Geplaatst op

Blog nr. 61… – 4 juni 2021.

Blog nr. 61…

Mae Ann, Thailand, 4 juni 2021

– Inwijding + Toegift…
– Goed voor elkaar…
– Gehuwd & Spouse-visum…
– Focus op creëren…

– Wanneer foto’s Luc..?

Inwijding…

Hoera, we zijn verhuisd..! – [adres zie » Contact]

Vaste prik bij een nieuw huis in Thailand: een boeddhistische inwijdingsceremonie, met monniken, familie, buren en bekenden. Begint precies om 9 uur en eindigt rond 12, doorgaans met uitgebreid eten.
.. 9 is een belangrijk cijfer voor Thai – de vorige koning, de geliefde Bhumibol, was Rama IX.

Wij zijn geluksvogels; onze ceremonie was op 9 mei en begon klokslag 9 en hij werd geleid door onze favoriete monnik.
Adjahn Keng is de hoofdmonnik van ‘onze’ tempel – “Wat Mae Ann” ligt 500 m van ons huis.
[Adjahn = meester/leraar, Keng = steengoed.]

Wij hielden het privé en kleinschalig: Adjahn, Sa en Cream en ik – plus een oudere mevrouw (80+) uit het dorp. Zij was er voor de details, elk dorp heeft namelijk haar eigen gebruiken. Thaise ceremonieën zitten vol animistische uitingen.

De heer-des-huizes heeft een hoofdrol, maar ik ken niet alle ins en outs. Dankzij de voortreffelijke begeleiding van Adjahn en Sa en Cream was mijn bijdrage perfect. Wat er precies gebeurde (en de achtergronden ervan) is teveel om te beschrijven. Het zijn vooral gebeden en offeringen – om toestemming en zegeningen van de buurt-spirits te vragen.

Monnik-recitaties zijn voor mij altijd hoogtepunten. Meestal worden de melodieuze monnik-stemmen via grote luidsprekers het dorp doorgedragen. Nu reciteerde Adjahn ruim 45 minuten aaneengesloten, solo en zonder versterker.
Jammer dat we geen film- of geluidopname maakten – Adjahns’ stem vulde het huis en echode door de vallei en over ons land.
Meest spectaculaire vond ik het steeds snellere tempo – daar zou menig rapper jaloers op zijn. Ook Sa en Cream waren verbaasd. Na de recitatie hielden we een intens stille meditatie.

Drie details…
(1) Bij veel ceremonieën wordt katoendraad gebruikt om verbindingen te symboliseren – bekendst zijn de katoenen armbandjes welke bij vrijwel elke ceremonie worden omgebonden – meestal door monniken en soms door ouderen.
De dag voor onze inwijding had Sa rond het huis katoendraad gespannen en de uiteinden daarvan bevestigd aan ons Boeddhabeeld. Tijdens de recitatie hield Adjahn ook die uiteinden vast.

(2) Aan het eind van de ceremonie sprenkelde Adjahn gewijd water – (met geurbloesem en kruiden) – eerst over ons en daarna in alle ruimten van het huis. (De geur van wijwater brengt mij altijd terug bij ceremonieën in een klooster in de Ardennen waar ik ooit mediteerde.)

(3) Tenslotte tekende Adjahn een symbool boven de voordeur – teken dat ons huis is ingewijd. Thai geloven dat dit onheil buitensluit.

Adjahn tekent het inwijding-symbool…

Toegift…

Na het officiële gedeelte keuvelden wij met Adjahn en hij vroeg naar eventuele bijzonderheden.
Wie ons bouwavontuur heeft gevolgd, weet dat er forse tegenvallers en haperingen waren. Ik vroeg mij weleens af: is het wel goed dat we hier bouwen? Dus, ik vroeg of Adjahn daarover iets kon zeggen…  

Adjahn sloot zijn ogen kort en sprak daarna zacht en ‘onder ons’ met Sa en Cream*.
* Thai zijn erg beducht voor boze geesten en Adjahn wilde voorkomen dat de oudere mevrouw hoorde wat hij vertelde. Dat zou namelijk weleens angst in het dorp teweeg kunnen brengen, want…

Ons land ligt op een zogenoemde ‘krachtplek’ – (zijn er meer hier in de buurt) – en het heeft een bijzondere historie. Adjahn noemde details die een helderziende vriendin járen geleden exact hetzelfde vertelde.

“Krachtplek” betekent dat er sterke aarde-energiebanen stromen – (veel kerken en kathedralen zijn op zulke plekken gebouwd). Die energiestromen kunnen heilzaam zijn, maar ook onheil veroorzaken.
Welnu… veel Thai geloven dat zulk onheil wordt veroorzaakt door boze geesten en dát maakt hen bang.

