iedereen liefkozend “Jay” genoemd [‘Jay’ = Groot of Groots en ook Hart]. Het ontroert mij regelmatig als ik zie met hoeveel respect, aandacht en zorg Thaise jongeren de ouderen bejegenen. Soms worden ze letterlijk op handen gedragen, én… er wordt naar ze geluisterd – ze worden heel serieus genomen. Thaise jongeren bejegenen elke oudere alsof het hun eigen grootouder betreft. (Als buitenlander – Farang – krijg ik a.h.w. nog meer respect, zelfs de ouderen buigen vaak diep voor me.)

Hier zijn de senioren allemaal nog actief; ze koken, houden huis en erf schoon, hakken houtjes voor het kook-vuur enzovoort. Vele werken nog op het land of in de boomgaard, of ze ‘oogsten’ groente en vruchten in de natuur.

De natuur die zichzelf ademt…
Veel oudjes gaan ’s morgens bij elkaar op bezoek. Elke ochtend zie ik broze besjes door mistig zonnegoud kuieren – warm aangekleed, gebreide muts op en steunend op een bamboestok. Tussen acht en tien zitten ze op een bank, stoel of muurtje voor het huis waar ze op bezoek zijn. Ze zitten met hun rug naar de zon en laten zich opwarmen en koesteren – ze keuvelen zachtjes en enkele roken een dikke zelfgemaakte sigaret-sigaar – tafereeltjes vol vredige vriendelijkheid – “de natuur die zichzelf ademt”.

Helaas leidde de koude periode bij mij tot lijfelijk ongemak – virale en bacteriële aandoeningen aan m’n luchtwegen – (deskundig jargon voor griep en ontstekingen). Gelukkig bleven m’n bronchiën en longen vrij. Ik weet nu dat ik bij extreme weer-overgangen moet oppassen – m’n lichaam was altijd al gevoelig, naïef om te verwachten dat dit in Thailand anders zou zijn. En… zeg nou zelf, van ’s morgens 7 graden naar overdag 27+ is best extreem.., toch?

Zorg-zonder-zielig-doen…
Ik heb ontdekt dat Thai zieken zoveel mogelijk met rust laten en vooral erg weinig over de aandoening praten. Hierover schreef ik al vaker. Ze doen niet sentimenteel en het lijkt of ze de ziekte negeren – niet dat ze hem afwijzen of er onverschillig over zijn – alleen: ze ‘vechten’ er niet tegen maar ‘aanvaarden’ hem als deel van het bestaan en laten hem verder links liggen als een ‘onwelkome gast’. Ze besteden vooral aandacht aan versterking en heling – focus op gezondheid en zorg-zonder-zielig-doen dus. Een remedie die trouwens door de moderne wetenschap wordt bevestigd. En ja, ik weet het: “makkelijk gezegd Luc..“ – het is ook niet zo dat ik ‘precies weet hoe het moet’..! Ik experimenteer veel en leer er steeds meer van…

Hier eindigt Blog nr. 5. Dit keer geen foto’s door een camerastoring – sorry.
In de volgende Blog..:

Aanpassingen & Nieuws…

In Blog nr. 6 schrijf ik over wijzigingen in Blog-opzet en Website, én… goed nieuws: alle online sessies leidden in 2013 tot vooruitgang..!

Tot gauw…

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…