Noot – ik constateer dat (ook) Thaise leiders angst gebruiken om gehoorzaamheid af te dwingen. Veel regels gaan gepaard met: “als je dit niet opvolgt, worden de geesten boos en dat kan nare gevolgen hebben”. (Die angsten zitten diep geworteld – Sa en Cream sidderen soms.)

Goed voor elkaar…

Daarom vroeg Adjahn of ik hier weleens vervelende dromen had. Ik beleef echter eerder het tegendeel; voel mij hier meestal erg goed. Toen ik dat zei, lachte Adjahn en zei “dan is deze plek goed voor jou en ben jij goed voor deze plek – heb geduld en mediteer regelmatig, dan zal het alleen maar beter worden..” – ik voel dat hij gelijk heeft.
Noot – ook veel bezoekers vinden dat onze plek ‘goed voelt’.

Adjahns’ reactie stelde mij dus gerust. Wij hebben al vaker genoten van zijn kwaliteiten en zien het niet als vage hocus pocus* – wel interpreteer ik geesten anders dan de meeste Thai.

* Adjahn doet niks speciaals..! Hij is geoefend in stil zijn en kan simpelweg waarnemen wat er op dit moment echt is – iedereen kan dat..!
(.. ook ik! – soms ben ik echter zó bezig met wat er allemaal speelt, dat stil zijn niet meer lukt. Iemand als Adjahn kan dan uitkomst bieden, hij is immers los van mijn sores.

Gehuwd…

Echtpaar Aalbrecht – Fuangyoi

Wij zijn getrouwd..!! – op 18 mei jl. werd ons huwelijk vastgelegd in Chiang Mai Cityhall.
Een korte, eenvoudige loket-formaliteit. Twee door ons uitgenodigde getuigen moesten ook tekenen. Verder hebben we er weinig aan gedaan.

Moeilijkste was om een hoofdambtenaar te vinden die (10!) handtekeningen wilde zetten. Na een Covid-sluiting gingen op 17 mei de huwelijksloketten weer open. Maar in Mae Rim en de buurdorpen was een lange wachtlijst.
Wij hadden haast, vanwege mijn visumverlenging en eventuele volgende Covid-sluitingsrisico’s. Gelukkig vond Sa in de stad een ambtenaar die het wilde doen.

Spouse-visum…

Inmiddels heb ik mijn spouse-visum gescoord – ik mag dus weer een jaartje blijven, een geruststelling..!!
Opmerkelijk; meer papieren nodig dan voor mijn pensionado-visum – vooral omdat nu de eerste keer was.

Focus op creëren…

Nu de formaliteiten gedaan zijn kan ik mij weer richten op de bouw.
We plaatsten een 1.000 liter buffertank plus drukpomp voor het gemeentewater – dat werkt nu.
(Buffertank omdat de toevoer regelmatig stilvalt; drukpomp omdat de waterdruk soms abominabel is.)

Onze fantastische Birmese bouwers zijn er weer en metselen een voorraadtank voor regenwater. Die moet – samen met andere buffertanks – onze watervoorziening jaarrond garanderen.

Watermanagement…
We hebben veel water nodig. Op een heuvel wonen kost op zich al meer water – het zakt en stroomt immers omlaag. En onze tuinideeën, met vis- en plantvijvertjes, vragen nogal wat water. Erg leuk om dat in goeie banen te leiden – benieuwd hoe het uitpakt.

Noot – boren naar water is uiteindelijk niet gelukt. We vonden water op 60 m diepte, maar dat was te weinig en van gebrekkige kwaliteit. Ik heb verder boren gestopt, omdat de communicatie niet goed liep en het teveel Bahtjes kostte. Mogelijk pak ik het weer op als we gesetteld zijn.

Wanneer weer foto’s Luc..?

Ik weet dat sommige van jullie naar foto’s uitkijken, maar binnen- en buitenshuis overheerst de chaos en er is te weinig klaar.
Bijvoorbeeld – er zijn nog geen keukendeurtjes en –kastjes. Ook hebben we nog geen bed – we slapen op een oude matras op de vloer. Geruststelling: ik slaap als een roos.

Het is hier ook adembenemend stil – hoewel…
Laatst had het overdag geregend. De nacht erna werd ik om 2 uur wakker van een enorm kabaal. Dacht dat er regen op het dak kletterde maar… toen ik buiten kwam bleek een kikkerkoor in de rijstvelden een gratis concert te geven.

Noot – In Nederland lag mijn huis hemelsbreed 1 km van duinen en strand. Daarvóór lag de zogenoemde slaperdijk met daarachter de waterbank – (in de winter soms een fantastisch schaatsplas). Daar woonden brulkikkers en ook zij wekten mij regelmatig.

Einde Blog 61 – dank voor het lezen..!

Hartelijke groeten,
Luc

Reageren..?

–  Stuur mij een Email: » Luc@lucaalbrecht.nl…
–  Overige opties – zie: » Contact…
–  Zie ook: » Disclaimer- Privacy…

… einde …